Het is officieel: Muziek word steeds eentoniger.

Ik heb veel kennis geleend van een collega die compositieleer heeft gestudeerd aan het conservatorium, met dingen als couplet A, brug B en refrein C.
Maar mijn favoriete nummer heeft als opbouw A, A, A, A, A, A en dan nog eens zes keer A in een hogere toonsoort... (in vaktermen heet dat een hymne; niet dat je het met dance in 1 akkoord zou verwarren...)
 
wat bedoel je me A in een hogere toonsoort?....:D

:mega:

Mark-T schreef:
Ik heb veel kennis geleend van een collega die compositieleer heeft gestudeerd aan het conservatorium, met dingen als couplet A, brug B en refrein C.
Maar mijn favoriete nummer heeft als opbouw A, A, A, A, A, A en dan nog eens zes keer A in een hogere toonsoort... (in vaktermen heet dat een hymne; niet dat je het met dance in 1 akkoord zou verwarren...)
Zie meer...
 
de A als een bij de ballen geknepen A , om aan te sluiten bij de laatste 3 pagina's van dit topic ?

ik vond fat boy slim, eels en spinvis wel leuk de laatste tijd.

natuurlijk is het niet helemaal eerlijk vergelijken: de jaren 70 met allemaal artiesten die de gehele dag ( met of zonder eeuwigdurende uitkering ) bezig konden zijn met hun muziek, volop ( iets mildere? ) drugs etc, met als resultaat lp's vol bowie,eno,cale, pink floyd, TD etc etc
en nu : een overprikkelde, " we mogen niks missen oppervlakkige gejaagdheid" veel te veel knopjes om aan te draaien, een volledig afgesloten gecommercialiseerde omroepwereld en artiesten die of te nuchter zijn en er een baantje bij moeten hebben om te overleven, of totaal van de pot gerukt niet meer weten wat te doen om nog op te vallen. een leeggeslagen publiek wat 120db nog te zacht vind en als de beat 1 keer niet doorklopt meteen door de grenzen van de geringe frustratietolerantie knalt.

ik denk dat 60-70 de highdays in muzikaal opzicht waren en dat qua kunst we nu echt niet kunnen wedijveren met die periode , en ons dat ook niet als doel moeten stellen.
gelukkig hebben we hier ons mooie forum en kunnen we ontdekkingen ( die er ook wel nog eens zijn ) delen via " waar luister jij nu naar, kutmuziek , etc etc "
 
Pfff, ik vind dit maar een deprimerend topic.

Er wordt nogal veel gekeken naar "vroeger" en naar wat "andere mensen" doen en/of leuk vinden.

Nou vroeger was niet alles beter hooguit anders, en als je zo graag de wereld en de mensheid wilt verbeteren, kijk en begin dan eerst bij jezelf.

Tis allemaal maar muziek en voor ieder is er wel wat wils, gelukkig MOET je ook niet verplicht naar alles luisteren/kijken, dat bepaal je nog altijd zelf.

 
sunny pedaal schreef:
de A als een bij de ballen geknepen A , om aan te sluiten bij de laatste 3 pagina's van dit topic ?

ik vond fat boy slim, eels en spinvis wel leuk de laatste tijd.

natuurlijk is het niet helemaal eerlijk vergelijken: de jaren 70 met allemaal artiesten die de gehele dag ( met of zonder eeuwigdurende uitkering ) bezig konden zijn met hun muziek, volop ( iets mildere? ) drugs etc, met als resultaat lp's vol bowie,eno,cale, pink floyd, TD etc etc
en nu : een overprikkelde, " we mogen niks missen oppervlakkige gejaagdheid" veel te veel knopjes om aan te draaien, een volledig afgesloten gecommercialiseerde omroepwereld en artiesten die of te nuchter zijn en er een baantje bij moeten hebben om te overleven, of totaal van de pot gerukt niet meer weten wat te doen om nog op te vallen. een leeggeslagen publiek wat 120db nog te zacht vind en als de beat 1 keer niet doorklopt meteen door de grenzen van de geringe frustratietolerantie knalt.

ik denk dat 60-70 de highdays in muzikaal opzicht waren en dat qua kunst we nu echt niet kunnen wedijveren met die periode , en ons dat ook niet als doel moeten stellen.
gelukkig hebben we hier ons mooie forum en kunnen we ontdekkingen ( die er ook wel nog eens zijn ) delen via " waar luister jij nu naar, kutmuziek , etc etc "
Zie meer...

En toch valt dit hele verhaal ook weer terug op hoe jij persoonlijk muziek beleeft. Leuke muziek hoor in de jaren 60 en 70 maar wat moet ik door een hoop meuk diggen voor ik de parels vind. Al je mij persoonlijk zou vragen is er na kind of blue nooit meer normale muziek gemaakt en was dat het hoogtepunt van alle muziek. Toch realiseer ik mij dat er op dit moment vast ergens een clubje muzikanten bezig is met de next new thing. Het mag misschien niet helemaal mijn ding zijn doet niet af aan de creativiteit en vindingrijkheid.

Zeiken op radio artiesten doet de mensheid volgens mij al sinds de uitvinding van dat ding.
 
