Art Bechyně Castle 2026

[roland kuit]

Relational Fields Sculptuur Park en kasteel Bechyne 2026

De kern van Relational Fields wordt gevormd door het idee van relaties – tussen mensen, omgevingen, materialen, percepties en artistieke tradities. De tentoonstelling benadrukt de kracht van kunst om reflectie, dialoog en bewustwording van de onderling verbonden wereld waarin we leven te stimuleren.

Kunstenaars die met dit thema werken, richten zich op sociale structuren, collectief geheugen en interpersoonlijke relaties in een steeds meer verdeelde wereld. Hun werken onderzoeken het potentieel van kunst om empathie, dialoog en begrip te creëren, ondanks sociale, politieke en historische druk.

De werken in deze sectie onderzoeken hoe systemen en structuren de menselijke waarneming vormgeven. Via visuele, ruimtelijke en zintuiglijke omgevingen analyseren de kunstenaars de mechanismen waarmee we de werkelijkheid interpreteren, en reflecteren ze op het steeds meer gemedieerde en gedigitaliseerde karakter van de hedendaagse ervaring.

Kunstenaars die binnen dit thema werken, behandelen de complexe relaties tussen mens, natuur en de materiële omgeving. Hun werk onderzoekt organische processen, ecologische systemen en de onzichtbare krachten die onze omgeving vormgeven, en vestigt de aandacht op de kwetsbaarheid van de natuurlijke omgeving en de dringende noodzaak van duurzaam samenleven.

De tentoonstelling benadrukt, langs deze thematische lijnen, de dialoog tussen kunst, ruimte, geschiedenis, maatschappij en natuur. Veel kunstenaars putten inspiratie uit de traditie van conceptuele of minimalistische kunst of uit relationele benaderingen, anderen werken met ruimtelijke of locatiegebonden installaties. Samen creëren ze werken die een intense kijkervaring mogelijk maken en de verbanden tussen menselijke ervaring, materialiteit en een specifieke plek onthullen.

Tot de exposanten behoren prominente figuren uit de internationale en Tsjechische hedendaagse scene: Sol LeWitt, Daniel Buren, Candida Höfer, Thomas Schütte, Milena Dopitová, Margita Titlová Ylovsky, Tomáš Ruller en Dalibor Chatrný. Roland Emile Kuit en Nives Widauer.

MASS — Roland E. Kuit in Sculpture Park Bechyně Castle 2026:​

Binnen het kader van Art Bechyně 2026 – Relational Fields presenteert de Nederlandse componist, sonoloog en geluidskunstenaar Roland Emile Kuit een uitgebreide editie van zijn immersieve kinetische installatie MASS in de historische Graanschuur van Bechyně Castle. Het werk opereert op het snijvlak van systeemtheorie, belichaamde perceptie en hedendaagse media‑ecologieën, en transformeert de houten graanschuur tot een dynamische omgeving waar fysieke turbulentie en sociaal gedrag samenkomen.

In het hart van MASS bevindt zich een uitgestrekt veld van tienduizenden met blacklight belichte tafeltennisballen, geplaatst binnen een speciaal afgebakende zone van de installatie. De ballen functioneren niet louter als kinetische elementen: elke bal opereert als een minimale epistemische eenheid, een micro‑agent binnen een groter gedragsmatig systeem. In hun collectieve beweging belichamen zij de dynamiek van een geatomiseerd digitaal publiek: individuen die door netwerken circuleren en sporen, fricties en tijdelijke aligneringen produceren.

Fotografie: Vladimír Kiva Novotný

Acht industriële ventilatoren genereren een continu verschuivende configuratie van vectorvelden die worden gestuurd door Lorenziaanse dynamiek, waarmee het werk zich positioneert binnen het bredere discours over chaostheorie en niet‑lineaire systemen. Kleine interventies van bezoekers—het omleiden van luchtstromen, het moduleren van intensiteit—produceren nieuwe attractoren, turbulenties en emergente patronen. Participatie wordt zo een vorm van co‑modulatie: het publiek observeert het systeem niet alleen, maar verstoort het actief, waardoor de relationele aard van complex gedrag zichtbaar wordt.

MASS resoneert met de kinetische erfenis van Jean Tinguely, maar vertaalt deze naar een hedendaagse context waarin fysieke beweging kruist met algoritmische logica en sociale feedbackloops. Kuits installatie kan worden gelezen als een hybride organisme—deels mechanisch, deels sociaal—waarvan het gedrag ontstaat uit de wisselwerking tussen omgevingskrachten en menselijke interactie.

