Uit het hoofd meen ik dat je de sample 1 oktaaf omhoog en twee omlaag kunt transponeren.
Met meer samples kun je het hele toetsebord vullen, maar dan zullen die al de juiste pitch moeten hebben om de hele range te kunnen vullen.
Zo ver ik weet hebben alle jaren 80 samplers vergelijkbare beperkingen, maar kunnen de meeste meer oktaven omlaag transponeren. Dat is meestal afhankelijk van de samplerate die je gebruikt. Bij de e2 is de samplerate vast, ongeveer 27k. Bij de emax, e3, prophet 2000, casio fz1 is dat anders, die kunnen beperkt omhoog en vele oktaven omlaag.
Emu heeft dit waarschijnlijk gedaan om de klank realistisch te houden;
in 1984 werden die dingen vooral gebruikt om bestaande instrumenten te sampelen, dan werken multisamples prima. Ondanks dat de e2 een van de oudste samplers is, is het eigenlijk een hele cleane sampler. De kick zit niet in de grunge, maar in het prachtige filter.
Zoek je grunge, neem dan een fz1, emax of prophet 2000/2002. Korg dss1 is vrij clean met hele mooie filters en een beroerde interface. Akai neem ik niet mee, want akai heeft pas heel laat serieuze filters in zijn samplers gebouwd.
Wat ik zelf leuk vind aan de e2 is de oude mac software die er mee werk, softsynth, turbosynth. Maakt er een hele andere bak van.