De Leegte - 'a work in progress'

Tom 32

Gepokt en gemazeld
Lid sinds
16 januari 2003
Berichten
5.367
Locatie
hete kolen
Toen ik in de nacht dat mijn partner werd opgenomen niet kon slapen pingelde ik wat om de tijd te verdrijven.
Bij het terugluisteren enige weken geleden voelde ik meteen weer wat ik die avond en periode voelde.
De animatie bedacht ik erbij.
Het is uiteraard geen voltooid nummer, maar voor het moment is het even goed.

Weinig elektronisch, buiten mijn comfortzone qua stijl en ook op de opname en animatie valt genoeg aan te merken.
Desalniettemin ben ik niet ontevreden met wat het op het moment is.

 
Tjeetje joh, ik kan me goed voorstellen dat deze melodie zo'n enorme emotie oproept bij zo'n vreselijke herinnering, want hij komt wel binnen zegmaar. Het is dan ook een melancholiek, tegelijkertijd aandoenlijk en lief stukje muziek. 't Doet me ook wat aan die filmmuziek van Amelie denken op de een of andere manier, terwijl het toch ook weer anders is. Hopelijk is het wel goed(achtig) gekomen met je partner?

Groet, Dorian
 
Hopelijk is het wel goed(achtig) gekomen met je partner?

Ze is op het moment herstellende en dat gaat nog een tijd duren.
Ze heeft het gelukkig overleefd, maar als ik haar achter haar rollator zie lopen word ik nog niet echt heel blij zullen we maar zeggen.
Flink bezig met conditie opbouwen, maar ook nog een hoop onzekerheid aangaande de toekomst.
 
Pittig. Menselijk lijden is gewoon stom, en de buitenwereld heeft er vaak geen idee van wat een impact ziekte of letsel maakt in je leven. Sterkte gewenst aan jullie beiden en hopelijk breng je over een tijdje een variatie op je liedje uit in blije majeur akkoorden, om te vieren dat het de goede kant op is gegaan.
 
heel sterk werk hoor!
Wens ze beterschap, mijn vrouw was ik in december ook bijna kwijt... Maar een half jaar later staat ze verder dan ik durfde hopen.
 
Maar een half jaar later staat ze verder dan ik durfde hopen.

Dat is goed om te lezen.
Hier gaat het ook een goede kant op, maar met stapjes.
Ze bouwt goed conditie op, maar het echte herstel gaat langzaam.

Bij mij zit vooral veel frustratie omdat ze zelf werkzaam in de zorg is en dan zelf tegen een muur van onbegrip en onwil oploopt.
Ironisch genoeg bleek de suggestie die ze als eerste zelf bij de huisarts(en) te berde bracht, maar achteloos terzijde werd geschoven de uiteindelijke diagnose te zijn.
Ja het zit nog hoog....Sorry! ;)
 
Back
Top