Schneidersburo (want zo heten ze in het echt) / Schneidersladen (de webshop) is een leuke, beetje freaky uitdragerij, waar ze je graag en veel vertellen over allerlei herrieproducerende modular gear.
Ze hebben volgens mij het modular hart op de goeie plek, en de winkel trekt ook altijd bezoekers van het type "hippe vogel" (maar laten we eerlijk zijn: iedereen die een modular heeft blijft gewoon een dikke nerd...)
Daarbij organiseren ze ieder jaar ook de leukste stand op de Musikmesse, genaamd de Superbooth.
Enige is, ik vraag me soms wel een beetje af hoe het commerciele model in elkaar zit.
Voorbeeldje:
Ik was toevallig in Berlijn, dus ben ik er speciaal even heen gereden. U-Bahn halte Kottbusser Tor zit momenteel midden in de verbouwing, dus dat was niet geheel triviaal.
Nu is dat station gelegen in niet direct de allerbeste straat van Berlin Kreuzberg, dus dat geeft al een interessante aanblik. Dan zitten ze boven de supermarkt, eerst aanbellen, dan naar binnen door de portiek, dan bij de niet gemarkeerde deur aanbellen (bel kapot), dan bonzen, en voila na 10 minuten deed er iemand de deur open...
Aldaar aangekomen heb ik lekker een uurtje op de modules gespeeld, maar toen ik aangaf wat te wilden kopen, bleek dat vrij onmogelijk. Immers, ze waren al een beetje aan het inpakken voor de Musikmesse (14 dagen later) en ze hadden werkelijk alles (?) nodig om te kunnen demonstreren op de Messe. En om nou iets niet mee te nemen, maar gewoon te verkopen, nee, dat vonden ze maar niks.
Ergens vind ik dat wel komisch, dat ze kiezen voor het demonstreren (en vervolgens deels afschrijven) van modules vanuit de gedachte om ze later te kunnen verkopen, maar ze liever niet gewoon direct te verkopen voor geld direct in het handje...
Vervolgens dan maar wat modules besteld, en daar keurig over gemaild na 6 weken of ik de bestelling nog wilde, want het had wat langer geduurd. Dus: ja, graag.
Vervolgens bleef het 3 weken stil, en dus maar gemaild, oh ja, even vergeten, kwam er meteen aan.
En of ik dan nog even m'n creditcard gegevens wilde mailen. Die had ik natuurlijk 9 weken geleden al in de webshop ingevoerd, maar dat was denk ik meer vanuit het oogpunt om echt de interesse te peilen.
Kortom, de spulletjes zijn nu onderweg (hoop ik?) maar eerlijk gezegd kan ik me er totaal niet druk om maken. Dat hoort gewoon bij het modular wereldje, heb ik inmiddels wel geleerd.
En volgens mij zijn ze redelijk ontspannen, doen eerlijk zaken, goed van vertrouwen in de mensheid, communiceren op vriendelijke wijze en hebben bovendien een assortiment spullen dat je bijna nergens anders vindt, zeker weten niet in Europa in ieder geval. Kortom, leuke winkel! (en gewoon niet zo ongeduldig wezen)
