Nou klein verslagje dan;
vond 't erg geslaagd!
De setting was erg mooi. Heel licht en hoog. Met in de zaal een witgeverfde houten vloer... zucht. Daar ben ik een grote fan van! Alhoewel ik er niet snel een poster van zou kopen.
Pictura's zaal is van origine een expositieruimte.
Er waren veel videoprojecties op muren/vloeren, de meeste (1 speelbare!) waren old-school videogames.
Het begint wel cliche te worden, dat wel, maar een "oude gamer" als ik kan het nog steeds wel erg goed hebben dat hij zijn jeugdpassie onder het genot van een
en een paar mooie vrouwenbenen
die eroverheen dansen mag herleven... Mooi is die tijd!
Het doet goed te zien dat die vent met dat helicopterpack op de rug, de laser-ogen en de bommetjes in de tas achter toevallig ontstane muurtjes nog steeds op zoek is naar vastzittende mijnwerkers. Wat een toffe peer!
Nou de acts: (let wel; dit is zoals het hele stukje subjectief)
Jake Mandell was live beter dan ik had gedacht maar HEEL (te) digitaal teknoid en met te weinig afwisseling voor mijn behaging. Op den duur kreeg ik koppijn en dacht ik: geeft mij een pil en ik ga mee interessant doen op de dansvloer, of trekt de stekker eruit en zet Miles Davis op.
Hij gebruikte een laptop die hij met de monitor naar het publiek toe gemikt had, en stond zelf te spelen met een geavanceerde midi controller. Leuk! Hij had erg veel controle op losse geluiden/kanalen, kon deze omdraaien, er fx overheen leggen of een ander startpunt v.d. sample nemen. Hij deed erg veel live en dat is natuurlijk alleen maar goed.
De set leek wel qua opbouw helemaal voorgeprogrammeerd.
Soms liep hij om de tafel heen naar het scherm en de muis omdat zijn programma even niet meer op midi leek te reageren. Het blijft grappig; een laptop set in de multitask Windows omgeving.
Thee Vaporizer was erg chaotisch. Geen laptop maar HD recorder, sampler en nog wat fx, als ik het goed gezien heb. Harde broken breakbeats (of is dat een tautologie?) maar niet ritmisch naar mijn gevoel.
Weinig melodie (jammer!), veel beats. Voor de liefhebbers?
Ame Solitaire was afwisselend; dan melodisch, dan electro achtig, dan strings, dan even emotioneel, dan weer soundscape.... Gelukkig geen over-de-top drumprogrammering maar wel the sound of now. Interessant dus!
Jammer dat ik het eerste deel heb moeten missen.
heeft toen best wel veel begrip getoont uiteindelijk, en....... 
:confused:
oeps, die gast ben ik zelf dus, welke mp3's heb je het over ?
