Hallo,
ook even een voorstelling van dit ‘verse’ forumlid.
Al van op m’n zevende was ik al bezig met muziek door naar de muziekschool te gaan en 5 jaar notenleer te volgen. Vanaf het tweede jaar notenleer begon ik met pianolessen. Toen vond ik dat allemaal uitermate vervelend (ik had wééral les terwijl mijn medeleerlingen lekker buiten konden spelen) maar achteraf bekeken was dit een zegen. Hoe jonger je het leert, hoe gemakkelijker het is om met je twee handen verschillende dingen te gaan spelen. En je leert iets dat helemaal uit jezelf komt.
In mijn rebelse puberteit heb ik op een bepaald moment beslist dat deze lessen niet meer hoefden want ik wou al veel langer alleen maar eigen muziek maken en niet enkel naspelen wat iemand anders al had uitgevonden. Met wat primitief materiaal kon ik (ongelofelijk slechte) opnames maken: pingpongen tussen cassetterecorder-mengtafeltje-bandopnemer en er telkens wat bijspelen.
Nu vele jaren later werk ik eigenlijk nog steeds op dezelfde manier. Maar dan met een PC als opname-instrument natuurlijk. Track per track inspelen tot zelfs de ritmesectie toe. Alleen op die drumpartij pas ik quantisering toe, dat is echt wel nodig. Al de rest is spelen, spelen, spelen en nog eens spelen tot het goed zit.
Vooraleer ik ook maar iets opneem, componeer ik op piano een muziekstuk waarvan ik vind dat het van begin tot einde kan boeien enkel en alleen op piano gespeeld. Daarna is het dus instrument per instrument inspelen zonder quantiseren. Het geeft het geheel een live-indruk terwijl de wel verbeterde drumpartij (indien die er is) het ritme strak in de pas houdt.
Eigenlijk heb ik totnogtoe weinig opgenomen puur van mijzelf. Ik heb al veel meegewerkt met het maken van musicals (voor scholen en plaatselijke toneelgezelschappen...) waarvoor ik de muziek mocht componeren op basis van gegeven teksten en scenario’s. Heeeel moeilijk maar nog veeeel leerzamer want je moet werkelijk al je kunnen bovenhalen om het geheel van de muziek te laten passen in de sfeer van wat er op het podium gebeurt. Je moet ook op voorhand de zangbereiken van de acteurs kennen en je muziekstukken daarop baseren. En de vele plotwisselingen vereisen drastische muzikale wendingen. Maar wat een voldoening haal je daar uit, als het resultaat er is!
Het is dus geen techno of aanverwante muziek die ik maak, dat zal wel duidelijk zijn. Dit houdt zeker en vast geen waardeoordeel in! Alle muziekgenres kunnen mij bekoren, met het welbekende ‘als het maar goed klinkt’ – motto erbij. Je zou dus kunnen zeggen, wat doe je hier dan in godsnaam op dit forum? Wel het is er reuze gezellig keuvelen met andere mensen die passie voor electronische muziek met mij delen. En ik kan veel leren van jullie ervaringen en tips.
De groeten,
Herman
ook even een voorstelling van dit ‘verse’ forumlid.
Al van op m’n zevende was ik al bezig met muziek door naar de muziekschool te gaan en 5 jaar notenleer te volgen. Vanaf het tweede jaar notenleer begon ik met pianolessen. Toen vond ik dat allemaal uitermate vervelend (ik had wééral les terwijl mijn medeleerlingen lekker buiten konden spelen) maar achteraf bekeken was dit een zegen. Hoe jonger je het leert, hoe gemakkelijker het is om met je twee handen verschillende dingen te gaan spelen. En je leert iets dat helemaal uit jezelf komt.
In mijn rebelse puberteit heb ik op een bepaald moment beslist dat deze lessen niet meer hoefden want ik wou al veel langer alleen maar eigen muziek maken en niet enkel naspelen wat iemand anders al had uitgevonden. Met wat primitief materiaal kon ik (ongelofelijk slechte) opnames maken: pingpongen tussen cassetterecorder-mengtafeltje-bandopnemer en er telkens wat bijspelen.
Nu vele jaren later werk ik eigenlijk nog steeds op dezelfde manier. Maar dan met een PC als opname-instrument natuurlijk. Track per track inspelen tot zelfs de ritmesectie toe. Alleen op die drumpartij pas ik quantisering toe, dat is echt wel nodig. Al de rest is spelen, spelen, spelen en nog eens spelen tot het goed zit.
Vooraleer ik ook maar iets opneem, componeer ik op piano een muziekstuk waarvan ik vind dat het van begin tot einde kan boeien enkel en alleen op piano gespeeld. Daarna is het dus instrument per instrument inspelen zonder quantiseren. Het geeft het geheel een live-indruk terwijl de wel verbeterde drumpartij (indien die er is) het ritme strak in de pas houdt.
Eigenlijk heb ik totnogtoe weinig opgenomen puur van mijzelf. Ik heb al veel meegewerkt met het maken van musicals (voor scholen en plaatselijke toneelgezelschappen...) waarvoor ik de muziek mocht componeren op basis van gegeven teksten en scenario’s. Heeeel moeilijk maar nog veeeel leerzamer want je moet werkelijk al je kunnen bovenhalen om het geheel van de muziek te laten passen in de sfeer van wat er op het podium gebeurt. Je moet ook op voorhand de zangbereiken van de acteurs kennen en je muziekstukken daarop baseren. En de vele plotwisselingen vereisen drastische muzikale wendingen. Maar wat een voldoening haal je daar uit, als het resultaat er is!
Het is dus geen techno of aanverwante muziek die ik maak, dat zal wel duidelijk zijn. Dit houdt zeker en vast geen waardeoordeel in! Alle muziekgenres kunnen mij bekoren, met het welbekende ‘als het maar goed klinkt’ – motto erbij. Je zou dus kunnen zeggen, wat doe je hier dan in godsnaam op dit forum? Wel het is er reuze gezellig keuvelen met andere mensen die passie voor electronische muziek met mij delen. En ik kan veel leren van jullie ervaringen en tips.
De groeten,
Herman
.
