Wat je doet in het digitale domein heeft de wiskunde als grondslag, en zo dacht ik aan "onze" wiskundige L.E.J. (Bertus) Brouwer (1881-1966), tevens mysticus. Tijd, en hoe we die ervaren was voor hem van fundamenteel belang. Uit het artikel:
Mooie verhandeling, een behoorlijk verstilde man als ik het zo lees.
Ik had nog nooit van de beste man gehoord, gezien m'n eigen ervaringen kan ik het alleen maar met 'm eens zijn.,
Er is wat mij betreft in eerste instantie inderdaad geen afstand tussen subject en object en zoals hij zegt
"it comes into being in an act of the will".
Op dat moment ontstaat er beweging en afstand en door deze twee factoren ontstaat er tijd, deze grootheden kunnen niet zonder elkaar.
Brouwer stelde dat wiskunde een mentale aktiviteit van de mens was in tegenstelling tot sommige wiskundigen die wiskunde beschouwen als hoogste vorm van de waarheid en dergelijke.
Ik kan het alleen maar met Brouwer eens zijn.
Gödel beweerde precies hetzelfde in feite met z'n onvolledigheidsstelling al vertelde hij het op z'n eigen manier; elk door de mens bedacht systeem kan nooit bewezen worden in een stelling die de volledige lading dekt.
Afgelopen zondag was er op tegenlicht een docu over dataisme, de godheid van de moderne tijd en dat er in den beginne informatie was.
Da's een leuk gezegde maar dat komt omdat onze wetenschap berust op meten en bewijzen en pas als er een dualiteit is, een positief en negatief oftewel een 0 en een 1 dan kan er iets gemeten worden.
Als we dan terugkeren naar Brouwer dat er geen verschil is tussen object en subject en dus ook geen afstand of tijd en alleen maar bewustzijn dan betekent dit dat de basis van het bestaan uiteindelijk analoog is en pas als door middel van potentiaalverschillen beweging en tijd ontstaan er dus ook iets gemeten kan worden.
Waaruit dat ontstaat weet niemand en kan dus niet wetenschappelijk verklaard worden, men kan het hooguit ervaren al is zelfs dat lastig want als je niets ervaart en ook jezelf niet omdat alles is opgelost dan kan je er ook niets over zeggen maar alleen ondergaan, mooie les in nederigheid, dat dan weer wel.
Zo is ook het ontstaan van ons universum een raadsel voor wetenschappers want waar komt die eerste beweging vandaan en hoe ontstond het universum uit niets?
Uiteindelijk is het een projectie uit diezelfde bron en zo leven we in een soort kosmisch hologram die wij als realiteit ervaren.
Elke mysticus zal dan ook zeggen dat er een bron is waar niets over gezegd kan worden omdat dit al ons begrip overstjgt maar waar wel alles uit ontstaat, de ene noemt het God en de Boeddhisten noemen het leegte en weer anderen Allah, maar uiteindelijk zijn het niets meer dan woorden of etiketten die we er op plakken, in feite is iedereen daar over uitgeluld omdat er niets over te vertellen is en dat zag Brouwer heel goed.
Dat zijn een hoop woorden om uiteindelijk niets te zeggen, uiteindelijk ben ik ook maar een slappe ouwehoer.
Ik heb de geschiedenis van crowley indertijd gelezen en kan niet echt veel overeenkomsten tussen hem en Bertus Brouwer ontdekken, hooguit door de woorden "will" en "act of being".
Waar Brouwer echt een mysticus was zoals bijv ook Swedenborg was Crowley meer iemand die door aktiviteiten op astraal niveau verbinding zocht met krachten die groter waren dan hemzelf en daaraan steeds meer ten onder ging getuige het gegeven dat hij op een gegeven moment ook junk geworden was en het uiteindelijk steeds meer bergafwaarts ging.
Zoals
@ProgHead al zegt; die mensen acteerden op het snijvlak van realiteit en waanzin.
Je kan nou eenmaal niet normaal doen en denken en tegelijk aan de rand van het menselijk bestaan acteren, het is tegelijk de meest interessante maar ook de meest risicovolle weg die er is.