TimeFly
Nieuwkomer
Ik heb net een paar Mackie HR824 MkII's aangeschaft, nadat ik vlug vervanging moest hebben voor mijn defecte MkI.
Mijn eerste bevindingen zijn dat de sound nog steeds de mackie oomph heeft maar met volgende voor- en nadelen:
Veel betere imaging, met de ogen toe kan ik precies horen waar alles staat in het stereo veld. Top.
Het mid en hoog klinken veel feller maar ook getrouwer. Dus veel minder gekleurd dan de Mk I's.
Nadeel is dan weer dat oorvermoeidheid vlugger tot stand komt zoals bij de genelec's.
Wat me ook opvalt is de diepere bass maar die iets minder sterk maar wat strakker aanwezig is in de sweet spot dan vroeger. Heb een mooie bass-sweep gedaan en die eindigde met een immense bonk tegen de deur was wel lachen je voelde hem letterlijk verplaatsen door de kamer. Dus geen tekort das zeker!
Mijn mening is verdeeld, voor het afmixen en masteren zijn ze erg verbeterd door hun hoog detail en minder gekleurde sound maar als het op puur luistergenot aankomt dan kies ik toch voor de mkI's want deze kan je uren op luisteren en hebben die lekkere 'warme' sound waar alles goed op klinkt.
Bij cd tests viel mij direct op, wat ik vroeger niet zo goed hoorde op de MKI's, namelijk het zeer grote verschil in kwaliteit tussen verschillende Albums. Timo Maas klinkt bv. Fenomenaal!! Waartegen Nelly furtado 'Loose' veel minder goed klinkt nu, je hoort zeer duidelijk de digital crunch die aanwezig is op de beats. Veel platen van Yves de Ruyter die nu ook crap klinken! Dus hier ook weer een bewijs dat ze meer geschikt geworden zijn voor het mastering werk en minder all round, make it all sound fabulous.
Eindconclusie:
Voor de eigenaars van de mackie Hr824 MKI die zoeken om hun set uit te breiden naar surround, blijf bij de Mk I's , de sound van de MK II's is erg fel veranderd. Je zult de warmte (kleuring) missen van de MKI's.
De Mackie HR824 MK II's zijn daarentegen wel een grote aanrader voor iemand die ultra diepe bassen wil en het genot van een ultra wide sweetspot met excellent detail en imaging. Het mid en hoog zijn erg verbeterd maar wel iet wat vermoeiend na een uurtje op volume ;-). Er is ook wat meer ruis merkbaar als ze op idle staan, maar niet merkbaar als ze spelen.
Al bij al zou ik zeggen dat ze de mastering kritiek over de slechte transparantie van de MK I's serieus genomen hebben en deze erg hebben verbeterd met de MK II's, de drawbacks hiervan zijn dat ze iets meer clinical (dus minder gekleurd, meer precisie) en vermoeiend (bij lang gebruik) zijn.
Maar als mastering monitor zijn ze in waarde gestegen want de drawbacks zijn ook de pluspunten geworden op dat vlak.
Ik geef ze alvast niet meer af ;-)
Ps. Ik heb deze aangevuld met de Mackie Big Knob, waarom heb ik dit niet jaren eerder aangeschaft ? ;-) Top dus.
Mijn eerste bevindingen zijn dat de sound nog steeds de mackie oomph heeft maar met volgende voor- en nadelen:
Veel betere imaging, met de ogen toe kan ik precies horen waar alles staat in het stereo veld. Top.
Het mid en hoog klinken veel feller maar ook getrouwer. Dus veel minder gekleurd dan de Mk I's.
Nadeel is dan weer dat oorvermoeidheid vlugger tot stand komt zoals bij de genelec's.
Wat me ook opvalt is de diepere bass maar die iets minder sterk maar wat strakker aanwezig is in de sweet spot dan vroeger. Heb een mooie bass-sweep gedaan en die eindigde met een immense bonk tegen de deur was wel lachen je voelde hem letterlijk verplaatsen door de kamer. Dus geen tekort das zeker!
Mijn mening is verdeeld, voor het afmixen en masteren zijn ze erg verbeterd door hun hoog detail en minder gekleurde sound maar als het op puur luistergenot aankomt dan kies ik toch voor de mkI's want deze kan je uren op luisteren en hebben die lekkere 'warme' sound waar alles goed op klinkt.
Bij cd tests viel mij direct op, wat ik vroeger niet zo goed hoorde op de MKI's, namelijk het zeer grote verschil in kwaliteit tussen verschillende Albums. Timo Maas klinkt bv. Fenomenaal!! Waartegen Nelly furtado 'Loose' veel minder goed klinkt nu, je hoort zeer duidelijk de digital crunch die aanwezig is op de beats. Veel platen van Yves de Ruyter die nu ook crap klinken! Dus hier ook weer een bewijs dat ze meer geschikt geworden zijn voor het mastering werk en minder all round, make it all sound fabulous.
Eindconclusie:
Voor de eigenaars van de mackie Hr824 MKI die zoeken om hun set uit te breiden naar surround, blijf bij de Mk I's , de sound van de MK II's is erg fel veranderd. Je zult de warmte (kleuring) missen van de MKI's.
De Mackie HR824 MK II's zijn daarentegen wel een grote aanrader voor iemand die ultra diepe bassen wil en het genot van een ultra wide sweetspot met excellent detail en imaging. Het mid en hoog zijn erg verbeterd maar wel iet wat vermoeiend na een uurtje op volume ;-). Er is ook wat meer ruis merkbaar als ze op idle staan, maar niet merkbaar als ze spelen.
Al bij al zou ik zeggen dat ze de mastering kritiek over de slechte transparantie van de MK I's serieus genomen hebben en deze erg hebben verbeterd met de MK II's, de drawbacks hiervan zijn dat ze iets meer clinical (dus minder gekleurd, meer precisie) en vermoeiend (bij lang gebruik) zijn.
Maar als mastering monitor zijn ze in waarde gestegen want de drawbacks zijn ook de pluspunten geworden op dat vlak.
Ik geef ze alvast niet meer af ;-)
Ps. Ik heb deze aangevuld met de Mackie Big Knob, waarom heb ik dit niet jaren eerder aangeschaft ? ;-) Top dus.
