Klassiek op een synth

DigiLoog

Ouwe rot
Lid sinds
30 juni 2009
Berichten
4.855
Locatie
Ergens op een pcb
Zijn er hier nog liefhebbers van klassieke muziek of zijn er alleen maar Vangelis, JMJ en Kraftwerk fans onder ons.
Ik vind sommige klassieke muziek best wel goed en daar schaam ik me absoluut niet om voor uit te komen :engel:
Eén van mijn lieveling nummers is toch wel ''also sprach zarathustra'' van Strauss, geniaal.
Volgens mij is de aanloop van dit nummer in de jaren 80 ook gebruikt in een wasmiddel commercial.
 
Deodato heeft dat stuk van Strauss opnieuw opgenomen en dit keer gespeeld op synthesizers.
Er was een aantal jaren geleden ook een Russische synth band die een dikke hit heeft gescoord, kan niet meer op de naam en titel komen.
Wie weet wie ik bedoel, beetje JMJ stijl?
 
Onderstaand nummer vind ik echt prachtig en ook schitterend gezongen. Daar kan geen voice of holland tegenop.
Tevens gebruikt in Miserere van Varmin van Buuren.


Armin van Buuren versie:
 
natuurlijk houden veel mensen hier ook van klassiek.
tis ook muziek per slot van rekening.
handel, bach, satie, kerkorgel en harmonium etc komt hier ook wel op.
ook opera
en andere levensliederen uit deze en andere tijden
en ethnische muziek.
och als er maar mooi geluid in zit
ja, zelfs soms jazz..
 
Dan luister je de verkeerde jazz..

De meestte jazz kan mij ook niet echt bekoren, omdat ze bij mij geen emotie triggert. Het zit muzikaal en technisch misschien wel knap in elkaar, maar ik zou begot niet weten welke emotie ik moet voelen bij het gemiddelde toeboedoe toe toe boetoe ti toe ti *ts* jazzriedeltje. Het kietelt geen van de 4 basisemoties bij me, en ook niks wat daar enigszins tussen valt of me meevoert in droombeelden, en ik word er evenmin rustig of danserig van. Daarom dat blues me veel meer kan bekoren dan jazz. Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen. Jazz die wel emoties triggert bij me, of soms een muziekstuk waar ik geen duidelijke emotie op kan plakken maar dat me toch enorm boeit (meestal is het dan wel rustig, droombeelden of dansen dat alsnog punten scoort).
 
Er is zulk een ongelooflijk gave klassieke muziek geschreven. Zet bijvoorbeeld de volledige uitvoering van Finlandia op van Sibelius en ik weer wel zeker dat je je mee kan laten voeren. Of luister naar de violen van Grieg, magistrale muziek. Of neem de Hongaarse rapsodieën van Franz Liszt. En zo kan ik nog wel een hele poos door gaan.

En dan heb ik het nog niet eens over klassieke zangers. Mij kun je veel wijsmaken maar niet dat je pak hem beet der Erlkönig van Schubert niet weergaloos mooi vindt. Hier een fimpje:

En dan heb ik het nog niet eens over de bekende pareltjes uit de diverse opera's.

Man, klassiek muziek is wel zo gaaf.

En jazz is dat niet minder. Al hoef je niet overal van te houden natuurlijk. Maar een Johnny Hodges zal je ongetwijfeld wel kunnen bekoren. Een Ben Webster waarschijnlijk ook wel. Beiden melodieuze jass musici. Filmpje:

Met synthesizers is zo veel mogelijk dat het op mij vaak overkomt dat menigeen teveel wil omdat het mogelijk is. Waardoor menige track verzuipt.
 
Ik hou wel van klassieke muziek, maar ik durf er niet voor uit te komen.
Ik schaam me kapot.


[EDIT]
Ik houd ook van Blomkool en Jazz.
Helaas durf ik daar ook niet voor uit te komen wegens schaamte.
kutzooi... :(:P
 
Laatst gewijzigd:
Dat Ben Webster filmpje doet me weinig, hoe goed en smooth hij ook speelt.

En als gitaren niet in je muziekstijl passen, is er iets mis met je stijl. ;)



(neen, dat is niet Khadafi op drums)
 
De meestte jazz kan mij ook niet echt bekoren, omdat ze bij mij geen emotie triggert. Het zit muzikaal en technisch misschien wel knap in elkaar, maar ik zou begot niet weten welke emotie ik moet voelen bij het gemiddelde toeboedoe toe toe boetoe ti toe ti *ts* jazzriedeltje. Het kietelt geen van de 4 basisemoties bij me, en ook niks wat daar enigszins tussen valt of me meevoert in droombeelden, en ik word er evenmin rustig of danserig van. Daarom dat blues me veel meer kan bekoren dan jazz. Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen. Jazz die wel emoties triggert bij me, of soms een muziekstuk waar ik geen duidelijke emotie op kan plakken maar dat me toch enorm boeit (meestal is het dan wel rustig, droombeelden of dansen dat alsnog punten scoort).

Je moest Ascenseur pour l'Echafaud 'ns kijken.

 
Back
Top