Okee, voor wat betreft de economische principes ben ik het met jullie eens; hoe meer fabrikanten hoe dunner de spoeling wordt natuurlijk. Maar wat betreft de inventiviteit van Emu, daar heb ik toch dubbele gedachten over. Goed, ze doen al heel wat jaartjes hetzelfde met hun soundengine in de Proteus (1 tm ...?) en bijvoorbeeld de Command Stations. Maar Emu maakte nu eenmaal synths die op samples gebaseerd zijn (bij het woord "rompler" moet ik BTW aan die babypakjes met drukknoopjes denken) en moest de vernieuwing dan ook hebben van de soundsets, waar er toch flink wat van zijn.
Zelf heb ik, naast een Procussion, een Classic Keys en de reeds eerder genoemde Drumulator bijvoorbeeld een volledig uitgebouwde XL-7 van Emu. Als je kijkt naar de mogelijkheden die je hebt om een sound in elkaar te zetten, inclusief de zeer vergaande modulatie-opties, de 50 filters en de vele draaiknoppen die je kunt gebruiken zoals je dat zelf wilt, dan vraag ik me wel eens af wat daar nu nog bij te verzinnen valt. Misschien ben ik wat ouderwets, maar ik denk wel eens dat we een beetje verwend raken met z'n allen. Het grappige is dat nu de kleine bedrijfjes vaak vernieuwend genoemd worden terwijl die meestal teruggrijpen naar NOG oudere technieken (analoog). Niets op tegen hoor, te gek juist, maar wat is nu de vernieuwing hiervan?
Als je het mij vraagt is vernieuwing voor 95% marketing en 5% daadwerkelijke innovatie. Niet voor niets dat Roland vaak van die termen verzint die je bijna niet kunt uitspreken, terwijl het principe ook bij hun grotendeels hetzelfde blijft.
