The Art of Electronics

[sunny pedaal]

leuk, dank



toch mooi , een enorme box , alleen voor noise, met een handel om de klakkleur wat aan te passen.

 

[roland kuit]

Ja, dit is spannend.
Velen bewandelen de geijkte paden.
Maar enkelen durven op zoek te gaan naar nieuwe manieren.
Misschien illustreert dit plaatje wat ik bedoel:
(bron: http://hyperallergic.com/48353/paul-rudolph-orange-country-government-center/)

 

[roland kuit]

Nou hoor ik mensen denken, plaatjes van gebouwen?
Waarom niet?
Neem b.v.
Yannis Xenakis

Zijn stukken zijn bijna bouwtekeningen :
https://www.youtube.com/watch?v=mXt4K6-cIHg

 

[roland kuit]

In de uitzending legde ik veel uit over ruis, ook digitaal.
De eerste digitale ruismaker(pseudo-ruis eigenlijk):
James Tenney

http://youtu.be/fe4UlyQAgcc

 

[roland kuit]

En naast Jan Boerman natuurlijk deze 'ruis' maker.

Dick Raaijmakers

Schitterend werk:
http://youtu.be/I4dpALu0YP0

 

[roland kuit]

Meer Nederlands werk:

Kees Tazelaar

http://youtu.be/zkosYksVuhM

 

[roland kuit]

Ik sprak Hessel Veldman, de programma-maker van Electronic Frequencies. Kreeg fiat van hem. Omdat het niet gedownload kan worden bij de concertzender:
Tussen onderzoek en compositie

 

[roland kuit]

Herbert Brün (July 9, 1918 – November 6, 2000)
was a [ame="http://en.wikipedia.org/wiki/Composer"]composer and pioneer of [ame="http://en.wikipedia.org/wiki/Electronic_music"]electronic and [ame="http://en.wikipedia.org/wiki/Computer_music"]computer music. Born in [ame="http://en.wikipedia.org/wiki/Berlin"]Berlin, Germany, he taught at the University of Illinois at Urbana-Champaign from 1962 until he retired, several years before his death.(wiki)

herbert Brün - dust

 

[roland kuit]

Vond eindelijk wat audio materiaal op het net van mijn docent analoge studio technieken:
Jaap Vink
http://youtu.be/caXpVqAXEBA

Hij is de bouwer en was verantwoordelijk voor de Voltage-control studio (BEA 5), Sonologie, Utrecht.

Mijn eerste stuk voor fluit en tape ontlokte bij hem de volgende opmerking:
"Ik hoor het al, je bent een romanticus".
Deze confronterende opmerking opende mijn oren.
Eigenlijk verantwoordelijk voor hoe ik mij verder ontwikkelde in geluid en compositie.
Behalve kennis, gaf hij mij de richting aan waarnaar toe ik mij begeven heb.

 

[roland kuit]

Ik denk het eerste. Dat quasi-intellectualistische avant-gardisme wat op de instituten bon-ton was. Hier waren de middelen ervoor. Zoals Dick Raaijmakers(Kid Baltan) en Tom Disseveld door Phillips werden gevraagd om 'pop muziek' te maken in het Nat. Lab:
http://youtu.be/HW-n6GWFAvI

Zo ook Raymond Scott:

'Bekend' van "Cindy Electronium".
Hier met het stuk "Tempo block- Sleepy time":
http://youtu.be/MRuJ82CnEGI

Zoals alle intellectuele snufjes ontdekt en ontwikkeld werden voor in de naoorlogse huishoudens, werd ook muziek voor in deze huishoudens designed.

Of, stappen verder, bijvoorbeeld de DX7 synthesizer. Synthesevorm ontdekt/ontwikkeld door John Chowning op de Stanford University.(zonder deze synth zou misschien Italo house niet ontstaan zijn. Om maar even een balletje op te gooien).

