Ableton maakt een lijstje aan van alles wat je aangesloten hebt.
Options > Preferences > MIDI/Sync.
Daar zie je je MIDI poorten - schakel bij de input van je keyboard (of MIDI interface) zowel "track" als "remote" in.
Ik werk zelf altijd in Arrangement view - dit zie je helemaal rechtsboven op je scherm, dat zijn de twee bolletjes met 3 verticale/horizontale streepjes, horizontaal is arrangement (tracks boven elkaar), verticaal is session (net als bij een mixer staan de tracks naast elkaar).
Anyway, als je een nieuw MIDI-spoor hebt gemaakt zie je iets als dit:
(zo niet, klik en sleep de onderkant van het MIDI-spoor omlaag, zo zie je meer opties).
Als je speelt moet je de bolletjes groen zien worden. Zoniet, check je aansluiting (keyboard MIDI out > computer MIDI in?, zoals boven beschreven Track en Remote ingeschakeld in het MIDI/Sync menu?)
Op het moment dat je hier een plugin op wilt gebruiken sleur en pleur je deze gewoon naar het MIDI-spoor toe, en dan kun je weer vooruit
.
En even over de verschillen: live gebruik heeft er zelfs niet eens zoveel mee te maken, het is een kwestie van filosofie.
Ableton neemt gelijk aan dat ik welke controller dan ook wil gebruiken - mij prima! Cubase vraagt elke keer bij elk spoor expliciet wat de input moet zijn.
Ableton haakt de plugin ook direct aan een MIDI-spoor vast, Cubase zegt "eerst uit het lijstje kiezen, dan toewijzen".
Ableton laat me toe zoveel effecten op sporen te zetten als ik maar wil, en laat me de volgorde direct veranderen. Cubase heeft 6 inserts en (als ik het goed herinner) 4 sends, die je eerst moet toewijzen.
Cubase laat toe dat je elke keer met een volledig ingerichte template opstart waar je complete studio in staat. Dit kost even werk om in te richten, maar eenmaal klaar geeft het je een leuke voorsprong. Ableton kan dit maar dwingt dit absoluut niet af.
M.a.w. Cubase gaat er van uit dat je een duidelijk ingerichte (hardware)-studio hebt en werkt ook volgens dat principe. Ableton gaat er van uit dat je op dat moment dingen bij elkaar wil gooien om mee te experimenteren; het effecten-verhaal komt meer overeen met een gitaarspeler met een dozijn pedaaltjes dan een paar dure reverbs en effecten in een rack die je met sends zorgvuldig moet verdelen. In de hardwarestudio heerst schaarste. In de softwarestudio is er geen limiet aan het aantal plugins. Dit is ook een verschil in filosofie.
Een interessant gevolg is dat het verschil tussen inserts en sends in enkele gevallen totaal wegvalt. Waarom gebruik je sends? Omdat je vroeger maar 1 dure reverb had die je via je mengpaneel zodanig moet lussen zodat elk instrument de wet/dry hoeveelheid kan krijgen. (er is nog een reden, en dat is er voor te zorgen dat door het bundelen van tracks ze allemaal klinken alsof ze in dezelfde ruimte zitten). Nu kan ik op een dozijn tracks allemaal verschillende reverbs neerzetten en die Core 2 Quad trekt dat wel.
Daarom: verschil in filosofie. Pak niet wat wij geweldig vinden, pak wat het meeste overeen komt met het proces waarmee je muziek produceert en componeert. Heb je je nog niet vastgewerkt in bepaalde gewoontes, dan heb je nog alle keuze, en dan is het gewoon een kwestie van trial versions afgaan totdat je iets vindt dat klikt. Bij mij is dat dingen bij elkaar smijten, bij jou kan het compleet iets anders zijn.
; je moet ook maar net even het verschil kennen tussen VST's en VSTi's (helemaal met zo'n lullig 'i'-tje erachter 
).
