Doris Norton

[Hanz]

Onbekende Italiaanse componiste (ja, een dame) ... en nog nergens genoemd op het forum!
Is volgens mij ergens sinds de jaren '80 actief in de synths, behoorlijk wat platen uitgebracht.
Was o.a. endorser voor Apple, rond de tijd van de Apple II.

Heb laatst wat werkjes van 'r geluisterd, best grappig. Varierend van typisch jaren 80 synthwerk, tot beukende herrie in de jaren 90 tot en met electro-achtig spul (geen idee uit welke periode).

Norton, Doris (Italy)

Under Ground (1980)
Parapsycho (1981)
Raptus (1981)
Norton Computer For Peace (1983)
Personal Computer (1984)
Artificial Intelligence (1985)
Automatic Feeling (1986)
The Other Side of Science (1990)
Next Objective (??)
Next Objective Two (??)
Next Objective Three (??)

Former Antonius Rex keyboardist (a Jakula-styled band also involving people from Jakula) who released several albums of her own. These albums contain quite upbeat EM. Unfortunately, it seems that during the 90's she became involved in the whole "techno" scene, and, therefore, her works from this era are not included here.

Wie heeft er nog wat informatie?

 

[Hanz]

Studio foto (let op de Apple II)

 

[Hanz]

Album "Computer Peace"

Album "Personal Computer"

Twee stukjes Norton:
http://mp3.juno.co.uk/MP3/SF228861-01-04-01.mp3 (Norten Computer)
http://mp3.juno.co.uk/MP3/SF228861-01-04-02.mp3 (Personal Computer)

 

[trash]

Die laatste lijkt wel bijna een oude thomas dolby, het begin.
Erg lekker.

 

[Hanz]

Vreemd... italiaanse satanische progrock... hoe verzin je het...

'In Cauda Semper Stat Venenum' van de Italiaanse groep Jacula is een bijzonder album. Nu roep ik dit wel vaker, maar deze lp schijnt opgenomen te zijn tijdens een seance in een middeleeuws Engels kasteel – en dat hoor je ook weer niet iedere dag. Jacula werd begin 1969 opgericht door Antonio Bartoccetti, die een zwak had voor allerhande occulte zaken. Samen met Doris Norton (ook wel bekend als Fiamma Dallo Spirito), organist Charles Tiring en het medium Franz Partheny trok het viertal naar Londen om hun eerste album op te nemen. 'In Cauda Semper Stat Venenum' zag in het najaar van 1969 het licht op Bartoccetti's eigen Gnome Label in een gelimiteerde oplage van 300 exemplaren (plus 10 promo's), die vooral hun weg vonden naar dubieuze occulte sekten. Het album kent ontegenzeggelijk een macabere en duistere sfeer; Tiring speelt 37 minuten lang dreigende deuntjes op zijn kerkorgel, Norton is in de weer met vervreemdende effecten en roffelt af en toe op haar drumstel, terwijl Bartoccetti op zijn gitaar tokkelt, sporadisch uitbarst in een manische solo en regelmatig in het Italiaans hele verhandelingen houdt met een zware, sonore stem. Ik versta er niets van, maar het zal vast niet over de schoonheid van de liefde gaan. Jacula was zijn tijd ver vooruit en vooral 'Triumpratus Sad' en 'Veneficium' klinken als een willekeurige Goblin-soundtrack voor een Dario Argento-film. Na de release van dit album hield het viertal zich bezig met obscure groepen als Dietro Noi Deserto en Invisible Force, om in 1972 met een nieuw Jacula-album op de proppen te komen: 'Tardo Pede in Magiam Versus'. Na het vertrek van Tiring was het echter definitief voorbij met Jacula en stortten Bartoccetti en vriendin Doris zich vol overgave op het project Antonius Rex.