 

[roland kuit]

Popmuziek-hapklare boodschap. Inhoud-herkenbare gevoelens.
Op 'Sergant Peppers" staat ook het koppie van Stockhausen

 

[roland kuit]

En o.a. ook Dylan.

 

[WaveGuide7]

Ik denk het eerste. Dat quasi-intellectualistische avant-gardisme wat op de instituten bon-ton was. Hier waren de middelen ervoor. Zoals Dick Raaijmakers(Kid Baltan) en Tom Disseveld door Phillips werden gevraagd om 'pop muziek' te maken in het Nat. Lab:
http://youtu.be/HW-n6GWFAvI

Zoals alle intellectuele snufjes ontdekt en ontwikkeld werden voor in de naoorlogse huishoudens, werd ook muziek voor in deze huishoudens designed.

Of, stappen verder, bijvoorbeeld de DX7 synthesizer. Synthesevorm ontdekt/ontwikkeld door John Chowning op de Stanford University.(zonder deze synth zou misschien Italo house niet ontstaan zijn. Om maar even een balletje op te gooien).

De ontwikkeling van synthesemodellen, zoals Chowning's FM of de klassieke synth van Moog, zou ik liever aanduiden met (exacte)wetenschap. Onder (quasi-)intellectualisme versta ik iets heel anders. Dat ontstaat juist in de breinen van mensen die van wetenschap geen kaas gegeten hebben en dat compenseren met het soort geitenwol waarvan Raaijmakers in https://www.synthforum.nl/forums/showpost.php?p=1644373&postcount=67 enkele tenenkrommende staaltjes ten beste geeft. Bijv. over Goeyvaerts' "torentjes" (wij zouden zeggen: Fouriersynthese grains of wavelets) zegt hij:
"Hij (Goeyvaerts) MOET naar dode tonen streven om naar een absoluut punt te komen, maar het mag natuurlijk niet lukken, het KAN niet lukken."

Om dat uit te leggen neemt hij zijn toevlucht tot buitenmuzikale argumenten (nl. Borghes' al even quasi-intellectuele boek "Aleph"). Raaijmakers zou wat dat betreft heel wat kunnen opsteken van Brahms (ja, een romanticus, toevallig), die desgevraagd, een jong componist uitlegt waarom iets in een compositie niet kan werken. Dat doet hij met inhoudelijk-muzikale structuurargumenten: zakelijk, concreet, helder. (zie tekst van Brahms' leerling Gustav Jenner: "Johannes Brahms as a Man, Teacher, and Artist", in Karnes: "Brahms and his World").

Waar herken je quasi-intellectualisme aan? (1) onvermogen zich helder uit te drukken bij het beschrijven van natuurlijkwetenschappelijke verschijnselen (zoals geluid) en niet op de hoogte zijn van de taal en concepten die juist diegenen gebruiken die die nieuwe elektronische, muzikale uitdrukkingsmiddelen ontwikkeld hebben; (2) zijn toevlucht nemen tot externe, buitenmuzikale, vage, zo abstract mogelijke ideeën uit de literatuur, de kabbalistiek, de mythologie, de sprookjes van Andersen, de Enkhuizer Almanak, de Telegraaf etc. (3) schimpscheutend en lacherig doen over de rol van wetenschap in de kunst en (4) trots zijn op wetenschappelijk onwetendheid en vinden dat die zelfs een existentievoorwaarde is voor kunstenaarsschap. Interessant wat Richard Feynman over dat laatste te zeggen heeft: https://www.youtube.com/watch?v=ZbFM3rn4ldo.

 

[roland kuit]

Ik dacht dat je dat quasi-intellectualistische avant-gardisme niet serieus bedoeld was, vandaar het FM voorbeeld. Als add, not as subtract.

