Major Hostage – Live 2010
Als laatste wil ik nog wat zeggen over mijn favoriete optreden van 2010. Het was een van de eerst shows dat jaar, in De Spot in Middelburg, en er was geen hond op het affiche Krause afgekomen. Tja, ze was natuurlijk wel op De Wereld Draait Door, en ik kan me herinneren dat die anders zo kritische Van Nieuwkerk het megasupertofwaanzinnigwow! vond. Slechts een handjevol mensen was echter getuige van het wonder dat zich spoedig zou voltrekken, wat het legendariseren (is dat een woord) in de hand helpt. Daar komt het voorprogramma. Major Hostage, een of andere elektronica dude uit het pittoreske Goes, zo laat ik me vertellen. Het was space, en space is de place, dus dat klonk allemaal wel okay. Een duo, waarbij het alles bij elkaar wel opviel dat een van de mannen toch wel het meeste werk deed. Wat is de rol van die andere gozert? Een metaldude, die voornamelijk biertjes stond weg te knallen. Op een gegeven moment zou hij toch wel gaan spelen, of zingen, of iets gaan doen? Vergeet het maar! Hilarisch genoeg bleef hij daar maar staan rondhangen, flessie bier in z’n hand, intimiderende pose, blik op oneindig. Dat is toch wel het beste bandlid dat iemand zich maar kan wensen! Zet dit neer op Incubate, Le Guess Who, misschien zelfs Roadburn en je hebt een ware cult act. Dolle pret in een lege zaal, daar kon vrijwel niets meer tegenop dat jaar, al was viel er nog genoeg te genieten. Sir Winston Churchill die Middelburg onveilig maakte, Fucked Up die heel Nederland onveilig maakte, en daarnaast goeie shows van Omar Souleyman, Swans, Black Dice, Circle en natuurlijk een heerlijk rampzalige vertoning van The Fall. Maanden later, terwijl ik me groen en geel zit te ergeren aan die troglodiet van een Luka Bloom, speelt Major Hostage nog als last-minute vervanger een show tijdens het beklagenswaardige idee van de popronde. Dit keer zelfs met een gabber erbij! Daarna loopt het mis, Major Hostage vindt het wel mooi geweest, geeft er de brui aan en verkoopt zijn synthesizer. Dat we toch niet echt dachten dat het een serieus project was. Dolk in mijn hart! Nu hoor ik geruchten over een reünie, en voorzichtig durven de enkele fans te hopen.
