Standaard coverband-nummers ?

[CJ75]

Hi allemaal,

Zomaar even een gedachte. Bij diverse coverbands waar ik weleens inval, valt het mij (en vele anderen denk ik) op dat er vaak geijkte nummers worden gespeeld, een aantal voorbeelden:

I will survive ( vaak tegen het einde ) , Superstition, Relight my fire, Proud Mary etc.

Wat maakt bepaalde songs nou zo aantrekkelijk om (steeds maar weer) door coverbands gespeeld te worden ?

Zijn dat nou ook echt nummers waar publiek op zit te wachten bij optredens ?

Of lijken de nummers geijkt omdat je zelf die nummers oefent met diverse bands, maar blijft het 'verfrissend' voor publiek ?

Ha zijn gewoon zomaar wat vragen hoor, reacties welkom

 

[Ethereal]

Simpel: Ja, daar zit het publiek op te wachten. Heb het dan niet over die paar muzikanten in de zaal, maar het merendeel van de mensen met een kuub bier op die wil dansen wil muziek horen die ze uittentreure kennen.

Speel zelf in een band (jaren '90 grunge/rock) en spelen regelmatig in kroegen waar we alleen covers spelen.. We maken er zelf een sport van om covers te zoeken die niet iedereen kent, of die we weinig andere bands hebben horen spelen. In ieder geval niet de geijkte covers die je elke coverband hoort doen. Echte grunge/rock-liefhebbers zullen ze allemaal kennen, echter het grote publiek waarschijnlijk niet meteen. Echter merken we wel dat als we er aan het begin direct Creep (Radiohead) of Alive (Pearl Jam) doorheen knallen dat dan de mensen direct beginnen te dansen/springen en dat ze dan ook voor de rest op de dansvloer blijven staan.. Ik vind het zelf erg leuk om vage, obscure nummers te spelen maar het leukst is het als de hele zaal uit zijn dak gaat. En dat krijg je met onbekende nummers of eigen werk bijna niet voor elkaar..
Soms wel leuk om een beetje met het publiek te fucken. Tijd geleden een keer het intro van Narcotic (Liquido) in de sampler gezet. Het meest kapotgespeelde feestrock-nummer ooit, verschrikkelijk.. Intro begint te spelen, handjes gaan in de lucht, mensen willen gaan springen, en na het intro gewoon keihard een ander nummer inzetten. Die blikken vanuit het publiek zijn dan wel onbetaalbaar

Doen ook een Nirvana Tribute, en dan laten we bij wat kortere sets wél bewust Smells Like Teen Spirit weg. Ook omdat we die zelf inmiddels kapot hebben gespeeld en daar echt helemaal geen lol meer uit halen.. Spelen dan vaak wel S.O.D. - The Ballad of Kurt Cobain. Laatst nog zo'n tribute in een stampvolle, opblaasbare kerk gedaan, haha, Paradiso all over again!

 

[GroovyB3Solo]

ja er blijven natuurlijk altijd klassieke coverbandnummers, zoals Nobody's Wife, Wonderwall, I will survive,Like the way I do, Higher Ground, Valerie. Of euh Rain down on me. Waarom sommige nummers publiek al laat gillen bij de intro? De meesten willen toch fijn dansen springen en mee lallen dus een goed meezingbaar refrein is altijd goed. Zal ik maar zeggen.

 

[Mark-T]

Sommige nummers kom je niet onderuit. Zo ook Walk Of Life van de Dire Straits. Erg afgezaagd, maar het publiek wil het horen. We hebben in het verleden het nummer voorzien van een rap-gedeelte en extra solo's. Dat is voor het publiek een verrassing en zo blijft het nummer voor jezelf interessant om te spelen. En dat wil ik eigenlijk met veel meer covers: er een eigen act van maken. Je moet voorkomen dat je net als de cd gaat klinken.

 

[Guest]

wij spelen ook veel covers, maar gelukkig niet een van de bovenstaande nummers. en ook creep niet, of cocaine.

 

[Mark-T]

Wat betreft intro's: we doen momenteel alleen Nederlandstalig. Voor Even Aan Mijn Moeder Vragen heeft de zanger een begin-akkoord nodig, maar als je op de piano bezig bent, gaat het al gauw als Angels van Robbie Williams klinken. Dus ja, waarom dan niet even een stukje van Angels spelen en zingen? Maar dan na het couplet wél gelijk over naar Bloem. Het publiek op het verkeerde been zetten...

 

[fjoesz]

Gaaf man