Het leukste voor mij aan noise, is (zoals misschien ook al vaag door jullie werd uitgedrukt), dat het alsmaar vooruit gaat (veelal structuurloos, waardoor je niet gebonden wordt aan (eigen) verwachtingen) maar enkel en alleen door een eindeloos veranderend 'iets' wat je bij de hand neemt en verder brengt. Laat ik zeggen: als een vertelling.... Om het even tot een beeld om te vormen.
Je hebt geen handvaten of wegwijzers om je door het geluid heen te leiden. Je moet jezelf behelpen met wat je op dat moment hoort & de eeuwige vraag waar het naartoe gaat (al heb je verwachtingen naar nog harder/extremer/vreemder). Het is voor mij zoveel meer avontuurlijker dan alle standaardmuziek; of dit nu top40, neo-folk of black metal is. Nee, de term muziek is daarom ook veel te betekenisloos, zeker vanuit het oogpunt van een synthesizer. Vanuit dit opzicht heeft het voor mij in essentie ook veel meer weg van goede ambient, al is de opzet van die muziek veel complexer voor mij. Mijn punt: het neemt je ook mee, erg ver mee! Een kwaliteit wat goede noise ook heeft. Noise drukt zich namelijk simpelweg uit in moeilijkere of meer onaangenamere geluiden en heeft geen grenzen voor wat je wilt gebruiken om dat te bereiken.
Dus ik sluit me aan bij de omschrijving van anarchistisch, ja. In dat opzich heeft het ook iets punkachtigs, iets rebels; en dat voelt heerlijk. Men accepteerd veel. En goede rekenkunst qua ritme en melodie heeft daar geen invloed op. Het is niet iets van het brein, maar vanuit het hart (en ballen). Kortom, dat is het grootste compliment wat muziek kan krijgen in deze tijd waarin vrijwel alle vorm van audio acceptabel is. Noise is in dat opzicht waar alles wat vooruit wil naar streeft. Het is in het begin van de vorige eeuw al beschreven in 'the art of noise', en dat is wat muziek uiteindelijk zal worden. Alles wat ik hier met moeite kan vinden!
En ja, 75% van alles wat nu geproduceerd wordt (of 99,98 % van hetgene op synthforum wat naar mijn kokhalzende keel grijpt) is terug te leiden naar datzelfde waar de mens al meer dan een honderdtal jaren naar aan het luisteren is. Saai en hapklaar. Gemakkelijkelijke, 'kloppende' geluiden zoals ze door het menselijke gehoor en verstand begrepen dienen te worden; saaie, gemakkelijk begrijpelijke kost! Veel plezier daarmee!

En nog meer plezier in je slagveld van dodelijke herhaling! Ha! Onerkende artiest was het he? Jarenlang oefenen en niets bereiken? Hoe zou dat toch komen, terwijl je de optie hebt om duizenden mensen te bereiken? Je staat in een wachtlijst om eenzelfde artiest op te volgen, sukkelaar! Waardeloos.
Als toevoeging op noise in z'n algemeen: live is noise gewoon heerlijk als een tastbare energie en vrijheid! Het is menselijk. Het is nog meer dan op CD pretentieloos en daarmee prachtig en meeslepend! Onsubtiel, maar wie heeft dat nodig? Lang leve het experiment, lang leven noise! Lang leve de vrijheid waarop wij voort konden komen!

Jammer dat ik zoveel te laat geboren ben! Een broekie uit '83. Dé jaren waarin alles echt tot bloei kwam... Waaruit alles daadwerkelijk tot bloei kwam!!!!