Onderstaand een beetje een 'vereenvoudigd' maar redelijk algemeen kloppend verhaal...
Een audio interface met meerdere line ins is voor opname vrijwel altijd makkelijker dan een mengpaneel (d.w.z. als je 'normaal' aansluit via de main outs van mengpaneel).
Met een audio interface en directe aangesloten apparaten kan je dan namelijk meerdere synths / effects tegelijk gebruiken voor opname, zonder dat het resultaat als één onuitwarbar spoor in je sequencer/daw komt.
Dat wil zeggen, je kunt dus effectief 'multitracken'. Heel handig als één partij / effect net niet helemaal is zoals je het zou willen en de rest is wel perfect - dan hoef je alleen dat ene spoor maar opnieuw op te nemen.
(Had ik dit maar vanaf het begin geweten... had me 'n boel frustratie / kansloze heropnames / verloren inspiratie gescheeld).
Een patchbay gebruik je, in dit geval, eigenlijk alleen als je meer apparaten hebt dan inputs/outputs op je audio interface. Dat gebeurt (oh moeder der smarten) op termijn altijd wel een keer bij iedere synth-liefhebber, dus koop je op voorhand liefst een audio interface met een fatsoenlijk minimum aantal inputs/outputs. In het geval van latere uitbreidingen waardoor je inputs tekort komt, sluit je de apparaten zoveel mogelijk in de 'standaard' situatie aan op de patchbay en deze dan weer aan de audio interface. Hierdoor hoef je de patchbay alleen in 'afwijkende' situaties maar te gebruiken met patchkabels, zonder patchkabels gebruik je dan genoemde 'standaard' situatie (dat heet dus 'normalling' op de patchbay.)
Apparaten aansluiten op de audio interface kan ofwel direct (8 in / 8 out vind ik persoonlijk, zeker als je meerdere synths etc. in stereo wilt aansluiten, het minimum), hetzij via een extra ADAT input en/of output (dus in één klap 8 extra inputs en/of outputs via één digitale ADAT aansluiting, waar je dan weer een multichannel a/d/d/a converter op aansluit).
Noot dat ik een aantal keer ook 'effecten' noem. Met een beetje fatsoenlijke DAW kan je ook hardware effecten aansluiten op je audio interface, en integreren als ware het 'plugins'. Hiervoor sluit je een effect dus zowel met eigen inputs als met de outputs op je audio interface aan. Het 'routeren' van het audiosignaal van je synths etc. gebeurt dan door je DAW (de aux sends etc. waar mijn voorganger in deze thread op doelt). Je hoeft dan dus niet iedere keer een effect direct tussen audio interface/patchbay en apparaat aan te sluiten (de 'beginners opstelling' die je in de praktijk nog wel eens ziet...)
Bovenstaande verhaal noemen we de 'In the Box' (ITB) oplossing. Met een mengpaneel ertussen geldt ruwweg hetzelfde verhaal met de patchbays, als je inputs tekort komt. Het opnemen van compleet gemengde tracks met een mengpaneel ertussen noemt men vaak the 'Out of the Box' (OTB) oplossing. Er zijn nog wat mengvormen, zoals gezegd, waarbij je bijv. de direct outputs of bussen van een mengpaneel aansluit op meerdere audio inputs van een audio interface. Het voordeel is dan meer directe hands-on controle over toonregeling, schuifjes etc. (zoals gezegd), het nadeel is wederom minder 'total recall' van je hele track (tenzij je weer ingewikkelder werkt met een uitgebreide digitale tafel en alles keurig opslaat etc.).
Ik hoop dat je hiermee een beetje vooruit kan?
