Cage-synth

[ProgHead]

Dank! Dat brengt mij op het volgende idee: met physical modelling kun je in-de-praktijk-onmogelijke muziekinstrumenten simuleren, dergelijke instrumenten hebben dan net als onze bekende muziekinstrumenten ook een eigen karakteristieke klank. Ik weet dat dat al gedaan is, maar ik weet niet of dergelijke experimenten muzikaal bruikbare resultaten hebben opgeleverd. Nog een stap verder is het modelleren van muziekinstrumenten zoals die zouden functioneren in werelden met andere dan de ons bekende natuurwetten. In een boekje over een tweedimensionale wereld las ik ooit iets over hoe geluiden in zo'n wereld zouden klinken.

De vraag is dan of dat onderzoeksgebied nog ontdekkingen toe laat, of inmiddels ook al is afgegraasd...

 

[Disharmonic]

Denk dat in die richting nog heel wat valt te ontdekken en je dingen kunt laten horen die verrassend zijn.

 

[JazzMann]

Zouden de muzikaal interessante synthese methoden inmiddels allemaal al gevonden zijn?

Ik denk van niet. We kunnen dat etymologisch benaderen...

'muzikaal' = begaafdheid op vlak van muziek & muziek is enerzijds tijds & cultuurgebonden en dus veranderlijk van aard. Anderzijds speelt kennis van timbre en de mechanica van harmonie ook een rol.
'interessant' = boeiend of belangwekkend en eveneens tijds & cultuurgebonden.
'synthese' = samenstelling of vorming van een geheel en afhankelijk van de beste kennis en/of technologie ter beschikking
'Methode' = een vaste manier van handelen en er wordt best wel wat geëxperimenteerd

Wat betreft de kennis omtrent de reproductie van akoestische timbres, denk ik dat we de meeste variabelen wel in kaart hebben gebracht. De kennis van harmonie, of de mechanica van hoe boventonen met elkaar resoneren daar zijn we ook wel uit. Timbres & harmonische resonantie zijn dan onafhankelijke variaben. MAAR met die onafhankelijke variabelen (boventonen, attack, decay, toonhoogte, polyfonie...) kunnen we ook geluiden synthetiseren die voordien nog niet bestonden!

Muzikaal, interessant, synthese & methoden zijn daarentegen 4 afhankelijke variabelen die variëren over tijd, ruimte en beschikbare kennis. Het zou me echt verbazen dat deze permanent uitgeput zijn. De basisconcepten waaruit geluid bestaat blijven dezelfde en we kunnen dat additief of subtractief benaderen. De manier & configuratie waarop we er een geheel mee vormen blijven echter eindeloos.

 

[JazzMann]

Wat is hier aan de hand? Of kunnen we dit toch maar beter een "feature" in plaats van een gebrek noemen?

De reden waarom het niet wenselijk klinkt heeft te maken met de variabelen van timbre.
- Alle tonen klinken even luid waardoor er dynamiek mist
- De tonen hebben geen attack, decay waardoor ze onnatuurlijk aanvoelen, het enige dat verandert zijn de toonhoogtes
- De boventonen zijn niet harmonisch. Een stabiele blokgolf heeft een grote reeks boventonen en de waveform van je synth bestaat uit verschillende blokfrequenties. De reeks boventonen vormen geen waarneembare relatie met elkaar en neigen naar ruis. Op die manier is het moeilijk om de relaties in de akkoordenprogressie te interpreteren.

Hoe kan je dat oplossen?
- door de hoge disharmonische boventonen weg te filteren met lowpass
- door je stemmen envelopes te geven in amplitude en eventueel op het filter

 

[ProgHead]

Dank voor het uitgebreide antwoord. Inderdaad is er met behulp van ADSR en een filter wel iets toonbaars van te maken. Zie: Cage-synth

Probleem is wel dat dan het karakteristieke van de hier gebruikte synthese-methode grotendeels weer verloren gaat. Het is mij er juist om te doen met iets (liefst radicaal) nieuws te komen, daarom heb ik dat spoor ook niet verder gevolgd...

 

[Disharmonic]

Ik denk van niet. We kunnen dat etymologisch benaderen...

'muzikaal' = begaafdheid op vlak van muziek & muziek is enerzijds tijds & cultuurgebonden en dus veranderlijk van aard. Anderzijds speelt kennis van timbre en de mechanica van harmonie ook een rol.
'interessant' = boeiend of belangwekkend en eveneens tijds & cultuurgebonden.

Deels is dat inderdaad het geval, de tijds- en cultuurgebonden waardering voor klanken en muzikale invulling. Maar we moeten het niet overdrijven. Voor een belangrijk deel zal dit hoogstwaarschijnlijk ook "ingebakken" zitten in mensen, hoe onze hersenen nu eenmaal werken.

 

[JazzMann]

Voor een belangrijk deel zal dit hoogstwaarschijnlijk ook "ingebakken" zitten in mensen, hoe onze hersenen nu eenmaal werken.

Ja, niet enkel bewuste kennis maar ook onbewust. Natuurkundig gezien is de 1e boventoon een octaaf en de 2de een 5th. Het is die 5th dat maakt dat we een octaaf in 12 halftonen opdelen. (Circle of 5ths). Het zit dus onbewust ingebakken om te herkennen wat juist klinkt en wat niet. Op dat gegeven hebben we later bewuste theorieën gebouwd om de relationele mogelijkheden van intervallen en progressies dieper te verkennen.

Het zit dus natuurlijk ingebakken om juiste harmonie te herkennen.
Om juiste harmonie te produceren hebben we IMO een dosis experiment en kennis nodig. En om goede harmonie te reproduceren doen we beroep op herinnering/conditionering.
De grenzen van herkennen, produceren en reproduceren blijven vaag en overlappen elkaar ook deels. Creativiteit ligt naar mijn mening in de manier hoe we met die puzzel omgaan.

Om even naar je naam te refereren in context van harmonie... Disharmonie is muzikaal functioneel en niet noodzakelijk slecht. Het reflecteert ook de spanningen of conflicten waarmee we in de natuur worden geconfronteerd. Maar diep vanbinnen hebben we allen de behoefte om op een zeker moment 'thuis te komen' m.a.w de spanning harmonisch op te lossen.