"......Het gaat immers om het beste resultaat. Het gaat om de acceptatie door het publiek. Zij die beweren alleen te creëren ten behoeve van zichzelf moeten zich realiseren dat zoiets beslist overbodig is!" Het gaat er om dat je niet alleen jezelf, maar ook een ander weet te behagen, of je daar nu geld voor vangt of niet! Al doe je het alleen maar voor je moeder, dat is al een muze
Geld beuren is alleen maar mooi meegenomen:::"
Ik bespeur in het bovenstaande een merkwaardige discrepantie Wout. Ik heb eigenlijk het vermoeden dat ik je woorden wel verkeerd moet interpreteren, want ik herken je eigenlijk helemaal niet in wat je schreef. Lees je posts altijd met grote interesse. Maar omdat ik ook niet zie waar ik je woorden dan verkeerd interpreteer toch maar even tegengas. (En laat niet na me af te straffen waar nodig!)
'Acceptatie van het publiek' en 'het beste resultaat' hebben erg weinig met elkaar te maken. Wat op 1 in de trancelijst staat is niet de beste trance. Het betekent enkel dat die plaat het meest is gekocht in dat genre. Dat staat los van elk (onvermijdelijk subjectief) kwaliteitscriterium. Er zijn heel veel kunstenaars, muzikanten, schrijvers e.d. die de grenzen proberen op te schuiven en die (nog) niet geaccepteerd zijn door een (groot) publiek. Dat gegeven betekent natuurlijk niet dat ze creëren omdat ze niet geinteresseerd zijn in een (groot) publiek. Maar hun honger naar het onbekende, hun nieuwsgierigheid en drive, wint het vaak van een behoefte aan de strelerij van een, bijv. springende pillenslikkende, meute of geldhonger. Er zijn heel wat mensen te noemen die waanzinnig pionierswerk verricht hebben. Pionierswerk waar niemand in geinteresseerd leek, en dat dan soms toch opeens werd opgepikt, en soms pas heel veel later doorsijpelt, en soms nog altijd niet wordt 'herkend'. Maar ik vertel je hier niets nieuws.
Ik zag onlangs de dvd van de documentaire over Scott Walker, die i.m.h.o. drie waanzinnige soloplaten heeft gemaakt, ruwweg tussen 1983 en 2008. Vooral 'Tilt' en 'The Drift' zijn echt verbijsterend. Die horen trouwens ook in het Gemeentemuseum thuis! Walker heeft tussen de platen steeds ongeveer tien, twaalf moeten wachten om weer een maatschappij te vinden die hem een budget wilde geven om op te gaan nemen. Het is de Sam Beckett van de muziek (of het nog popmuziek is valt te betwisten.) Brian Eno luisterde in de docu nog eens naar een fragment en prevelde iets van: '...Tjeezus, je merkt zo weer eens dat we nog altijd geen fuck zijn opgeschoten. Dit is z'n tijd zo ver vooruit. Ik hoor om me heen nog steeds vooral wagonladingen bands die Roxy Music en Talking Heads kopieren en nog altijd helemaal niets origineels doen.'
Nu hoor ik gelukkig zelf niet zo vaak meer RM en TH terug in bands tegenwoordig, Eno moest daar tot m'n verbazing, blijkbaar zichzelf even op de schouder tikken, maar dat tegenwoordig wel heel, heel erg veel muziek uit dezelfde heel smalle koker komt is onweerlegbaar. Tik hier zeven keer VET in een alinea en je hebt een flinke groep ja-knikkers achter je. (Vet heb ik trouwens tot m'n verbazing nog niet als VED gespeld gezien, maar dat komt vast nog...)
En vrij zijn van invloeden is inderdaad onmogelijk. Maar veel van de echt pionierende kunstenaars bijvoorbeeld zijn niet enkel beinvloed door wat andere kunstenaars al gemaakt hebben, maar vooral ook door wat markante figuren uit de geschiedenis, filmwereld, schrijvers, wetenschap gebrouwd hebben. Die invloeden proberen ze op hun manier te verwerken in het medium wat zij hanteren. En als je naar bijv. naar trance luistert wordt wel heel snel duidelijk dat daar wel weinig figuren tussenlopen die verder kijken dan die trancemuziek. En met elkaar op de rug tikken ontwikkelt muziek zich niet.
Plezier hebben, muziek of kunst als hobby hebben, daar is helemaal niets mis mee. Maar iets doen wat verder gaat dan waar we al continue mee bekogeld worden is een hele andere tak van sport. En velen die een leven lang ploeteren om in de andere tak van sport mee te tellen redden het niet. Omdat het geen waardering krijgt, en vaak ook omdat het simpelweg ook na vele jaren ploeteren niet goed genoeg is om die waardering te krijgen. Maar reken maar dat die ploeteraars vaak echt op erkenning gehoopt hebben... Maar ondanks het gebrek aan erkenning of het niet halen van het benodigde niveau is het niet overbodig is geweest. Er zijn ploeteraars, en daarmee veel geploeter nodig om een paar kippen bijzondere eieren te laten leggen.
Ik dacht dat mede hobbyisten het wel aardig vinden om eens een beetje verder te bomen. 
), maar simpel omdat de verkrijgbare verf niet voldeed voor de schilderkunst. Het gaat immers om het beste resultaat. Het gaat om de acceptatie door het publiek. Zij die beweren alleen te creëren ten behoeve van zichzelf moeten zich realiseren dat zoiets beslist overbodig is! Het gaat er om dat je niet alleen jezelf, maar ook een ander weet te behagen, of je daar nu geld voor vangt of niet! Al doe je het alleen maar voor je moeder, dat is al een muze 
