Gitaarversterkers

[Manu]

Gewoon je basis-sound!!

Als een bassist kiest voor zijn bas in een DI en vandaaruit doorgelust naar z'n basversterker, en ze gebruiken alleen zijn DI sound dan is zijn bas z'n 'rootsound' en is de versterker puur voor zijn eigen geluidsbeleving op het podium. Kiest hij er echter voor om z'n bas gelijk in z'n versterker te steken en die uit te versterken via een mic dan wordt de sound van de versterker onlosmakelijk gekoppeld aan z'n overall sound. Zijn 'rootsound' is nu dus veranderd.

Als je synth speelt en die stuur je rechstreeks de mengtafel of DI in dan is de kale sound van je synth je rootsound.
Kies je er voor om diezelfde synth continue eerst door een gitaarversterker uit te versterken, dan kies je bewust voor die kleuring daarvan. Die kleuring wordt dus vast onderdeel van je basissound, daarmee veranderd dus je rootsound van kale synth maar synth door amp. Die 2 zijn dan onlosmakelijk met elkaar verbonden, kan je niet omheen enz..enz...
Sound in deze is niet 'het geluidje dat je hebt gekozen/gemaakt of een preset' maar je sound, je geluid (het groter geheel)

Het is niet echt een term die je gebruikt maar snappen wat hij bedoelde is niet zo heel ingewikkeld toch volgens mij?

Als een gitarist kiest voor een bepaalde versterker kiest hij daarmee ook voor een overal klank, even los van welke gitaar of pedaaltjes je gebruikt.
Even voor de duidelijkheid, dit is niet zozeer mijn mening maar mijn verklaring voor de term.

 

[r2o]

Voor de één is rootsound bv. alleen een gitaar voor de andere een gitaar met versterker. Omdat een elektrische gitaar en versterker onafscheidelijk van elkaar zijn. Vaak wordt een versterker ook wel een instrument genoemd. (in dit geval is een versterker dus primair ) de kleuring zit dus in het instrument, Zo doende kan je niet meer spreken van kleuring. je gaat ook niet zeggen tegen een "blanke" "je had wat bruiner moeten zijn "of" een neger zeg je had wel eens wat witter moeten zijn, Michael jackson daar gelaten. Ik ga me dit keer niet laten verleiden door zelf een oordeel te hebben. Dat ga je van mij dus ook niet horen. Ik zeg maar de ene keer wel de ander keer niet. Het zal wel dat ik het verkeerd uitleg want ik kan me niet voor stellen dat je niet weet wat dat is. Ze zeggen ook altijd als je root sound k*t is wordt je uit eindelijke sound ook nooit mooi met processor en upsmuck.
Eigenlijk een verkeerdvoorbeeld maar ach "Als iemand scheel is kan je die persoon zijn ogen ook niet recht zetten met makeUp"
ot als de gene het mooi vind om zijn synthesizer door een gitaar versterker te halen is dat goed mogelijk gewoon doen. bv jtm800 of een beter voorbeeld een valvestate oid omdat die vaak stereo zijn. Het is maar een voorbeeld. Zet wel de synthesizer zo zacht mogelijk het signaal ingang in niet gemaakt voor zoveel power, volgens mij scheef iemand er al iets over.

 

[Manu]

Neem nou een miniMooG eigenlijk klinkt een miniM best saai (wel mooi) zonder eff. Maar het heeft de beste basis om het mooi te maken.

Hahaha...jammer je begon zo goed, alleen dit voorbeel slaat nergens op. Een Mini komt juist puur het beste tot z'n recht. Gooi je hier te veel zooi bij of overheen dan had je input signaal vaak net zo goed een andere synth kunnen zijn en niet specifiek een MiniMoog.
In veel situaties is dit ook juist een van de weinige synths die 'kaal' gebruikt wordt, juist voor z'n directheid en body

 

[arnomusicman]

