Hoeveel talen vind je genoeg?

Ik heb toen ik een jaar of 10 was wel eens een spelletje overgetypt in Basic op de commodore vic20... Telt dat ook? Spelletje deed het bijna... Heb de typfouten nooit gevonden....
same same maar c64
ik liet de c64 ook praten met sam & reciter of zoiets. Ik liet m een hele nieuwjaarsbrief voorlezen. En dan fonetisch engels zodat t wat verstaanbaar was (als al dan niet nederlands) - dat was zeker ook 'een taal' haha

zoiets
Hallo synthforum. Hoo goat, itht airmay

edit Hallo synthforum. Hoo goat, hat airmay klonk beter

als je zelf wil, copy paste op deze site

 

Attachments

  • App Recording 20260619 1159.mp3
    53 KB
Laatst gewijzigd:
Volgens mij span je een beetje het paard achter de wagen als je je afvraagt hoeveel gereedschap je nodig hebt zonder de context van wat je probeert te bouwen.
Ik werk als programmeur en ik hobby er ook nog wat bij. En ik leer talen als ik ze nodig heb voor een specifiek doel.

Het is wel handig om onderscheid te maken tussen general purpose talen zoals c++ of python en domein specifieke talen zoals pure data, sql of html.

General purpose talen hoef je er niet zoveel van te leren omdat je het meeste wel in iedere taal voor elkaar kan krijgen. Neemt niet weg dat zelfs deze talen ieder hun sterke en zwakke punten hebben. Python is misschien minder geschikt voor hard real time dsp. Terwijl c++ niet de beste taal is voor web applicaties. Maar als je je best doet kan het wel allemaal.

Domein specifieke talen zou ik pas leren als ik iets voor elkaar probeer te krijgen in het domein waar de taal voor is. Als je databases wil gebruiken kom je niet om sql heen. Voor webpaginas gebruik je waarschijnlijk html en css. Als je audio wil genereren zijn er meer keuzes. Maar een per domein is genoeg denk ik.

Maar ik herken wel een beetje de onzekerheid van je altijd afvragen of er niet een betere tool is als je ergens mee bezig bent. Zeker als je hard aan het investeren bent in het leren van iets. En het loopt even niet zo lekker dan is de verleiding altijd groot om te denken dat je het toch makkelijker moet kunnen en dat je misschien iets anders had moeten kiezen.
Maar bijna altijd leer je meer van doorzetten en proberen dingen af te maken met je huidige kennis en tools dan om altijd iets nieuws te willen leren. Beetje het zelfde als hoe GAS niet altijd het beste is voor het maken van muziek eigenlijk... Maak gewoon shit af met wat je hebt.
 
Maar ik herken wel een beetje de onzekerheid van je altijd afvragen of er niet een betere tool is als je ergens mee bezig bent. Zeker als je hard aan het investeren bent in het leren van iets. En het loopt even niet zo lekker dan is de verleiding altijd groot om te denken dat je het toch makkelijker moet kunnen en dat je misschien iets anders had moeten kiezen.
Maar bijna altijd leer je meer van doorzetten en proberen dingen af te maken met je huidige kennis en tools dan om altijd iets nieuws te willen leren. Beetje het zelfde als hoe GAS niet altijd het beste is voor het maken van muziek eigenlijk... Maak gewoon shit af met wat je hebt.

Dat is een belangrijk punt inderdaad! En ook een reden te meer om niet onnodig met steeds meer talen bezig te zijn.

Mijn uiteindelijke doel is het zelf maken van soft synths in de vorm van plugins of apps. Sonic Pi doe ik er maar zo'n beetje bij omdat ik daarnaast ook nog zelf wat muziekjes wil maken.
 
Ik ben begonnen met de C64, daarna Basic. Vanaf de HTS begonnen met assembler, Pascal, C, en objectgeoriënteerde talen zoals C++ en Java. In mijn werk heb ik nog net het einde van de IBM-mainframes meegemaakt (VM, Cics, JCL). Via VMS ben ik daarna overgestapt naar Unix/Linux-platformen, en een beetje Windhoos. Ik heb jarenlang gewerkt met Oracle-technologie (PL/SQL, Java, Javascript) en scripttaaltjes zoals Perl en allerlei shell-scripttaaltjes zoals csh, bash etc. Ik heb kilometers geprogrammeerd, zowel voor de frontend als de backend.

