MQ of Pulse is 'n beetje appels en peren, ondanks dat ze er 'n beetje hetzelfde uitzien. Wil je 'n polyfone, multitimbrale VA met inputs en effecten, of 'n analoge monosynth? Pulse is inderdaad echt analoog, ook de oscillatoren. Maar volledig digitaal aangestuurd, en klinkt daardoor vrij gecontrolleerd, op het tamme af als je 'm vergelijkt met bijv. 'n vintage bak. Ik geloof dat de envelopes en LFO's wel digitaal zijn, zoals bij de Andromeda, maar zeker weten doe ik dat niet. Heel dik wel, vooral in het laag. Hmm ook in het hoog trouwens. De MQ vind ik ook ontzettend lekker klinken. Niet het meest 'analoog' misschien, maar gewoon erg lekker, 'n soort 'vloeibaar' geluid... Het is stiekem 'n enorm 'diepe' synth, maar ik krijg bij die interface wel 'n beetje het 'je hal schilderen door je brievenbus' idee.
Trouwens druid, 1 midipoort dmv 'n thru aansluiting verdelen in 2x8 kanalen gaat prima hoor. Het enige zou zijn dat de strakheid van je timing wat achteruitgaat als je daadwerkelijk alle kanalen tegelijk gebruikt. Hou iig je percussieve tracks op de laagste kanaal-nummers.
Oh en wat Roel zegt klopt ook. MQlite > MQ > MQ Omega is gewoon mogelijk. Ik vind het trouwens helemaal niet zo gek dat Waldorf het zo doet. Het is goedkoper om 'n synth met 'n code te 'downgraden' om 'n ander marktsegment te kunnen aanboren, dan om 2 verschillende synths te bouwen. En dat is in het voordeel van de klant. Met software zie je dat zo vaak. En Waldorf snapt hoeveel VA op software lijkt; zie Attack/RackAttack.