Staat een hoop cools in deze thread! Nog wat toevoegingen (zoals gewoonlijk weer veel te uitgebreid natuurlijk; heb ik niks beters te doen of zo?!):
Alan Parsons Project - The Raven
0:25 Als het kale beginstuk overgaat in volle stereo, met gedubbelde vocoderstemmen en drums.
Alan Parsons Project - Genesis ch. 1 v. 32
1:12 Als het nummer echt openbreekt, met de gitaar erbij (briljante titel ook trouwens)
Kate Bush - Strange Phenomena
Elke keer hoe melodie en begeleiding lopen bij de eerste regel van het refrein: "Raise our hands to the strange phenomea"
Dire Straits - Sultans of swing
0:00 Gewoon die beginnoot! Ik hoorde dat een keer op een wat warmere dag in juli (of zo) plotseling uit een auto beginnen te schallen toen ik voorbijliep. Zo uit mijn speakers krijg ik hetzelfde gevoel niet, maar samen met die supergroove die volgt was het op dat moment echt direct zomer! (zo het dat niet al was
)
4:15/6:32 Op 4:15 lijkt het open te gaan breken naar een episch einde, maar dit wordt uitgesteld door middel van een instrumentaal tussenstuk - waarna het lyrische op 6:32 alsnog komt. Briljant! (iets vergelijkbaars zit trouwens in Genesis' Burning rope op 3:37/4:03)
Elbow - My very best
1:15 "I'm from a long line of survivors". Geniaal mooi, zoals dat loopt.
Genesis - Domino
1:33 "Here in the glow of the night": heel even klopt alles precies (live lukt dit ze lang niet zo mooi als op plaat).
Genesis - The last spike (live)
6:00 Precies het tegenovergestelde van met Domino: op plaat is dit wel okee, live is het een perfect moment.
Jethro Tull - Songs from the wood
1:08-2:12 Dit kan echt alleen Tull op z'n hoogtepunt, met zoveel beweging, tegenbeweging en ideeën tegelijk, en toch nog melodieus sterk (en grappige teksten
).
King Crimson - Starless
11:19 Na een rustige opening is het hele stuk één lange hardrockjazzjam geweest, langzaam opbouwend naar dit ene ultieme moment - waar die schitterende openingsmelodie, mellotron en alles samenkomen in een opeens weer overzichtelijke schoonheid. Waarschijnlijk het beste moment uit mijn lijstje (ik word er zelf ook helemaal lyrisch van
).
Magma - Mekanik zain (live)
11:21-11:45 Vanuit een complete puinhoop breekt het af naar alleen e-piano, die gewoon doorspeelt, maar toch zo subtiel iets verdraait aan accenten dat we opeens in een compleet ander ritme zitten. Analyseren maar, wat hier gebeurt!
Pink Floyd - High hopes
6:02 Ook weer zo'n geval van dat het live opeens wél samenkomt (die melodie die een octaaf-of-zo valt). Op plaat is dat gewoon vet, live (uhm, uiteraard de versie van de live-cd
) supervet!
The Smiths - The queen is dead
1:51-2:04 Sorry, gaat eigenlijk meer om de tekst: "So I broke into the palace / With a sponge and a rusty spanner / She said 'I know you and you cannot sing' / I said 'that's nothing, you should hear me play piano'"
Sting - Shadows in the rain
0:31 Iedereen die denkt dat het niet zoveel uitmaakt welke band precies de muziek speelt wordt hier gecorrigeerd: vanuit het niks opeens zo'n supervette groove! Daar hoor je wel aan af wie er meespelen...
Sting - Fortress around my heart
Refrein: het nummer wordt expres wat leeg gelaten en wat zachter gemixt, om het refrein er vol en groots uit te laten knallen. En dat lukt perfect!
Supertramp - Poor boy
2:47-3:05 Er zijn vast jazzbands die dit veel beter kunnen, maar dit jazzy interlude past briljant in dit nummer. Supertramp heeft sowieso erg veel gevoel voor verhoudingen in een nummer.
Roger Waters - Late home tonight I
2:21-2:35 Het hele nummer gaat nogal met horten en stoten (goede tekst trouwens), tot dit stukje komt: "The way you're struck by the satisfying way the swimsuit sticks to her skin / Like BB Gun days wehn knives pierce autumn leaves / But that's okay, let the children bleed / It'll look great on the tv." Daarna is de swing er weer uit, maar voor die tweede regel - juist door het contrast met het hakkelige van de rest van het nummer loopt dat opeens ontzettend mooi.
Yes - Heart of the sunrise
9:45-10:26 "Sharp - distance..." Het epische hoogtepunt van Yes! (alhoewel ik hier nog wel wat momenten aan zou kunnen toevoegen - maar dit vind ik toch wel de beste)
- en zo kan-ie wel weer even.