Programmeertalen vind ik inmiddels niet meer interessant. Wat ik veel belangrijker vind, is de architectuur van platformen en hoe talen worden gebruikt. Maar de taal zelf maakt mij niet uit. Wat werkt, dat werkt. Momenteel laat ik vooral code genereren, of ik gebruik low-code. En eerlijk gezegd, mits je de governance eromheen goed hebt ingericht, is dat de way forward. Dat bespaart mij heel veel tijd. En die tijd besteed ik liever aan leukere dingen. Zoals muziek maken.
 
Mijn uiteindelijke doel is het zelf maken van soft synths in de vorm van plugins of apps.
Dan is C++ wat je moet leren. Als je tenminste iets wil maken wat je zonder een bijkomende omgeving (Max 4 Live of Reaktor) kan draaien.

Een van de problemen is dat C++ niet echt een mooie taal is, maar begin eens met een simpele volumeknop aan de gang te krijgen. Dan weet je dat JUCE werkt en dat je toolchain het doet.

Ook zijn er een hele hoop filters en effecten en oscillators gewoon open source, dus kun je daar van jatten of verbeteren.

Wat voornamelijk interessant is aan talen is als ze je anders laten denken. Functioneel programmeren bijvoorbeeld.

Vraag jezelf vooral af: wil je iets maken om het te maken? Want maken betekent onderhouden. Wat je maakt - bestaat dat al? Zoja, wat voegt wat je maakt dan toe? De beste code die bugvrij is is de code die je niet schrijft.

C++ heeft er ook een hoop bagage bij die je niet nodig gaat hebben. Voor audio is wiskunde belangrijker, en optimaliseren kan altijd nog.
 
Vergeet ook niet om (veel) commentaar (uitleg) aan je code toe te voegen. Dat scheelt een hoop, als je maanden (of jaren) later nog iets wil doen met die code.
 
Mijn eerste programmeertaal was (op school) Fortran. Maar al snel waren er rekenmachientjes die je kon programmeren, en die meer konden dan die 'computer' op school. Ik heb toen een paar programmaatjes gemaakt op de HP-25 en TI SR-52. Dan een jaartje informatica gevolgd, op een 'computer' waar je nog ponskaarten moest induwen (...). Programmeertalen waren Cobol, RPG II en Assembler. Maar met een klas van 30 leerlingen, had je per lesuur amper 2 minuten om je code te testen. Dan moest je weer een week wachten. Dus kocht ik een TRS-80. Dat ding had 8k (!) geheugen. Daar heb ik mijn eerste BASIC programma's op gemaakt. In '88 had ik mijn eerste Apple (Apple Plus). Die kostte toen, zelfs tweedehands, een klein fortuin.
Dat gevoel ken ik nog. Ooit nog eens Pascal op die computer gehad Apple][. Een voorbeeldje dan want een gebruiksaanwijzing was er niet bij. En nu woon ik op de Pascal.
Verder heb / had ik nog eens Raspberry-Pi gedaan met cursus in Brugge. (cursus bestaat niet mee) Suno dit suno dat gooi maar in m`n pet. Het ding was nog onder de €50 de (R3) Met geduld kan je er op surfen. Sonic-Pi stond er ook gratis op mee-geinstaleerd daar ken ik dat programma van. Maar met een beetje Windows computer werkt het veel vlotter wat snelheid betreft.

Met de laatste hulpmiddelen spring je van de ene taal naar de andere als het nodig is wat altijd al kon. Verder is het wel makkelijk als je wat handigheid hebt opgedaan ook om dingen te begrijpen. Bijvoorbeeld een `hogere` of `lagere `taal. Assembler is de laagste taal waar je nog met nulletjes en éentjes te maken hebt. Die staat dichter bij de digitale techniek.
 
