Dat is een vrij typische 'oscillator sync' sound.
Je neemt 'n synth met 2 oscillators, daarvan sync je de ene aan de andere.
Vervolgens zul je merken dat je de toonhoogte van de gesyncte oscillator niet meer kunt beinvloeden zoals gebruikelijk, bijv. met de (de)tune knop, 'n LFO (vibrato) of een (pitch) envelope. In plaats daarvan, verandert de klank van de gesyncte oscillator. Door nu de toonhoogte van deze gesyncte oscillator te laten moduleren door een (pitch) envelope met weinig attack en decay, sustain maximaal en een wat langere release zal je merken dat de typische laserharp 'pjauw' al snel ontstaat.
Vaak laat je d.m.v. de interne synth mixer alleen de gesyncte oscillator horen, niet de oscillator die 'm synct. Golfvorm van de twee oscillators bepaalt voor een gedeelte de 'rauwheid' van de sound. Hoe groter ook het toonverschil tussen de twee oscillators, hoe beter het hoorbaar is.
Tot slot als FX nog een chorus met wat hogere feedback (desnoods een flanger) om het extra-breed te laten klinken.
Het origineel komt trouwens uit een Elka Synthex, en is daarbij nog 'gewoon een preset' ook...