 

[roland kuit]

Waar herken je quasi-intellectualisme aan? (1) onvermogen zich helder uit te drukken bij het beschrijven van
natuurlijkwetenschappelijke verschijnselen (zoals geluid) en niet op de hoogte zijn van de taal en concepten die juist diegenen gebruiken die die nieuwe elektronische, muzikale uitdrukkingsmiddelen ontwikkeld hebben; (2) zijn toevlucht nemen tot externe, buitenmuzikale, vage, zo abstract mogelijke ideeën uit de literatuur, de kabbalistiek, de mythologie, de sprookjes van Andersen, de Enkhuizer Almanak, de Telegraaf etc. (3) schimpscheutend en lacherig doen over de rol van wetenschap in de kunst en (4) trots zijn op wetenschappelijk onwetendheid en vinden dat die zelfs een existentievoorwaarde is voor kunstenaarsschap.

Helemaal mee eens. Is Dick Raaijmakers dan wars van wetenschap? Hij beweegt zich op meerdere vlakken. Natuurlijk zullen daar overlappen bij ontstaan. Verbindingen makend. Soms ontkrachtend, soms versterkend. Authenticiteit is reikt verder dan een specifieke discipline. De waarde van Brahms en Raaijmakers kan naast elkaar bestaan.

Wat zijn jouw criteria voor pioniersschap? 'Out of the box' denkend of...'welke box'?.

 

[WaveGuide7]

Die criteria vind je bijvoorbeeld in dat bekende vraaggesprek van Roads met Koenig, om maar eens een onvervalste en oprechte pionier te noemen. Je vindt ze in de criteria die hij stelde aan een vakopleiding in de electronische muziek: een open blik voor met name de exacte wetenschap en de wiskunde; daarin moeten studenten volgens hem goed geschoold worden, niet op de laatste plaats om ze te behoeden voor de onbeholpenheid die mensen als Raaijmakers, Vink, Tazelaars ten toon spreiden, maar allereerst natuurlijk om ze in staat te stellen eigen(zinnige) muzikale en compositorische concepten te ontwikkelen die uit de nieuwe, beschikbare techniek zouden kunnen voortvloeien. Dat is wat sonologie behelst, dat is wat je noemt "out of the box" komen en niet die would-be diepzinnige filosofietjes van Raaijmakers, die Brahms zou aanduiden als "geistreiche Wunderlichkeiten" die je alleen maar verder verwijderen van het praktische compositieprobleem in plaats van het op te lossen. Een componist komt niet "out of the box" door zich van zijn leest te verwijderen en de literatuurprof uit te gaan hangen; dat is iets wat je hoogstens op de middelbare school probeerde.

Het gaat mij er niet om Raaijmakers als componist of beeldend kunstenaar af te kraken - dat is helemaal niet aan de orde hier. Ik verzet mij alleen tegen een bepaald soort snobisme in de kunstwereld, een snobisme dat paralyserend werkt (niet alleen muziek, ook op de kunstacademie kom je het tegen - ik denk even aan een kennis die aan de kunstacademie van Arnhem studeerde en die door docenten werd uitgelachen omdat hij perspectivische projecties wilde begrijpen). Het komt bijna altijd voort uit een beschamend gebrek aan technisch inzicht en het drukt studenten neer, in plaats van dat het ze inspireert en uitdaagt. Ik kwam erop n.a.v. jouw opmerking over Jaap Vink, voor wie precies hetzelfde geldt. Als eerstejaars had ik eens een discussie met hem waarin hij snoefde hoe nietswaardig de digitale techniek is. Kijk, als je zoiets zegt tegen een student die zojuist in een college DSP heeft kennis gemaakt met het wonder van de Z-transformatie, moet je niet raar opkijken dat student het gesprek beleefd en zo snel mogelijk beëindigt.
Vink was in Den Haag dan ook al gauw uitgepraat... Ook Raaijmakers zag je nooit op de afdeling. Die zat boven, bij Beeld & Geluid, waar ENORRRM gefilosofeerd werd. Ze hadden daar ook een keukentje waar ze pasta kookten!