Laatst gewijzigd:
Zoals velen ben ik begonnen met BASIC.
Maar al snel overgeschakeld naar pascal om een serieus programma te schrijven.
Ondertussen veel met assembler gewerkt om devicedrivers te maken en snellere BIOS routines voor mijn PC.
Tot dat C op de markt kwam. Dat is nog steeds de programmeertaal die mij het beste ligt. Wel eens wat met C# gedaan maar het gevoel is er niet echt.
Recent een start gemaakt met Python. Daarmee kan ik snel modellen van constructies invoeren in de rekensoftware die ik gebruik. Maar daar moet ik nog wat meer tijd in steken.
 
Door slecht internet alhier is voorgaand bericht 2x geplaatst. Ik maak van deze wijziging gebruik Om te melden dat ik ook nog een blauwe maandag SQL heb gebruikt voor relationele databases.
Voor muziek programmeer ik tot op heden niets.
 
Laatst gewijzigd:
Dat laatste vraag ik mij af. Maar ik was vroeger ook al heel slecht in vreemde talen. En voor programmeertalen worstel ik met de syntax, de logica daarvan is - voor mij - vaak ver te zoeken. Hoe leer je die syntax?
Het leren van de syntax zal voor iedereen op een andere manier verlopen.
Zelf ben ik begonnen met BASIC. In de tijd dat elke regel een nummer had en er veel met GOTO opdrachten werd gewerkt.
Dat nodigde niet echt uit om een syntax en programmastructuur goed te leren.
Na een jaar overgestapt op PASCAL. Wat een zeer rigide syntax en programmastructuur heeft. Dat dwong mij om heel gestructureerd de taal te leren en toe te passen.
Daar heb ik later bij het programmeren in C en Assembler veel voordeel van gehad. Vooral omdat die bij laatsten alle verantwoordelijkheden voor goed gebruik bij de programmeur liggen. Een foutje is snel gemaakt maar heel lastig te vinden.

Ik heb voor mij zelf nooit echt het vergelijk kunnen maken tussen programmeertalen en 'gewone' talen. Het gebruik van 'gewone' talen is zoveel dynamischer en bevat ook expressie van emoties.
 
BASIC staat tot programmeren als Romeinse cijfers tot wiskunde.

De regelnummers zijn verschrikkelijk want ze ontmoedigen beginnende programmeurs en maken het herstructureren (refactoren) vrijwel onmogelijk. Je hebt er meer aan om je programma eerst uit te schrijven en dan regelnummers te gebruiken.

Wat BASIC goed doet - basis van conditionele logica en loops aanleren - wordt teniet gedaan door alle andere dingen die BASIC doet.

Gelukkig zijn er voor een apparaat als een C64 tegenwoordig betere tools.
 
BASIC staat tot programmeren als Romeinse cijfers tot wiskunde.

De regelnummers zijn verschrikkelijk want ze ontmoedigen beginnende programmeurs en maken het herstructureren (refactoren) vrijwel onmogelijk. Je hebt er meer aan om je programma eerst uit te schrijven en dan regelnummers te gebruiken.

Wat BASIC goed doet - basis van conditionele logica en loops aanleren - wordt teniet gedaan door alle andere dingen die BASIC doet.

Gelukkig zijn er voor een apparaat als een C64 tegenwoordig betere tools.
Flowshart. Eerst.
Toen ze met die regelnummers ophielden ben ik gestopt met iets programeren. Iets langer dan dertig jaar geleden.
Die regelnummers vond ik nog te bevatten. Op een volgorde gebeurde er iets. Assembler gaat er ook vanuit eerst dit dan dat enzovoorts.
Zonder regelnummers, maar wel op geheugenplaatsen waar van het getal bekend is. Als er wat gebeurd dan komt dat na elkaar.
In de SonicPi kun je ook de volgorde veranderen. Gelukkig hoef ik me niet meer moe te maken met programeren wat ik ook niet van plan ben.
 
