Welke "influencer" kan wél echt spelen?

Van de andere kant is het Internet nu één grote kweekvijver natuurlijk, inclusief handige platforms om je talent te delen en inkomsten te verzamelen. Maar dat heeft dan weer niet de charme van zo'n naar rook, zweet en bier ruikend hol waar vroeger bij mij om de hoek het jong talent begon.
 
Subsidie voor kunst heb ik sowieso nooit begrepen. Dus prima dat popfestivals geen subsidies krijgen: de beste festivals komen financieel wel rond, en de beste artiesten spelen meestal op die festivals.

In de middeleeuwen was een kunstenaar geen “vrij genie” maar een vakman die ergens goed in was en daardoor genoeg opdrachten kreeg om rond te kunnen komen. Als je werk zo bijzonder/raar/vreemd/slecht/onrendabel is dat niemand er voor wil betalen, waarom zou de belastingbetaler (die er eigenlijk toch al niet voor wil betalen) je dan alsnog financieel in leven moeten houden? Het geeft ook een oneerlijke concurrentie omdat gesubsidieerde kunstenaars een oneerlijk voordeel hebben ten opzichte van niet-gesubsidieerde kunstenaars. Dan heb ik veel meer respect voor zelfstandige kunstenaars die hun eigen broekriem op kunnen houden, al dan niet met zelf verzamelde sponsors. Dan moet je misschien af en toe covers spelen op een bruiloft, of een schilderworkshop geven, maar dan kun je daarbuiten wel lekker je eigen unieke ding doen. Of gewoon zoals vele forumleden hier: hard werken in een random baan om in je vrije tijd je muziekhobby te kunnen bekostigen.
Je stelt hier “commercieel gebrek aan succes” gelijk met “raar/vreemd/slecht”. Maar veel klassieke muziek en jazz is ook niet erg rendabel, en toch de moeite waard. Inderdaad zijn subsidies niet de enige manier om de broek op te kunnen houden (je noemt lesgeven, workshops of soms iets commerciëlers doen). Maar het feit is toch dat zonder subsidies sommige muziekvormen niet zo levensvatbaar zijn. Eigenlijk bijna alles zonder dancebeat of backbeat zeg maar. ;) Natuurlijk kan je dat soort muziek nog steeds maken als hobby, maar het niveau zal niet hetzelfde zijn. Je kan dan denken “het is niet anders”, maar ik vind ‘t zelf wel de moeite waard.
 
Zoals Helmut Lotti op een metalfestival
Ach, nu wil men in België de BTW op concerttickets verhogen naar 12%, behalve voor klassieke muziek.

Helmot Lotti goes classic: 6%, Helmot goes metal: 12%.
Hoe verzinnen ze het toch?
 
Je stelt hier “commercieel gebrek aan succes” gelijk met “raar/vreemd/slecht”. Maar veel klassieke muziek en jazz is ook niet erg rendabel, en toch de moeite waard. Inderdaad zijn subsidies niet de enige manier om de broek op te kunnen houden (je noemt lesgeven, workshops of soms iets commerciëlers doen). Maar het feit is toch dat zonder subsidies sommige muziekvormen niet zo levensvatbaar zijn. Eigenlijk bijna alles zonder dancebeat of backbeat zeg maar. ;) Natuurlijk kan je dat soort muziek nog steeds maken als hobby, maar het niveau zal niet hetzelfde zijn. Je kan dan denken “het is niet anders”, maar ik vind ‘t zelf wel de moeite waard.
Nee, dat stelde ik niet, daarmee verdraai je mijn woorden. Ik gebruikte in die dezelfde zin ook "bijzonder" en "onrendabel", maar die heb je er even uitgelaten. Mijn punt was dat als een creatie niet goed genoeg verkoopt, er duidelijk te weinig mensen zijn die bereid zijn om de vraagprijs te betalen. Dat kan allerlei redenen hebben – te niche, te hoge prijs, ronduit slecht werk, teveel concurrentie, enzovoort. Dan moet je óf minder vragen (en je kosten onder controle houden), óf een bredere groep mensen aanspreken met je creatie.

Maar waarom kan klassieke muziek of jazz niet rendabel zijn? Ik snap dat een volledig orkest meer kost dan een strijkkwartet, maar een degelijke jazzband moet toch ook gewoon een normale ticketprijs kunnen vragen en rond kunnen komen? En als zelfs de vele klassiek/jazzliefhebbers dat niet willen betalen, waarom moet dan de belastingbetaler (die misschien überhaupt niet van muziek houdt) bijschieten?

