Maar het leukste van dit alles is naar mijn mening het 'conflict' omtrent de visie en de verwachtingen ten aanzien van de electronische muziek. Hoewel nooit gedocumenteerd is het volgens mij logisch dat Phillips daar in mee deed: in Keulen (WDR) ging men ervan uit dat deze kunstvorm via de radio haar publiek zou bereiken en liet dat over aan Stockhausen; in Parijs ontwikkelde men 'Musique Concrète' en mensen als Henri kregen vrij spel, al was daar geen vaste lijn omtrent de verspreiding; in Eindhoven (Phillips) ging men van het medium 'grammofoonplaat' uit, want daar had het bedrijf belangen bij en creatieve geesten als Raaymakers kregen hun kans, al was het resultaat toch wat oudbolliger en klompendans achtiger dan de rest, maar ja, verkoopcijfers waren dan ook belangrijk!
Grappig is dan te zien dat het uiteindelijk vermaak op de dansvloer is geworden!
Wout[/QUOTE]
ik weet het natuurlijk niet zeker, zou oud ben ik nou ook weer niet, maar ik heb wel eens vernomen van mensen, zie het zeker zouden moet weten, dat bij philips commercie op dit gebied niet de enige drijfveer was.
Frits Philips scheen bijzonder veel oog te hebben voor belangen op sociaal en(cultureel) kunst gebied ( buiten het feit dat het een goeie handelaar was dus).
ik ken het verhaal wel, en het zal zeker meegespeeld hebben, hoe je het ook wend of keert, zonder doekoe gebeurt er in ieder geval niets.
groeten,
jeroen