Heftig die Nin-foto. Gaat ie altijd zo hevig in z'nmuziek op? Dan moet ik misschien eens beginnen luisteren...
Beste wat ik ooit zag, was the Prodigy op Pukkelpop in '95 (of was het een jaar later). Ze stonden in de Marquee, omdat electronische muziek toen niet op een hoofdpodium hoorde. Was toen net 18 en zat in de euforie van de ontdekking van allerlei stimulerende middelen, ahum. Omdat er een meisje bij was die van niks mocht weten, namen we die vage dingen stiekem, terwijl ze naar de toilet was. In ieder geval, dat concert begon, tent bulkte uit van het volk, hete lijven, zware stroboscopen en the Prodigy op zijn hevigst. Zo'n concert waar elke noot die je hoort de juiste is. Pure extase.
Verder vond ik qua iets meer nuchtere waarnemingen het laatste optreden van Orbital op Pukkelpop 2a3 jaar geleden echt fantastisch. Hoe ze ondanks die moeilijke composities er toch in slaagden verschillende nummers harmonieus door elkaar konden vlechten, broederlijk wiegend met hun lichtbrilletjes. Feit dat ze het festival afsloten als headliner, was voor mij een soort bevestiging dat elektronische muziek definitief gevestigd was. Ik ben in mijn eentje gegaan, me op de eerste rij gezet en volledige nuchtere euforie gevoeld.
Laatste geniale was Death in Vegas in de Botanique, half jaar geleden. De muziek, de visuals, de cd-hoesjes, alles was perfect vormelijk en inhoudelijk op elkaar afgestemd. De manier hoe ze je met hun opbouw helemaal in trance kunnen brengen is ongeëvenaard. Naar het einde toe, begon er een zwart-witfilmpje te spelen over een indianenstam, die een soort pijp aan het roken was. De ene na de andere geraakt echt zo weg als een deur en wanneer de film echt zelf mee in de trip van die indianen geraakt, wordt de begeleidende psychedelische elektrorock echt tot een hoogtepunt gebracht, waardoor je geestelijk en lichamelijk op de rand van uittreden komt.
Zo'n dingen blijven bij.
weet niet welk meer welk jaar m aar dat was wel kicken
Helaas heb ik ze daarna nooit meer live gezien.