Het lijkit me nu wel helder.
De rootsound (synth) is dan idd clean. Bij een gitaar kun je er ook pedaaltjes tussen hebben.
Alleen denk ik bij gitaarversterkers toch aan GITAAR versterkers. Niet aan eindtrappen. En een belangrijk kenmerk van een gitaar amp zijn de buizen, lead-kanaal ed. Dus distortion, en tegenwoordig ook natuurlijk verschillende simulatie-instellingen. Hoewel dat op Koch en Engl amps minder zal zitten.
En als je je synth door een gitaarversterker (zie mijn beschrijving boven) haalt, is er niet veel clean meer aan. Idd als je puur een clean channel neemt, doe je veel minder met het geluid. Maar dan vraag ik me af waarom je dan een gitaar-amp neemt???
Neem dan gewoon een keyboard amp. Of je moet natuurlijk ook gitarist zijn, en geen geld hebben voor een keyboard-amp. Dan gebruik je je gitaar amp. Maar dat lijkt mij ook de enige logische reden.
Als je bewust een gitaar-amp kiest voor je synths, doe je dat toch naar mijn verwachting voor het gebruik van de mogelijkheden van een gitaar-amp, die een synth amp niet heeft. Dus buizen en distortion channels. Anders snap ik het iig niet meer...............

 

[Manu]

Het lijkit me nu wel helder.
De rootsound (synth) is dan idd clean. Bij een gitaar kun je er ook pedaaltjes tussen hebben.
Alleen denk ik bij gitaarversterkers toch aan GITAAR versterkers. Niet aan eindtrappen. En een belangrijk kenmerk van een gitaar amp zijn de buizen, lead-kanaal ed. Dus distortion, en tegenwoordig ook natuurlijk verschillende simulatie-instellingen. Hoewel dat op Koch en Engl amps minder zal zitten.
En als je je synth door een gitaarversterker (zie mijn beschrijving boven) haalt, is er niet veel clean meer aan. Idd als je puur een clean channel neemt, doe je veel minder met het geluid. Maar dan vraag ik me af waarom je dan een gitaar-amp neemt???
Neem dan gewoon een keyboard amp. Of je moet natuurlijk ook gitarist zijn, en geen geld hebben voor een keyboard-amp. Dan gebruik je je gitaar amp. Maar dat lijkt mij ook de enige logische reden.
Als je bewust een gitaar-amp kiest voor je synths, doe je dat toch naar mijn verwachting voor het gebruik van de mogelijkheden van een gitaar-amp, die een synth amp niet heeft. Dus buizen en distortion channels. Anders snap ik het iig niet meer...............

In een gitaar versterker zit toch ook een preamp en een eindtrap?! Een van de belangrijkste kenmerken die bepalend zijn voor de keuze van welke versterker zit m in de eindtrap van de gitaartop of combo.

En waarom?! Omdat je bewust kiest voor de sound die je dan krijgt! Meer niet, minder ook niet. Is dat zo vreemd? Hele doel is dus om je synth NIET clean te laten klinken maar JUIST te gaan voor het geluid wat je je synth meegeeft door hem EERST door die versterker te jagen.

Even tussendoor; geef jij Cubase cursussen?! Ik zou toch niemand aanraden om productie/cubase cursussen te gaan volgen bij iemand die dit soort dingen niet snapt...niet persoonlijk bedoeld maar come on!

 

[arnomusicman]

In een gitaar versterker zit toch ook een preamp en een eindtrap?! Een van de belangrijkste kenmerken die bepalend zijn voor de keuze van welke versterker zit m in de eindtrap van de gitaartop of combo.

En waarom?! Omdat je bewust kiest voor de sound die je dan krijgt! Meer niet, minder ook niet. Is dat zo vreemd? Hele doel is dus om je synth NIET clean te laten klinken maar JUIST te gaan voor het geluid wat je je synth meegeeft door hem EERST door die versterker te jagen.

Even tussendoor; geef jij Cubase cursussen?! Ik zou toch niemand aanraden om productie/cubase cursussen te gaan volgen bij iemand die dit soort dingen niet snapt...niet persoonlijk bedoeld maar come on!

