Ik speel vrijwel nooit live iets in met Renoise, dus akkoorden en melodieën vogel ik eerst helemaal uit, en dan bouw ik de ideeën na in de afzonderlijke tracks. Nou en of dat het omslachtig klinkt, en misschien is het iets waar een tracker gewoon niet zo goed in is, maar voor mij werkt deze workflow prima en weet ik eigenlijk niet beter.

Eigenlijk voer ik melodieën min of meer op dezelfde manier in als beats. Een tracker is (voor mij althans) geen programma waarmee je dingen inspeelt, maar een programma waarmee je je nummers stukje voor stukje in elkaar bouwt.
Bij Renoise loop ik vrijwel nooit tegen beperkingen aan. Elke pattern biedt voldoende ruimte om allerlei ideeën in kwijt te kunnen qua melodieën, ritmes en effecten. Je kunt patterns makkelijk dupliceren om variaties te maken, en als er een idee voor een song begint te ontstaan, kun je met al die verschillende patterns een opbouw maken rondom een centraal idee.
De enige beperking van Renoise waar ik tegenaan loop is dat het niet uitnodigt tot live performen, maar het kan ook zijn dat er een toepassing van Renoise is die ik gewoon totaal over het hoofd heb gezien. Je nummer is af, je kunt hem keer op keer op exact dezelfde manier afdraaien, en dat is het dan. In die zin was de Polyend Tracker echt een openbaring, omdat die de manier van werken van een software tracker supergoed combineert met performance-mogelijkheden.