Daft Punk en Justice en soorteglijken gebruiken, in de studio althans, louter de Belltronic MultiVoc A (afgekort als Bell MV-A of MVA).
De MVA is een soort van hybride vocoder, voder (jazeker) en talkbox in 1. Een fascinerend geval, eigenlijk... De ontwikkeling van de MVA werd in de jaren 80 uitgevoerd door een 'ma-bell' van Bell Company, het telephonie bedrijf dat al in sinds de jaren 30 zeer geïnteresseerd was in het omzetten van tekst (getypte tekst dus) naar spraak, maar ook het compressen van spraak tot compacte stromen. Toen Bell in 1982 vanwege een antitrustwet AT&T Computer Systems opzette om te concurreren op de computer markt (een avontuur dat 2 jaar later al weer mislukte en werd gestaakt) werden de ontwikkelaars en technici vanuit het moeder bedrijf teruggefloten, juist op het moment dat de MVA zo goed als klaar was om in productie te gaan.
Zogenaamde 'Early Adaptors' waaronder, naast voornamelijk Europese telefoonbedrijven, ook talkbox en vocoder fanatici als Roger Troutman, Stevie Wonder en Herbie Hancock, die vroege bestellingen hadden gedaan en zo mee betaalden aan de research (Bell was opgesplitst in regio's, de MVA werd ontwikkeld door het weinig draagkrachtige Ohio Bell), konden een MV-A bemachtigen. Daarna werd de test-productie gestaakt.
In 1988, overigens, heeft men in Frankrijk (goh, wat toevallig) wat tekst-to-speech research gedaan. De naam van het project was een ode aan de MV-A: Multivoc.