Als je geen buizenversterker hebt, doet die eindtrap helemaal niks (behalve versterken dan).
Het zit hem juist in de voortrap en de eventuele (eindtrap) buizen.

En wat hebben gitaarversterkers in 's hemels naam met Cubase te maken?

Er zit maar bitter weinig verschil of ik mijn Fender strat (geen verstand van........) door mijn Peavey ampje clean speel, of via de voortrap in bypass direct in de mixer. Als ik wat met mijn gitaargeluid wil doen, zet ik de pre-amp aan, of maak een instelling op de Peavey.
En wat denk je wat de speaker doet. Over "come on" gesproken (in geval van combo).

Een synth door een cleane transistoramp heeft mijns inziens geen meerwaarde.
Iedereen die dat wel ziet, doet het dan toch gewoon................no problem.

Ik reageerde enkel nogmaals op deze stelling
"als jij het lekker vind om je synhtesizer door een gitaar versterker te halen kan het nooit een kleuring hebben. het is dan tenslotte je root sound. en een root sound heeft geen kleuring."

GEEN KLEURING. Dat was een stelling van iemand anders over gitaarversterkers. En dan ga je maar meteen roepen dat je bij mij geen cursus wilt volgen. Prima hoor. Ook no offence, maar dat slaat nergens op!

 

[sunny pedaal]

zo'n jazzchorus 120jc klinkt goed, gaat hard en maakt vooral electrische pianosounds blij.
om terug te komen op het PA verhaal: ik heb 10X liever m'n eigen backline , heb ik tenminste controle op het podiumgeluid. bij PA ben ik afhankelijk van de goodwill/ kunde / smaak van de mixer. kan vriezen , kan dooien

 

[Jeroen]

Zoals een buis kleuring kan geven in een versterker, kan een transistor dat ook. Voor synth-sounds is het meestal handig om alle frequenties even goed weer te geven zonder vervorming. Voor gitaar geldt dat niet noodzakelijk. En voor sommige toetsensounds kan die benadering ook heel lekker zijn. Een Rhodes door een oude Fender Twin, een Hammond door een ronkende set. Net zoals effect iets toe kunnen voegen aan je sound, kan een gitaarversterker dat ook. Hangt erg van de sound en de setting af of dat leuk is of niet. Een accoustische piano door een gitaarversterker vind ik bv zelden mooi. En of er nu wel of geen buizen inzitten, dat maakt niet zoveel uit. Het gaat om de kleuring.

 

[r2o]

@ a.musicman, ik dacht echt dat je me in de maling aan het nemen was daarvoor sorry, dat was niet zo bedoeld. Ik zal het even iets duidelijker uitleggen. (Om dat je nooit alleen bent op deze wereld ben ik achter gekomen :p )maar wel snel. je hebt drie soorten 1 kleuren = nou ja oke hoeft niet het mag, het is jou project, 2 kleur = goed als jij vind dat het zo moet klinken, 3 kleuring = niet goed ....terminate this!!!!!!!

1 bijvoorbeeld peNdaaltjes fx app. hele grote ruimte harde stenen muur of juist een muur van zachtboard. compressie sidechaning of eqen. enz
2 een versterker of een uitgekozen instrument bijvoorbeeld sustain atack speciale release volle bass of juist extra mid. organisch, strak enz blabla.
Denk maar aan je zoon of dochter opa of oma die aan de andere kant van de wereld staan en jij meteen haar/zijn stem herkent door de telefoon of skype, dat is kleur herkenen.
3 dit komt er in, dat je nou juist wat je niet wilt hebben (of horen) en waar je niets mee kan of er niet (meer) uit kan krijgen. bijvoorbeeld bose boxen. iets moeilijker, bass reflexie ( weet niet of dit nou zo'n goede is) wolligheid van een mixer, een monitor die te veel of te weinig bass geeft. Voorbeelden daarin te over dat is nou juist de ramp.