Voor de Bechyně‑editie introduceert Kuit een belangrijke ruimtelijke interventie: een gekanteld veld van perceptie. Live‑video van de bewegende ballen wordt geprojecteerd op de achterwand van de installatie, terwijl extra ballen direct op de muur zijn aangebracht en zo een subtiele driedimensionale verschuiving binnen het projectiebeeld creëren. Deze perceptuele kanteling destabiliseert de dieptewaarneming van de toeschouwer en genereert een liminale zone waarin representatie en materiële werkelijkheid elkaar overlappen. Het resultaat is een fenomenologische spanning die de geconstrueerdheid van visuele ervaring blootlegt.

Te zien van 29 mei tot 13 september 2026 in Kasteel Bechyně, Tsjechië.
Donemus Nieuws

 

[roland kuit]

Contemporary Art and Sculpture Park Bechyně Castle 2026​

RELATIONAL FIELDS – VZTAHOVÁ POLE​

Locatie: Kasteel Bechyně, Tsjechië Intermodal Morphology – Roland Kuit

Fotografie: ČTK / Pancer Václav

Intermodal Morphology opereert op het snijvlak van sonologie, biosemiotiek en intermediale kunst. In plaats van de geluidsproductie van twee biologisch verschillende organismen — de papegaai en de papegaaivis — als geïsoleerde fenomenen te onderzoeken, gebruikt de installatie hen als conceptuele modellen om te begrijpen hoe signalen ontstaan, transformeren en interfereren binnen verschillende fysieke domeinen. Het werk is geen representatie van natuur, maar een reconstructie van de omstandigheden waaronder geluid, puls en vorm elkaar kruisen en betekenis genereren, speciaal gecreëerd voor Kasteel Bechyně.

Een belangrijk onderdeel van het project is de Stava Family Collection, gepresenteerd in samenhang met de nieuw uitgegeven catalogus The Stava Family Collection – Part I. Deze catalogus documenteert de volledige collectie abstracte en non‑figuratieve kunst uit de 20e eeuw, aangevuld met geselecteerde keramiek. Eerdere tentoonstellingen in Kasteel Bechyně hebben al grote delen van de collectie getoond in de projecten Avantgarde (2024) en Humanity (2025).

Voor de tentoonstelling Relational Fields hebben deelnemende kunstenaars werken uit de Stava‑collectie geselecteerd om hun eigen bijdragen te begeleiden. Hun keuzes weerspiegelen artistieke invloeden, persoonlijke affiniteiten, stilistische voorlopers en werken die resoneren met hun praktijk. Zo ontstaat een meerlagige, generatie‑overstijgende dialoog tussen hedendaagse artistieke benaderingen en sleutelwerken uit de 20e eeuw.

Hans Arp en de Biomorfe Lijn​

Vorm in het werk van Hans Arp kan worden begrepen als iets dat groeit, verschuift en zichzelf herschikt door krachten en interacties. Dit vormt een natuurlijk aanknopingspunt met de installatie Intermodal Morphology.

In Arps biomorfe benadering worden vormen behandeld als levende gebeurtenissen in plaats van vaste objecten. Vormen lijken te groeien zoals natuurlijke structuren dat doen — door druk, asymmetrie en interne dynamiek. Dit resoneert diep met mijn sonische domeinen.

Tijdens RELATIONAL FIELDS – VZTAHOVÁ POLE – Bechyně 2026 worden de geluiden van papegaaien en papegaaivissen naast elkaar geplaatst. Hun geluiden delen niets, en precies daar begint het werk. Ik ontrafel hun sonische DNA, en wat ontstaat is een nieuw sonisch organisme: hybride pulsen en biomorfe contouren die geen van beide soorten afzonderlijk zou kunnen voortbrengen.

Hans Arp liet ideeën migreren tussen sculptuur, poëzie, collage en toevalsoperaties. Zijn pionierswerk in vorm‑geluid fungeert als model, als voorbeeld voor velen. Zijn biomorfe en dadaïstische gevoeligheden blijven resoneren in de processen waarmee Intermodal Morphology is opgezet — juist deze tegenstelling wordt een punt van convergentie, waardoor mensen opnieuw samenkomen.

Signaalproductie als Morfologie​

Elk signaal — akoestisch, elektrisch of mechanisch — bezit een morfologische structuur die wordt gevormd door het lichaam dat het produceert en het medium waarlangs het zich voortplant.

De papegaai vormt lucht tot resonantie via de syrinx, een orgaan dat extreme modulatie mogelijk maakt dankzij zijn complexe spierstructuur.

De papegaaivis genereert elektrische pulsen — micro‑geluiden die worden waargenomen als druk en vibratie in plaats van hoorbaar geluid — en die functioneren als een communicatiesysteem.

Deze systemen zijn van nature incompatibel, maar juist in hun naastplaatsing vindt de installatie haar generatieve kracht. Morfologie wordt een door Kyma gegenereerde dynamische interactie tussen organisme en medium.