Wat had Jaap Vink dan wel kunnen zeggen als reactie op jouw stuk voor fluit en tape? Hij had er van alles over kunnen vragen, vragen die jou aan het denken zetten, inspireren. Hij had mijn part Dante kunnen citeren: "segui il tuo corso", want dat is wat in het beste geval uiteindelijk toch gebeurt... Te zeggen waar het hem aan doet denken, of hoe hij 't voelt of opvat, vind ik sturend en het plaatst hemzelf bovendien in de picture, in plaats van de student. Daar is onderwijs niet voor bedoeld, toch?

 

[roland kuit]

Als ik jouw verhaal hier lees dan snap ik je teleurstelling. Wat een deceptie!
(Rare opmerking van Jaap Vink naar jou toe. Zijn opmerking over mijn fluitstuk liet mij in een enorme verwarring achter. Het is wel door deze verwarring dat ik de 'tools' vond die ik nodig had).

Maar ik voel mij wel verplicht om deze mensen hier neer te zetten in deze draad. Het gaat om mensen die baanbrekend werk hebben geleverd. In elk geval iets veroorzaakt hebbende. Opbouwend, of verwarring zaaiend. Inspirators voor anderen zijn. Ongeacht welke visie ze hebben, of pretenderen te hebben.
Ik zal dus ook mensen hier neerzetten waar ook ik niets mee heb. Het gaat hier niet om mijn criteria. Gebleken is dat we niet om deze mensen heen kunnen.

 

[roland kuit]

György Ligeti:
"Pièce électronique #3" 1958

A few weeks after arriving in Vienna, he left for [ame="http://en.wikipedia.org/wiki/Cologne"]Cologne. There he met several key avant-garde figures and learned more contemporary musical styles and methods.[7] These included the composers [ame="http://en.wikipedia.org/wiki/Karlheinz_Stockhausen"]Karlheinz Stockhausen and [ame="http://en.wikipedia.org/wiki/Gottfried_Michael_Koenig"]Gottfried Michael Koenig, both then working on groundbreaking [ame="http://en.wikipedia.org/wiki/Electronic_music"]electronic music. During the summer, he attended the Internationale Ferienkurse für Neue Musik in [ame="http://en.wikipedia.org/wiki/Darmstadt"]Darmstadt. Ligeti worked in the Cologne studio with Stockhausen and Koenig and was inspired by the sounds he heard there. However, he produced little electronic music of his own, instead concentrating on instrumental works which often contain electronic-sounding textures.
Wiki

http://youtu.be/iDk0Y1Jh6do

 

[Bass]

helaas zijn er maar weinig filmpjes van hoe de muziek gemaakt wordt

 

[WaveGuide7]

György Ligeti:
"Pièce électronique #3" 1958

A few weeks after arriving in Vienna, he left for Cologne. There he met several key avant-garde figures and learned more contemporary musical styles and methods.[7] These included the composers Karlheinz Stockhausen and Gottfried Michael Koenig, both then working on groundbreaking electronic music. During the summer, he attended the Internationale Ferienkurse für Neue Musik in Darmstadt. Ligeti worked in the Cologne studio with Stockhausen and Koenig and was inspired by the sounds he heard there. However, he produced little electronic music of his own, instead concentrating on instrumental works which often contain electronic-sounding textures.
Wiki

http://youtu.be/iDk0Y1Jh6do

In '96 was Ligeti een week lang te gast op het KC. Het was mijn eindexamenjaar; bij het vak "Analyse Twintigste Eeuw" vergaapten we ons aan de imposante partituur van Atmosphères, en waren diep onder de indruk van de glazige, sprookjesachtige klanken die daarin waren vastgelegd: ik vond het een soort orkestrale granulaire synthese. Dagelijks uitvoeringen van zijn werken, in bijzijn van en becommentarieerd door de maestro zelf. Wat een vriendelijke, bescheiden man, wat een geweldig docent! Het hele conservatorium straalde, evenals zijn oude compaan uit Keulen, Koenig, die uiteraard van de partij was. Onvergetelijke week.