Voor veel andere kunstvormen geldt overigens hetzelfde, of is het nog lastiger. Macrofotografie is bijvoorbeeld heel indrukwekkend om te zien, zeer "de moeite waard" (vind ik), technisch behoorlijk lastig en het vergt los van skills een serieuze investering om de basis-setup op orde te hebben. Waarschijnlijk een lastige kunstvorm om rendabel te krijgen, want een lucratieve "live-show" zit er niet in, misschien af en toe een expositie van je werk, een licentie verkopen. Dus dan daarnaast maar fotoworkshops geven, af en toe portretfotografie of ander werk doen voor inkomsten, of zelfs vette merchandise met een mier erop om zo de voedingsbodem van je macrofotografie verder te kunnen opbouwen. De beste fotografen kunnen zelfstandig prima rondkomen, maar moeten qua inkomsten vaak wel iets ruimer denken dan het soort opdrachten dat ze het liefste doen. Moeten macrofotografen dan ook maar subsidie krijgen, of zien we dat als hobby?
 
Laatst gewijzigd:
Het grote nadeel van subsidies is dat je niet zonder gatekeepers kunt, dus die gaan bepalen voor ons allemaal waar wel en geen geld heen moet. En dat zijn uiteraard altijd lui uit de ons-kent-ons netwerkjes (een oud-directeur van een deftige kunstacademie of een uitgerangeerde staatssecretaris ofzo) die meer gemotiveerd zijn om in stand te houden wat zij (en hun vrinden/broodheren) al kennen en belangrijk vinden dan dat de centen naar events of podia gaan waar jonge honden en dwarsliggers een kans krijgen.
 
Laatst gewijzigd:
Inderdaad, er zitten veel praktische bezwaren aan subsidies. ik ben ook niet persé een heel groot fan van alle aapecten het concept, maar soms toch nodig voor diversiteit.

Ik denk ook niet dat er iets met is met bepaalde kunst als het niet rendabel is.

Ik zag het argument “moet de belastingbetaler hieraan bijdragen?” en dan is een valide vraag. Toch draagt de belastingbetaler bij aan veel zaken die niet voor iedereen interessant zijn… politie bij voetbalwedstrijden, mensen die onnodig zorg gebruiken, studies met laag maatschappelijk nut, snelwegen, ga zo maar door. Alleen bij subsidies hoor ik het argument veel vaker. (“Linkse hobby” ;) ik wil ooit nog in een band zitten die zo heet.)
 
Even los van subsidies, gatekeepers zijn ook weer zo'n ding. Mensen met een enge blik en definities van wat goed en niet goed is. Mensen die zeggen dat Springsteen de mondharmonica fout bespeelt op basis van techniek, zonder te luisteren of het al dan niet het gewenste resultaat geeft in de muziek waarin het gebruikt wordt. Mensen die zeggen dat je niet met een sinaasappel over een klavier mag rollen om muziek te maken, tot John Lennon het tegendeel bewees. Dus tja, wanneer kan een influencer echt spelen... Het begint al met rekening te houden met het doel van de video: aspecten van de synth laten horen, de synth in muzikale context laten horen, puur muziek laten horen, je décolleté goed in beeld krijgen, technieken aanleren...
 
Inderdaad, er zitten veel praktische bezwaren aan subsidies. ik ben ook niet persé een heel groot fan van alle aapecten het concept, maar soms toch nodig voor diversiteit.

Ik denk ook niet dat er iets met is met bepaalde kunst als het niet rendabel is.

Ik zag het argument “moet de belastingbetaler hieraan bijdragen?” en dan is een valide vraag. Toch draagt de belastingbetaler bij aan veel zaken die niet voor iedereen interessant zijn… politie bij voetbalwedstrijden, mensen die onnodig zorg gebruiken, studies met laag maatschappelijk nut, snelwegen, ga zo maar door. Alleen bij subsidies hoor ik het argument veel vaker. (“Linkse hobby” ;) ik wil ooit nog in een band zitten die zo heet.)
Dat is waar, op veel belasting/subsidie-keuzes heb je alleen indirect invloed d.m.v. een stem om de paar jaar/maanden. En dan maar hopen dat er iets mee gedaan wordt.
 
Overigens heb ik liever dat mijn belastinggeld naar een orkest gaat waar ik nooit kom luisteren dan naar Tata Steel, maar dat is weer een hele andere discussie
 
Topidee. Ik organiseer het inleverpunt voor Vlaanderen en alles onder de grote rivieren. Synths for food. 1 Aiki Noodles per synth. Anonimiteit verzekerd, ook voor influencers die niet kunnen spelen.
 
Ik heb subsidies nooit begrepen. Creativiteit moet juist beloond worden door opbrengsten.

Al spreek ik als oud-medewerker van Rijksdienst voor Ondernemend Nederland mezelf tegen :D
 
Phontaq schreef:
Als we naar Rwanda verhuizen krijgen we misschien wel een synth van Uli.

Hebben we het dan over bands zoals deze:

3858965




3858968


3858972


Of de voorvaders:

3858932


3858966
 
Laatst gewijzigd:
Back
Top