Laatst gewijzigd:
Flowshart. Eerst.
Toen ze met die regelnummers ophielden ben ik gestopt met iets programeren. Iets langer dan dertig jaar geleden.
Die regelnummers vond ik nog te bevatten. Op een volgorde gebeurde er iets. Assembler gaat er ook vanuit eerst dit dan dat enzovoorts.
Zonder regelnummers, maar wel op geheugenplaatsen waar van het getal bekend is. Als er wat gebeurd dan komt dat na elkaar.
In de SonicPi kun je ook de volgorde veranderen. Gelukkig hoef ik me niet meer moe te maken met programeren wat ik ook niet van plan ben.
Bij C++ (op Arduino) en Python (in ‘Idle’) staan toch lijnnummers? Die zijn ook nodig, om bij foutmeldingen te weten waar de fout staat.
Verder vind ik functies in programma’s een verademing. Zo kan je een groot programma opsplitsen in kleinere delen, in plaats van 1 groot.
 
Er zijn uiteindelijk nog steeds regelnummers in die zin, alleen is het waanzin om ze zelf te schrijven.

10 PRINT "SYNTHESIZERS"
20 GOTO 10
30 END

Als je die 10, 20 en 30 in 1, 2 en 3 verandert moet je de GOTO 10 ook naar GOTO 1 veranderen. Je kunt dan niet meer iets er tussen duwen als

15 PRINT "ZIJN COOL"

Assembly heeft een GOTO omdat het een elementaire instructie is (JMP) maar het is waanzin om die zelf bij te houden als iets dit voor jou kan doen.

BASIC heeft ook subroutines - functies die geen waarden terug geven. Als je die gebruikt om wat waarden in het geheugen te overschrijven kun je vervolgens het resultaat alsnog uitlezen zolang je weet waar het staat. Maar ook dat moet je niet zelf willen doen ;)

Anyway, programmeren veroorzaakt onherstelbare schade aan je hersens dus ik raad het niemand aan :D
 
Laatst gewijzigd:
Anyway, programmeren veroorzaakt onherstelbare schade aan je hersens dus ik raad het niemand aan :D
Ik zie programmeren net als een vorm van puzzelen, om mijn hersenen in conditie te houden :)
 
Flowshart. Eerst.
Toen ze met die regelnummers ophielden ben ik gestopt met iets programeren. Iets langer dan dertig jaar geleden.
Die regelnummers vond ik nog te bevatten. Op een volgorde gebeurde er iets. Assembler gaat er ook vanuit eerst dit dan dat enzovoorts.
Zonder regelnummers, maar wel op geheugenplaatsen waar van het getal bekend is. Als er wat gebeurd dan komt dat na elkaar.
In de SonicPi kun je ook de volgorde veranderen. Gelukkig hoef ik me niet meer moe te maken met programeren wat ik ook niet van plan ben.
Assembler kent ook functies/subroutines, aangeroepen via een CALL opdracht. Waarbij argumenten en resultaten via een stack worden doorgegeven (bij op 80x86 gebaseerde systemen).
Ook systeemaanroepen. Al dan niet via interrupts.

Assembler is zeker geen lineaire taal zoals het traditionele BASIC met regelnummers
 
Het is - denk ik - wel zo het het steeds lastiger te volgen is wat er precies in je computer gebeurt des te "hoger" de programmeertaal is die je gebruikt.
 
Het is - denk ik - wel zo het het steeds lastiger te volgen is wat er precies in je computer gebeurt des te "hoger" de programmeertaal is die je gebruikt.
Dat klopt. Maar dat hoeft toch geen probleem te zijn?
Als ik bijvoorbeeld variabelen definieer, maakt het mij niet uit waar de software die bewaart.
 
Het is - denk ik - wel zo het het steeds lastiger te volgen is wat er precies in je computer gebeurt des te "hoger" de programmeertaal is die je gebruikt.
Als programmeur van applicaties voor eindgebruikers moet je je ook niet willen verdiepen in de interne processen van het systeem. Dat is een andere tak van sport en leidt af van het doel.
 
Back
Top