De Roland-synths zijn niet echt gezegend met uitgebreide modulatiematrices. Dit had een goede reden; voor hun echte analoge polysynths was het stomweg te duur. Voor de JP8000 van toen was de DSP niet snel genoeg. Voor de SH201 is er eigenlijk niet zoveel reden voor, behalve dat deze de JP recycle't. Een Virus, Korg of Waldorf heeft spectral waveforms, DWGS en wavetables erbij; dat vergroot het geluidenpalet al een hele hoop.
Goed, klankkarakter gaat boven modulatiemogelijkheden (daarom heb ik hier ook geen Q meer, te clean en bijna wiskundig correct) maar daar vond ik de SH201 ook niet in uitblinken. De JP8080 die ik had is ook weer weg, maar de AN1x staat hier nog (en die is ook weer gezegend met FM en interessante modulatiemogelijkheden). Ik zie hardware VA's juist als apparaten die je moet aanschaffen als je iets wilt wat je software -niet- kan.
Wat betreft bouwkwaliteit vond ik het toetsenbord teleurstellend. Moet natuurlijk wel bijgezegd worden dat vrijwel alle (goedkope) toetsenborden tegenwoordig hard naatje zijn. Een stalen onderplaat zou het geheel wat meer solide aan hebben laten voelen. De Nord heeft overigens ook een niet echt geweldig toetsenbord maar compenseert met de rest van de verpakking (staal) en knoppen die beter aanvoelen, alsmede meerdere outputs. De Ion heeft geweldige draaiknoppen, maar absoluut waardeloze drukknoppen en nog wat andere interface-deficienties, alsmede een waardeloze arpeggiator en karige keuze wat betreft oscillator-golfvormen. Een paar single-cycle dingetjes erin, en je had gelijk stukken meer gekund, terwijl het niet echt veel extra CPU hoeft te kosten.
