5 mei - Bevrijdingsdag, en dan is de binnenstad van Eindhoven dus gewoon uitgestorven... 
Na enkele omzwervingen kwam ik samen met de gitarist van onze band op een braderie in Valkenswaard terecht, waar ergens een vrachtwagen stond waar duidelijk een band in zou gaan spelen. Mijn interesse werd gewekt door een overjarige Leslie-bak (misschien zelfs wel een nobel stukje huisvlijt) waar natuurlijk op enig moment een leuk toetsenbakje aangehangen zou worden. Ik bereikte het kookpunt toen ik een zeer vaag/artistiek heerschap aan zag komen steekkarren met een giga zwarte case. Jawel: een Rhodes Suitcase 73 waar nog een XB-1 op geparkeerd werd. (zonder ook nog maar een noot gespeeld te hebben was deze band door de instrumentkeuze voor mij al een topper)
Na een zeer korte soundcheck bleek het een erg fijne coverband te zijn, die begon met Mrs Robinson (Simon & Garfunkel) en via the Beach Boys en the Beatles een hoop oude Rock & Roll en andere gave muziekjes over het publiek heensmeet. De Rhodes stond een beetje zacht (imo), maar de XB deed me (zoals gewoonlijk) weer kwijlen van genot. De gewaardeerde speler van deze combi deed me in positieve zin denken aan een kruising tussen Stevie Wonder en Bennie Andersson (kwa looks), de drummer aan Animal van de Muppets (sjeezus, wat kan die vent een bekken trekken tijdens z'n geram) en de bassist aan E.T. (maar hij kon het wel !), oftewel: het plaatje was ook leuk om naar te kijken.
Helaas vonden de vrouwen in mijn gezelschap het maar koud waaien en werd ik dus na een klein uurtje aan het staartje meegetrokken, anders had ik er nu nog gezeten (als ze nog steeds zouden spelen natuurlijk).
Gave band dus, zonder meer een aanrader om eens te gaan bekijken onder het genot van een flinke pint.
Na enkele omzwervingen kwam ik samen met de gitarist van onze band op een braderie in Valkenswaard terecht, waar ergens een vrachtwagen stond waar duidelijk een band in zou gaan spelen. Mijn interesse werd gewekt door een overjarige Leslie-bak (misschien zelfs wel een nobel stukje huisvlijt) waar natuurlijk op enig moment een leuk toetsenbakje aangehangen zou worden. Ik bereikte het kookpunt toen ik een zeer vaag/artistiek heerschap aan zag komen steekkarren met een giga zwarte case. Jawel: een Rhodes Suitcase 73 waar nog een XB-1 op geparkeerd werd. (zonder ook nog maar een noot gespeeld te hebben was deze band door de instrumentkeuze voor mij al een topper)
Na een zeer korte soundcheck bleek het een erg fijne coverband te zijn, die begon met Mrs Robinson (Simon & Garfunkel) en via the Beach Boys en the Beatles een hoop oude Rock & Roll en andere gave muziekjes over het publiek heensmeet. De Rhodes stond een beetje zacht (imo), maar de XB deed me (zoals gewoonlijk) weer kwijlen van genot. De gewaardeerde speler van deze combi deed me in positieve zin denken aan een kruising tussen Stevie Wonder en Bennie Andersson (kwa looks), de drummer aan Animal van de Muppets (sjeezus, wat kan die vent een bekken trekken tijdens z'n geram) en de bassist aan E.T. (maar hij kon het wel !), oftewel: het plaatje was ook leuk om naar te kijken.
Helaas vonden de vrouwen in mijn gezelschap het maar koud waaien en werd ik dus na een klein uurtje aan het staartje meegetrokken, anders had ik er nu nog gezeten (als ze nog steeds zouden spelen natuurlijk).
Gave band dus, zonder meer een aanrader om eens te gaan bekijken onder het genot van een flinke pint.