Het feit dat hier zo'n broeiende discussie is van gekomen wilt wel veel zeggen vind ik. Veeeel gelijkgezinden, over heel Nederland en België. De meeste beginnen allemaal met "ik denk dat muziek eentonig is geworden want." Dus ze hebben het sowieso ondervonden. En het is een feit. Het is kut en word alleen maar kutter! (depri modus uit) En nu lekker goeie muziek maken (in mijn optiek) en underground blijven.

Conclusie:

Stereotype muziekgek nummer 1. Laten we hem Piet Uytdebroeck noemen. Geboortejaar 1958.

Veel voorkomende uitspraken als 22-jarige knaap: "Jaren 70 muziek is echt fantastisch, en vernieuwend"
Hij komt terecht in de jaren 80. "Waarom klinkt alles zo onnatuurlijk gigantisch groot en koud. Waar is de warmte naartoe? Vind het moeilijk te pruimen maar het valt wel mee vind ik!"
Vervolgens de jaren 90. "De jaren 80 waren toch vernieuwender eigenlijk, wat is dit voor shit? techno? Nirvana doet me denken aan die jaren 70 plaatjes die ik zo goed vond. Maar waarom klinkt alles zo abnormaal duister?"
En dan 2000. "Man alles is kut tegenwoordig, vind maar vet weinig originele vernieuwende tracks."


Stereotype muziekgek nummer 2. Ik dus.

Geboortejaar 1989.

Veel voorkomende uitspraken als 18-jarige snotaap: "De muziek die mijn ouders luisterde vind ik toch beter dan de dingen die ik nu hoor. Allemaal zo "echt".
Vervolgens 2010: "Pff wat leken mij de 70s, 80s, en midden jaren 90 toch fantastisch, veel te veel kut muziek tegenwoordig. Waarom vind ik zo weinig goede muziek? Ik zoek me rot." "Net of we geen identiteit van onszelf hebben want we halen alles uit de vorige decennia."
Voorspellings-uitspraken als 40-jarige verbitterde hedendaagse muziekhater: "Alles is zwaar kut, ik begin een label om mij te verzetten, en ga er helemaal onderuit. Vervolgens tegen iedereen de vinger, en ik breek alle Ipods van de 15de generatie die bloedirritante hologrammen maken van de zoon van Justin Bieber.

De clue! We zijn volgens mij allemaal verbonden, en toch iets of wat hetzelfde. Ook al is er een groot leeftijdsverschil. En we koesteren allemaal de muziek waarmee we zijn opgegroeid. Veel vrienden van mijn leeftijd zijn hiermee akkoord, alsook verschillende veertigers en vijftigers. Ze zeggen allemaal stuk voor stuk, oh de jaren 70, aaah lekker 80. hooo jaren 90 schijfjes waren zooo veel beter, dat maken ze niet meer!

Volgens mij word ik Bass II.. Het is een virus!
 
Laatst gewijzigd:
Natuurlijk werd er vroeger meer goeie muziek gemaakt dan nu, want:
- "vroeger" is laten we zeggen van 1960 tot 2000 (= 40 jaar)
- "nu" is (ruim genomen) van 2000-2013 (= 13 jaar)

Hoe je die periodes ook indeelt, vroeger wint dus altijd. :D
Ook is bekend dat je je smaak ontwikkelt in je puberteit, en wat daarna komt maakt sowieso minder indruk.

NB. Waarom niet teruggekeerd naar de openingspost, want daar ging het niet over smaak maar over letterlijk eentonig...
 
 
wanne kut reclame :P melk is voor het kalf, geen enkele volwassen dier zuipt melk, als het natuurlijk voor de mens zou zijn om het te drinken dan zat 'ie nog steeds bij z'n ma aan de tiet elke dag... niet dan, nou dan... het valt nog te bezien dus of de garage danser zijn kunstje op z'n 75e kan vertonen :D

enfin, continue...
 
Tegenwoordig wordt er nog net zoveel goede muziek en troep uitgebracht als vroeger.
Men herinnert zich alleen de goede nummers van vroeger.
Maar; men raakt op een gegeven moment verzadigd. Als een top-2000-klassieker van vroeger nu zou worden uitgebracht, dan zou het veel minder enthousiast ontvangen worden.
Een mooi voorbeeld zijn de composities van John Ewbank. Als zijn muziek in de jaren '70 zou zijn uitgebracht, zouden het klassiekers zijn. Nu wordt er vaak op gereageerd als: 'dat hebben we al eens gehoord, kom eens met wat nieuws'.
 
DevilMusicOriginal.jpg


Ouders van ouders van ouders van ouders........................
 
oke jongens, we zijn even creatief nu als de generatie van de jaren 70tig
en als iemand nu een dixieland cd uitbrengt is hij even vernieuwend bezig als iemand lang geleden.

net de nieuwe stick van green floyd gekochtl, past perfect bij de nieuwe van bill micheal barre en de voorlaatste van tangerine dreamon :W
 
Je dient in te loggen of je te registreren om een bericht te kunnen plaatsen.

Vergelijkbare discussies

D
muziek is het leven
Reacties
1
Bekeken
838
Analogman
Analogman
Back
Top