Etude Violinesque

Het grote probleem met veel "elektronische" composities, vind ik, is dat ze teveel zijn opgebouwd uit een nevenschikking van elementen, klankstructuren, die op zichzelf misschien wel aardige trouvailles zijn, maar die verder geen onderling verband lijken te hebben, geen organisch geheel vormen. Daardoor ontbreekt dan precies de eigenschap waardoor je iets muziek noemt: structuur, "eenheid van handeling".
Maar hier, in Etude Violinesque, tref ik die structuur en eenheid juist wèl aan: er speelt zich een heel subtiel, sfeervol, homogeen klankproces af en de betovering wordt nergens verbroken. Complimenten!
 
Ik weet niet wat ik er moet van denken.Doet me herinneren aan vuvuzela's,die Afrikaanse hoorns op het WK toen.Of een zwerm bijen.
 
Dank jullie wel voor de reacties.

Net zoals bv, Jan Boerman, vind ik het spanningsveld tussen ruis en toon erg interessant.
(oa. uitgelegd op de concertradio: http://www.concertzender.nl/?s=roland+kuit, uitzending "Electronic frequencies")

Dit stuk is als oefenstuk/opmaat voor een compositie waar ik mee bezig ben voor Renee Baker, artistiek leider van het Chicago Sinfonietta Chamber Ensemble.

Spannender nog vind ik m'n nieuwe instrument: Kyma X met de Pacarana.Dit schept veel nieuwe mogelijkheden die met modulaire synthesizers moeilijk te verkrijgen waren. En dus ook dank naar jouw Waveguide7, met je ongelooflijk goede manier om de weg naar convolution uit te leggen in jouw draad hier!
https://www.synthforum.nl/forums/showthread.php?t=151316&highlight=waveguide

 
Back
Top