Welke "influencer" kan wél echt spelen?

Nap schreef:
The more things change, the more they stay the same. Verder wordt er al ruim 4.000 jaar gedocumenteerd dat de 'jeugd van tegenwoordig' geen smaak heeft, lui is en geen respect heeft voor ouderen.
Zie meer...
Dit hoor je vaak als laatste zin in een discussie. Vooropgesteld dat dit klopt wat je zegt, heb je gelijk en kunnen we stoppen met discussiëren. Mijn mening is echter dat dit een dooddoeber is, een citaat ter meerdere eer en glorie van de status quo. Wat mij betreft is degeneratie van muziek een feit. Nu erger dan ooit. En dat komt door de schaalvergroting. Nooit is de totale wereldmacht over commerciële muziek in handen geweest van een zo kleine groep mensen die zo weinig goeds voorhebben met alles behalve hun eigen rijkdom.
 
rœl schreef:
Hiermee bepaal jij dus dat er makers zijn die "zichzelf belangrijk vinden". Dat is jouw mening. Dat er "niemand op hun werkjes zit te wachten", komt naar mijn mening omdat de massa alleen maar in slaap gesust wil worden met wat het al kent. Door de commercie de kunst te laten sturen maak je alles kapot, daar geloof ik in. Dat zou je als maatschappij moeten willen tegenwerken, en dat kan met een beetje steun.
Zie meer...
Ze vinden zichzelf in elk geval belangrijk genoeg dat ze het normaal vinden dat anderen ongevraagd in hun levensonderhoud moeten voorzien in plaats van dat ze hun eigen broek ophouden. Dat er vaak een spanningsveld zit tussen commercie en artistieke integriteit zie ik natuurlijk ook wel, en massa is kassa. Wat natuurlijk wel bijzonder is enerzijds de massa verketteren maar tegelijkertijd wel verwachten dat diezelfde massa de boel boven water houdt.

rœl schreef:
Dit hoor je vaak als laatste zin in een discussie. Vooropgesteld dat dit klopt wat je zegt, heb je gelijk en kunnen we stoppen met discussiëren. Mijn mening is echter dat dit een dooddoeber is, een citaat ter meerdere eer en glorie van de status quo. Wat mij betreft is degeneratie van muziek een feit. Nu erger dan ooit. En dat komt door de schaalvergroting. Nooit is de totale wereldmacht over commerciële muziek in handen geweest van een zo kleine groep mensen die zo weinig goeds voorhebben met alles behalve hun eigen rijkdom.
Zie meer...
Maar dat is dan weer jouw mening. Ik heb na 30 concerten en festivals in 2025 ook voor 2026 alweer een ramvolle concertagenda tot in elk geval de zomer, en het overgrote deel van die artiesten zijn nog nooit op een mainstream muziekkanaal voorbij gekomen. Het is er allemaal, maar je moet het opzoeken. Op de radio en TV anno nu zul je het in elk geval niet vinden.
 
Commercie draait toch ook gewoon om geld en rijkdom? Er wordt iets van waarde geleverd, in ruil voor centen of iets anders van waarde (maar dat vindt de Belastingdienst niet leuk). Dus als je geld wilt verdienen – wat nodig is om te overleven in een moderne samenleving – moet je iets doen wat voor een ander van waarde is. Lekker gaan ondernemen, of voor een baas gaan werken die dan zelf de vruchten plukt van jouw risicomijding, in ruil voor een voorspelbaar salaris.

In het algemeen is macht bij de meeste sectoren/bedrijven/landen/diersoorten sowieso in handen van een kleine groep. Dat lijkt mij heel natuurlijk en daar is de muziekindustrie niet uniek in. Bij het omgekeerde zou je ook niet meer van "macht" kunnen spreken: 9.9 miljard machthebbers en 0.1 miljard werknemers ofzo? Of iedereen gelijk en met 10 miljard mensen vergaderen wat het beste voor de wereld is, en wat "goede muziek" is?

Op het moment dat je beseft dat machtshebbers of rijke mensen niet per sé gelukkiger zijn, is het allemaal niet zo'n probleem meer.
 
Ik hoor je, @Phontaq en word een beetje bang. Je beschrijft inderdaad de maatschappij zoals die is. Maar ik word onvoorstelbaar bang van de maatschappij zoals die is, ik vind dat wij in een afschuwelijke wereld leven. Jij hebt je ermee verzoend, ik ben blij voor je, maar ik weet dat mij dat nooit gaat lukken. Ik kan extreem slecht tegen oneerlijkheid. Ik zou in een utopie willen leven, als in dat ik nog kan dromen. Ik leef liever het naïeve leven van de idealist dan van de rijke realist. En inderdaad, ik ben meer gelukkig dan welgesteld. Maar ook doodsbang.

@Nap Ik wil benadrukken dat het inderdaad mijn mening is! Daar mag geen twijfel over bestaan.

Inmiddels veel nieuwe leuke synths en demoërs leren kennen. Het is natuurlijk nieuwigheid, en soort van leuk om erg goed te horen spelen op spullen die je wil of al hebt. Uiteindelijk heb ik maar even de echte Chick op een Rhodes opgezet. Daar kwam het allemaal door. Ik mis gewoon iets als ik diatonisch ingestudeerd gepingel hoor, en dat leidt me af van waar het dan om gaat: beoordelen of een synth potentie heeft om muziek mee te maken.

Mijn SP4 heeft dat in ieder geval wel. Hoe meer ik ermee vergroeid raak, hoe meer ik merk dat dit een muziekinstrument is. En in tegenstelling tot een Nord, echt mijn instrument. Ik heb een hekel aan niet-toetsensounds op een toetseninstrument (violen, gitaren) maar de Kurz, bekend staand om die categorie, laat me af en toe zweven op orkestrale sferen. Heerlijk!
 
