Reggy Lines - De Malaise
door Erwin van der Wal op 18/12/2007
Reggy Lines, in eerste instantie een rapper die niet bekend is buiten de grenzen van Zuid Holland. De begaafde MC begon zijn rapcarriere in rapformaties als Headliners en Sourmash (met o.a. Ciph Barker). Na een flinke tijd underground gebleven begint Reggy zijn adem te halen op de oppervlakte met zijn solo EP debuut De Malaise. Het woord ‘Malaise’ staat voor slapte in de vorm van depressie. Met een cover die een verslagen man uitbeeld met een berg van rekeningen op zijn bureau, wordt De Malaise al duidelijk geïntroduceerd. Over de layout van de hoes en CD zelf valt niks te kraken. Met een solide aantal van 11 tracks lanceert Reggy Lines een raket dat op weg is naar erkenning.
De stijl van Reggy Lines is voornamelijk een opsomming van naamwoorden verwerkt in lines die met het besloten onderwerp te maken hebben. Een erg originele woordkeuze, dat is wat gelijk opvalt in tracks als Winter en Brrrap Muziek. Zowel elke track brengt vernieuwing, dit niet zo zeer onderwerp-gericht maar de uitwerking er van identificeert zichzelf gelijk met een onherkenbare stijl. Teksten die werken op je inlevingsgevoel. Reggy Lines zijn stijl is een kwestie van smaak, het zal je misschien gelijk opvallen dat elke track in dezelfde soort delivery is gespit. Tracks als Klootzakken en Cijferslot Nr. 1 zijn beide twee storytelling tracks met diepere perspectieven op het desbetreffende onderwerp, die je mee slepen in armoede,pijn en verlies. De Malaise is een regelrechte boodschap uit het hart. Tegelijkertijd wil Reggy zichzelf op de kaart zetten en daarnaast zijn message en gevoel er bij leggen. Ik denk zelf dat de doelgroep mensen uit de ‘Nederlandse’ ghetto zijn die te maken hebben met een corrupte regering, inflatie en armoede.
Snoepkabels is even heel wat anders, een ballad naar Reggy zijn zoon, een realistisch beeld hoe het is om vader te zijn. Detailrap en eerlijkheid maken deze track misschien nog wel het beste nummer van De Malaise. Na het album paar keer overnieuw hebben gehoord merk ik hoe Reggy zijn stem zich toch wel goed adapteert aan het onderwerp, ik was bij het begin wat angstig dat de delivery wat bleef haken op één manier en het album nogal snel weer uit mijn playlist zou verdwijnen. Ik weet niet of Reggy het bewust heeft gedaan, maar veel nummers hebben een vibe die on-stage ook goed zal kunnen overkomen. Ik heb Reggy en crew nooit live mee mogen maken, misschien dat het nu wel op het menu staat aangezien de beats en de tracks zelf er voor gemaakt zijn, zoals het nummer Rats, kuch en bonen heeft een groot repeatgehalte, de beat is hard en de bijdrage van de Zoetermeerse Ciph Barker(in het Nederlands) is bijzonder aansluitend op de stijl van Reggy Lines. Gewoon keihard on point.
Reggy Lines zet zichzelf hiermee duidelijk op de kaart, het album zelf is zeker entertaining tot aan de laatste track, maar het blijft nog wat onzeker over de luistertijd die het zal behouden omdat het vast zit aan één emotie. Voor het tijd van het jaar is deze release zeker strategisch op de juiste tijd uitgebracht, maar in de zomer luistert de gemiddelde hiphophead toch wat anders. In die tijd zal de zomerversie wel uitkomen. De Malaise is duisternis onder de loep nemen, beleven en verwerken. Goed werk Reggy!
congrats man, altijd tof als anderen waardering voor je ish uitspreken. Propz voor die beat ok!
