Beginnen met de opmerkingen:
Ik had het rustpunt wat jouw opbouw is na de climax laten terugkomen, zelfs nog verder uitgekleed. En wat in dit nummer als climax dient, is in feite een heel goed crescendo. Alleen zou het voor mijn smaak moeten openbreken in de echte climax, zijnde een variant of sterk veranderd arrangement van het hoofdthema, of een bijthema dat op dat punt tot hoofdthema verheven wordt.
Dat gezegd zijnde voeg ik eraan toe dat, hoewel ik dit soort dingen wel hoor als ik er naar luister, het zelf niet even goed of beter kan maken. Het is zeker mooi ineen gestoken en volbrengt zijn missie. Het komt gecontroleerd over, niet als een eerste poging.
Mag ik weten welk klavier je gebruikte en of je (ik vergeet de term ALTIJD) de noten zo laat staan als je ze ingespeeld hebt, of ze automatisch perfect op de timing laat schuiven? Dit zijn namelijk dingen waarmee je emotie in het stuk kan stoppen, ALS ze voor jou het beste werken. Sommigen stellen het volume van de noten liever handmatig in na de opname, en sommigen hebben liever perfecte timing en schuiven eventueel zelf nadien wat. Anderen werken het beste met de aanslaggevoeligheid van het klavier en de timing die ze realtime meegeven. Het maakt niet uit wat je kiest, als het voor jou maar het beste resultaat geeft bij het stuk dat je maakt. En dat kan bij een soundtrack uiteraard een andere aanpak zijn dan bij pakweg keiharde acid

.
Maar kort gezegd: goed gedaan, voor een eerste poging zelfs zeer goed, en ga met die of andere stukken door! Zo'n soundtracks zijn erg geschikt om jezelf bewust over opbouw en arrangement na te laten denken, en om aandacht te besteden aan hoofdthema's, neventhema's, contramelodieën etc.
Nogmaals, veel praat heb ik nu, maar om bovengenoemde dingen in mijn eigen maaksels te verwerken, dat is nog een ander verhaal... ik kom meestal niet verder dan achteraf te horen wat ik nu eigenlijk fout gedaan had

.