Akikaze
Japans voor 'Herfstwind'
De SQ-80 heeft niet alleen meer golfvormgeheugen dan de ESQ-1, maar ook een grotere sequencer (64k), polyfone aftertouch en een diskdrive.
Ik heb deze synth het langst, nu 20,5 jaar en de batterij nooit hoeven vervangen (afkloppen!). Ik heb er heel veel klanken mee gemaakt; sommige krijg ik met andere synths niet voor elkaar. De lfo's hebben een human modus waardoor de snelheid subtiel varieert. De ruisgolfvormen zijn uniek. Geen witte of roze, maar rauwe, digitale ruis. De sync modus, toegepast op bepaalde golfvormen geeft een herhaling: het geluid van een ronkende brommer of motorboot is zo gemaakt. De meeste klanken zijn te horen op mijn eerste twee albums,waarvan Aquarius nog leverbaar is, maar op het nieuwe komen ook weer een paar bijzondere natuurgeluiden terug.
De ESQ-1 was in het midden van de jaren tachtig de best verkochte synth na de DX-7. Hij werd verkocht als een instrument dat alle bestaande synthesevormen kon simuleren. Hij kwam inderdaad een heel eind. De keerzijde van deze kameleon is dat hij niet heel herkenbaar is. Luister je bijvoorbeeld naar Aquarius, dan moet je de DX-21, en de MS-jes kunnen onderscheiden om de SQ-80 te herkennen.
De SQ-80 die nu te koop staat, heb ik een keer geleend van de eigenaar voor de opname van The master and the apprentice op de verzamelaar Land, sea and sky, die nog bij Grooveron te koop is (en deze week weer in de top 10 stond!). Hij was toen in een betere staat dan de mijne. Het is maar wat je ervoor over hebt. Ik zou er wel 700 euro voor over hebben.
Het toetsenbord is niet geschikt voor subtiel spel, maar ik heb me eraan aangepast. De gewichtjes kunnen losraken. Dat is bij twee toetsen van mij gebeurd tijdens transport en schoonmaken.
Ik heb deze synth het langst, nu 20,5 jaar en de batterij nooit hoeven vervangen (afkloppen!). Ik heb er heel veel klanken mee gemaakt; sommige krijg ik met andere synths niet voor elkaar. De lfo's hebben een human modus waardoor de snelheid subtiel varieert. De ruisgolfvormen zijn uniek. Geen witte of roze, maar rauwe, digitale ruis. De sync modus, toegepast op bepaalde golfvormen geeft een herhaling: het geluid van een ronkende brommer of motorboot is zo gemaakt. De meeste klanken zijn te horen op mijn eerste twee albums,waarvan Aquarius nog leverbaar is, maar op het nieuwe komen ook weer een paar bijzondere natuurgeluiden terug.
De ESQ-1 was in het midden van de jaren tachtig de best verkochte synth na de DX-7. Hij werd verkocht als een instrument dat alle bestaande synthesevormen kon simuleren. Hij kwam inderdaad een heel eind. De keerzijde van deze kameleon is dat hij niet heel herkenbaar is. Luister je bijvoorbeeld naar Aquarius, dan moet je de DX-21, en de MS-jes kunnen onderscheiden om de SQ-80 te herkennen.
De SQ-80 die nu te koop staat, heb ik een keer geleend van de eigenaar voor de opname van The master and the apprentice op de verzamelaar Land, sea and sky, die nog bij Grooveron te koop is (en deze week weer in de top 10 stond!). Hij was toen in een betere staat dan de mijne. Het is maar wat je ervoor over hebt. Ik zou er wel 700 euro voor over hebben.
Het toetsenbord is niet geschikt voor subtiel spel, maar ik heb me eraan aangepast. De gewichtjes kunnen losraken. Dat is bij twee toetsen van mij gebeurd tijdens transport en schoonmaken.
Ik heb de cartridge er bij, wat wel erg relaxed is moet ik zeggen 