 

[arnomusicman]

Ik krijg een beetje het gevoel dat deze threat vastloopt op de definities van woorden als kleuring. Verschillende leden vatten dit verschillend op, wat natuurlijk kan. Maar daardoor ontstaat wat spraakverwarring. Eveneens over versterkers, die allen over 1 kam worden geschoren. De ene wil gewoon met wat leuke gitaar-amp sound zijn synthgeluid kleuren (daar gaan we alweer), terwijl anderen al gauw op het eindversterker deel van de amp gaan duiden, zonder ook maar enig verschil aan te brengen tussen vintage buizenamps (of nieuwe) en versterkers met transistor-eindtrap. En dan nog te vergeten de karakteristiek van de speaker zelf (de beroemde Celestions zijn nog niet eens genoemd).

Conclusie: zorg ervoor dat je exact weet wat je wilt bereiken. Er zijn vele keuzemogelijkheden. Niets is fout en alles mag.

Misschien te weinig kennis van mijn kant: hebben we een deel op het forum (misschien de Wiki) waar definities te vinden zijn van zaken als "kleuring" etcetera? Ik ga er in ieder geval vast eens naar zoeken.
P.S. Bronvermelding bij definities lijkt me dan geen overbodige luxe, om welles/nietes discussiesd te voorkomen.

 

[MatthewLeBlom]

Rekening houdend met bovenstaande post van arnomusicman zal ik zo goed mogelijk proberen te beschrijven hoe ik er tegenaan kijk.

Mijn interesse ligt met name in de vintage hoek. Niet per se omdat het spul oud en schaars is maar voornamelijk omdat ik het mooi vind.
Ik gebruik gitaarversterkers (al dan niet in combinatie met pedalen) voor het maken van een sound. Gitaar, pedalen en gitaarversterker zie ik niet als drie losse dingen maar als één geheel. Dit omdat ik het belangrijk vindt dat er een sterke interactie is tussen alle onderdelen. Hiermee bedoel ik een feedbacklus waarin het gitaargeluid bepaalt hoe de gitaarversterker reageert en de de klank die de versterker weergeeft bepaalt weer hoe ik de gitaar bespeel.
Deze feedbacklus maakt dat ik de hele setup als één geheel zie. Voor mij behoren de microfoon, mixer en het opname medium dus niet meer tot dit geheel. Want de klank uit de monitor speakers heeft geen directe invloed meer op mijn gitaarspel.

Bovenstaand verhaal geldt voor mij betreft ook als ik een e-piano, synthesizer of fluit aan een gitaaramp hang.


Als ik de gitaarversterker nu verder ontleed, dan komen daar voor mij drie belangrijke onderdelen uit:
de voorversterker, de eindversterker en de speaker.
Dit zijn ook de drie onderdelen die ik nog wel eens wil uitwisselen (lees: andere speaker op een versterker aansluiten of combinaties maken met 2 of meer versterkers).
Om bovenstaande reden neig ik ernaar om gitaarversterkers altijd op vol vermogen te laten draaien. Of eigenlijk: op het punt dat de versterker "open breekt". Met deze laatste term wordt bedoeld dat de amp zo ver open staat dat hij praktisch al zijn vermogen levert. Als je hem verder open zet gaat hij meer oversturen maar niet meer harder. Het voordeel van dit punt is dat je met je vingers op je gitaar (of e-piano of synth) de mate van oversturing kan "bespelen".
Mocht je op laag vermogen willen spelen, dan spelen de oversturings-eigenschappen van de eindtrap en de speaker een kleine rol in de totstandkoming van het totale geluid.


Bovenstaande verhaal is mijn kijk op de zaak.
Ik ken genoeg gitaristen of andere muzikanten die hele andere eisen stellen aan een gitaarversterker. Of die hun instrument liever zo puur mogelijk opnemen door hem direct in een uiterst cleane opname input te steken. Daar valt ook wat voor te zeggen. Maar niet voor mij. En de reden daarvoor: smaak.

 

[Ernst_Hill]

Mijn interesse ligt met name in de vintage hoek. Niet per se omdat het spul oud en schaars is maar voornamelijk omdat ik het mooi vind.

Yeah!!!