Intermodale Interferentie​

De installatie plaatst de twee akoestische systemen naast elkaar, waardoor hun energieën binnen de architecturale ruimte kunnen interfereren. Er is geen imitatie, harmonisatie of synthetische fusie. In plaats daarvan creëert hun co‑existentie een veld waarin drukvariaties, micro‑stromen en resonanties de omringende architectuur activeren.

Hoewel de installatie deze scheiding behoudt, wordt het sonische DNA van beide organismen synthetisch verwerkt in Kyma (een supercomputer voor geluidscreatie) op een manier waardoor hun anders incompatibele sonische identiteiten tijdelijk lijken te convergeren. Deze convergentie is geen fusie van biologische bronnen, maar een synthetische morfologie die voortkomt uit Kyma’s hoog‑resolutie signaaltransformaties, waardoor de akoestische structuren van de papegaai en de elektrische pulsvelden van de papegaaivis binnen één energetische ruimte kunnen resoneren.

Zo wordt de installatie een organisme op zichzelf: een systeem dat signalen ontvangt, transformeert en opnieuw uitzendt als een relationeel veld.

De Rol van Transductie​

Transductie — de omzetting van energie van de ene vorm naar de andere — vormt de kern van Kuits sonologische praktijk. In deze installatie is transductie zowel technisch als conceptueel:

• elektrische pulsen worden hoorbaar via vibrerende oppervlakken
• akoestische structuren worden zichtbaar via gekleurde lijnen in deze ruimtelijke projectie
• hun kruising wordt waarneembaar als een interferentieveld

Betekenis ontstaat niet binnen één systeem, maar in de overgang tussen systemen.

Ecologische Representatie​

Hoewel het werk begint bij biologische fenomenen, is het niet naturalistisch. Kuit werkt ecologisch in een diepere zin: hij onderzoekt relaties, afhankelijkheden en interacties tussen systemen. De papegaai en papegaaivis dienen als modellen in plaats van onderwerpen, en maken een ecologie van vorm, energie en interferentie mogelijk die verder reikt dan biologie.

De Bezoeker als Sensorisch Organisme​

Wanneer bezoekers door de sculpturale omgeving bewegen, functioneren hun mobiele telefoons — geactiveerd via QR‑geluiden, met of zonder oortelefoons — als transducers. Deze apparaten vormen de interface tussen signaal en ruimte, en maken een manier van luisteren mogelijk die mobiel, persoonlijk en ruimtelijk ingebed is.

In deze configuratie worden de bezoekers zelf de klinkende elementen van de installatie: elke telefoon fungeert als een bewegende akoestische node die fragmenten van de compositie draagt en projecteert door de ruimte. Terwijl deze nodes drijven, kruisen en circuleren, verweven hun individuele sonische sporen zich met die van andere bezoekers tot een verschuivend, collectief veld — een soort sonische zwerm/vlucht.

De beweging van de bezoeker beïnvloedt het werk niet alleen — zij genereert zijn hoorbare aanwezigheid, waardoor perceptie een actieve, ruimtelijke praktijk wordt.

Menselijke aanwezigheid wordt zo een variabele binnen de signaalecologie in plaats van een externe observator.

Parcours Intermodal Morphology Installation​

De Parcours Intermodal Morphology Installation is een boog van 60 meter, gevormd als een spectrale staande golf, die zich over het landschap ontvouwt als een gebogen sequentie van sonische DNA‑trajecten.

De staande spectrale golf is geconstrueerd uit hout afkomstig uit de bossen rond Kasteel Bechyně, waardoor de installatie materieel en ecologisch wordt verankerd in het landschap waaruit zij voortkomt.

De boog functioneert als een ruimtelijke signaalmorfologie: een veld waarin geluid, kleur en interferentie gezamenlijk de perceptuele ervaring produceren.

Het parcours is verdeeld in zes kleursegmenten:

Paars, Oranje, Groen, Geel, Blauw, Rood

Deze volgorde bepaalt de logica van sequentie en interferentie. Elke kleurzone introduceert een eigen energetische signatuur — een eigen sonisch DNA — en wanneer bezoekers door de boog bewegen, overlappen, botsen en moduleren deze signaturen elkaar. De progressie van kleuren wordt een progressie van signaalinteracties: een continu verschuivend veld waarin morfologie ontstaat in plaats van vastligt.

Binnen deze boog wordt de bezoeker onderdeel van het systeem. Beweging door de zes sequenties activeert subtiele verschuivingen in akoestische druk, ruimtelijke resonantie en intermodale interferentie, waardoor het parcours verandert in een levende golfvorm, gevormd door omgeving, signaal en bewegende bezoekers.

Fotografie: Vladimír Kiva Novotný

Te zien van 29 mei tot 13 september 2026 in Kasteel Bechyně, Tsjechië.