Een goede vraag is wat is een goede muzikant, emand die virtuoos kan spelen of iemand die gewoon goede muziek maakt ? Ik ben een liefhebber van beidde stromingen.

Kan me wel vinden in de ergenis aan synthfluencer die met de nieuwste, duurste, hipste instrumenten alleen maar seqeunce riedels of distorted drum geluiden laten horen.

Een fantastische muzikant is Moot Booxle — geen echte synthfluencer, maar wél een oprechte liefhebber en virtuoos. Voor een eerste kennismaking: twee jams

en


Verder ben ik groot bewonderaar van Tim Shoebridge (smaakvolle synthesist en maker van uitstekende video’s) en van de minder bekende, maar zeer sterke sounddesigner en elektronisch muzikant Michael Manning, doet af en toe goede reviews voor Signals Sounds. Voorbeeldje:
 
Laatst gewijzigd:
rœl schreef:
Ik hoor je, @Phontaq en word een beetje bang. Je beschrijft inderdaad de maatschappij zoals die is. Maar ik word onvoorstelbaar bang van de maatschappij zoals die is, ik vind dat wij in een afschuwelijke wereld leven. Jij hebt je ermee verzoend, ik ben blij voor je, maar ik weet dat mij dat nooit gaat lukken. Ik kan extreem slecht tegen oneerlijkheid. Ik zou in een utopie willen leven, als in dat ik nog kan dromen. Ik leef liever het naïeve leven van de idealist dan van de rijke realist. En inderdaad, ik ben meer gelukkig dan welgesteld. Maar ook doodsbang.
Zie meer...
Ik schrijf toch nergens dat ik mij met de huidige wereld verzoend heb of dat ik tegen oneerlijkheid kan? Het lukt me wel steeds beter om externe zaken niet voor interne onrust te laten zorgen, om dingen niet dramatischer te maken dan ze zijn, en mij te focussen op zaken die ik wél kan beïnvloeden. Ik vind dat je het allemaal erg zwart-wit laat klinken, alsof geluk en welgesteldheid tegenpolen zijn: je bent óf gelukkig, óf welgesteld. Dat klopt natuurlijk niet, het kan prima hand in hand gaan (of allebei afwezig zijn).

Het feit dat we lekker vanaf onze high-tech computer/mobiel op het gemak kunnen discussiëren over hoe afschuwelijk de wereld is, bewijst volgens mij dat het voor ons nog wel meevalt. :biertje:
 
Je hebt gelijk, dat schrijf je niet. Ik vulde in. En ben inderdaad een dramaqueen. Ik had de keuze kunnen maken om voor gewin te gaan als muzikant, maar dan had ik mijn ziel moeten verkopen. Voor mij is het dus daadwerkelijk: of welgesteld zijn, of mezelf in de ogen kunnen kijken. En inderdaad, zittend op de bank met mijn laptopje op schoot, de Kurz die staat te blinken... armoede is iets anders.
 
Moot Booxle. Bijzonder. Inderdaad heel bedreven, harmonisch mooie dingen, interessant! Maar ik hou zijn timing een minuut vol. Straks weer even verder luisteren. Misschien is het smaak, of er is iets mis met de opname, maar hij speelt zo ver voorin te tijd, dat het op mij extreem gestresst overkomt, slecht voor mijn bloeddruk. Voelen jullie dat niet zo? Ik vind 't jammer, want hij speelt verder grandioos. Silksong klinkt een beetje als iets dat ik wel eens tijdens een opgieting hoor, haha. Categorie: bedoeld om rustgevend te zijn, en die hele categorie brengt mijn bloed aan de kook. Maar wel heel expressief en mooie klank, dus ik ga van Shoebridge meer luisteren.

Ter illustratie: hier word ik dus heel rustig en zen van. Wellicht iets met adhd te maken? Van methylfenidaat (Ritalin) word ik ook erg rustig, terwijl dat opwekkend zou moeten zijn. Hier mijn kalmeringsmiddel:

 
Offtopic natuurlijk. De saxsolo van Michael is wat mij betreft ook zo'n voorbeeld van het hele verhaal. Ja, hij speelt zo virtuoos dat het misschien als showoff overkomt, maar hij staat zo dicht bij zijn verhaal dat het gewoon klopt, in elk opzicht. Deze solo wordt overigens vaak nagespeeld op youtube, ook op altblokfluit... synth heb ik nog niet gezocht.

Even namedroppen: met George Whitty heb ik het genoegen gehad een concert te geven. Ik zal eens zoeken of daar nog opnames van zijn te vinden. Ik speelde toen gelukkig geen toetsen maar trompet.
 
Artistieke bevrediging én de hypotheek betalen is sowieso een moeilijke combinatie. Dat is voor mij belangrijke reden geweest om na afronding van de kunstacademie toch het bedrijfsleven in te gaan (al heb ik daar wel altijd creatieve functies gehad). Het grote voordeel daarvan is dat mijn liefhebberijen ook écht liefhebberijen zijn, waar en wanneer ik precies (niet) kan doen waar ik zin in heb zonder dat er verder ook maar iets van afhangt.
 
Ja, en kinderen kunnen kleden, voeden en naar school sturen is op zich ook wel meegenomen.
 
Gezien de eerdere discussie in deze draad vond ik dit stripje van Gummbah dat ik net tegen kwam wel treffend :D

1770724521164.png
 
Geniaal. Daar kan deze dan nog wel bij.
 

Attachments

  • IMG_4246.jpeg
    IMG_4246.jpeg
    80,1 KB · Bekeken: 63
Je dient in te loggen of je te registreren om een bericht te kunnen plaatsen.
Back
Top