Hoe kleed jij je tracks aan?

aanilles

Stamgast
Lid sinds
18 december 2001
Berichten
229
Het is erg belangrijk dat je tracks voldoende aankleding hebben. Dat net even ietsje meer! Alles moet net nog wat rijker klinken. Alles zit in het kleinste detail.

Hoe doe jij dat?:okdan:

Bijvoorbeeld:
Opkomend drum snaretje
Clear cimbal (Reverse crash) als aanloop voor de drop
Crash en cymbals
Juiste break
Een opkomend bruggetje (bv Lead met pitchbend)
whooshes en ruisjes, zweepjes white noisejes
enz enz

Wat valt er te zeggen over de structuur? Wanneer hoort er iets te komen?

Het moet in ieder geval voorspelbaar/dansbaar zijn....
 
Nee maar goed. Het ruikt er naar dat je tips wil voor stampende dance muziek, dat soort muziek zit barstens vol cliché's zoals je zelf al opsomt.

Je wil je muziek aankleden, klinkt alsof je de basis van je muziek al af hebt en dat nu wil opleuken.
Maar is dat ook zo? Is je basis al okay? De clichés kunnen het probleem dan niet echt zijn, want die zijn in ieder genre al een beetje bepaald, pas die toe op jou basis en je track is klaar.

Of het resultaat dan klinkt zoals je voor ogen had hangt grotendeels af van of je de juiste geluiden hebt weten te creeëren, genoeg vetheid, je arrangement en je mix.

Je bent op zoek naar tips, maar wat is precies je probleem? :-)
 
wanneer er iets hoort te komen, is niet zo heel moeilijk..

Muziek 'flowed', althans, dat moet het doen.. Dance muziek is erg 4-to-the-floor, dus, dat betekent dat alles zo'n beetje plaatsvindt in intervallen van 4 tellen of veelvouden daarvan.

Ga maar eens een track luisteren met een lang intro en tel mee, dan merk je dat alles wat er invalt vrijwel altijd plaats vindt op een 5e, 9e, 17e tel etc..

Dus, als je iets gaat opbouwen, doe daar dan bijvoorbeeld 16 maten van 4 tellen over, op de eerste tel van de 17 maat begint iets nieuws, een whoosh kan je een paar maten van te voren al laten beginnen, als het hoogtepunt daarvan maar op de 1e tel van de 17e maat komt.

Ik zou je aanraden om een aantal tracks te gaan luisteren die je goed vind en tel mee met de basdrum, en begin iedere keer opnieuw te tellen zodra je een event hoort wat je wil toepassen. Op die manier kan je de structuur ontdekken en de timing van alles goed leren.
 
ik denk dat je het moet aankleden met iets dat goed voelt.. en het liefste met iets origineels.

:)

het probleem van deze tijd met youtube tutorials enzo is dat iedereen dus idd allemaal dezelfde elementen er in stopt om het te maken en te vullen..
 
alles gaat in veelvouden van 4 < 8 < 16 < 32...... als je niet voelt wanneer je iets wilt doen, kan je beter een andere hobby kiezen.
 
Waarom moet er aangegeven worden doormiddel van een snare roll dat er een break (drop) komt, mischien is een onverwachte break veel spannender.
 
Je kan je tracks beter uitkleden dan aankleden.
"Wat kan er weg" doet het bij mij vaak beter dan "wat kan erbij"
 
alles gaat in veelvouden van 4 < 8 < 16 < 32...... als je niet voelt wanneer je iets wilt doen, kan je beter een andere hobby kiezen.

Klopt op zich, maar is ook wel weer cliché. Ik heb eens een trackje gemaakt waarin ik inderdaad in blokken van 8 en 16 maten werkte, waar ik een dropje (wat een gezellig woord is dat) van 1 maat stopte. Dat kan ook prima werken.
 
Nou, nou, wat een zure reacties allemaal. Aankleding van een track is best lastig, ik weet in ieder geval dat ik er zelf niet sterk in ben (misschien te lui). Daarom heb ik me er juist onlangs flink in verdiept en er zijn best interessante dingen over te zeggen. Hopelijk heb je iets aan de volgende tips.

Drums: om drumritmes aan te kleden, spannend te houden, worden vaak drumfills gebruikt. Dus bijv. aan het einde van een loop van 4 of 8 maten, de laatste vier of twee tellen een spontaan roffeltje (waar een echte drummer zich een beetje mee uit mag sloven, zeg maar). Deze drumfills moeten spontaan klinken, dus gebruik nooit twee keer dezelfde in een track. Om de daaropvolgende drumloop in te luiden gebruik je dan een crash op de eerste tel van die loop.

Achtergrondgeluiden: dit vind ik zelf vaak nog erg lastig om goed in een track neer te zetten. Ik loop er vaak tegenaan dat een achtergrondgeluid te overheersend wordt, eigenlijk deel van de muziek. De achtergrondsound beïnvloedt de inhoud van m'n track, ipv dat 'ie louter ter aankleding dient.

Geïnspireerd door taalwetenschap, heb ik voor mezelf een onderscheid in twee soorten achtergrondgeluiden bedacht: stemloze en stemhebbende. Misschien is er wel een betere definitie hoor, maar voor mij is dit vrij werkbaar.

Wat is het verschil? Wanneer je een b, d, g of een l uitspreekt, dan voel je je stembanden trillen. Leg je vinger maar eens op je strottenhoofd. Dit zijn stemhebbende klanken. Spreek je echter een t, s, f uit, dan trillen je stembanden niet, maar blaas je gewoon lucht uit. Dit zijn stemloze klanken en die komen eigenlijk flink in de buurt van noise. Als je luistert naar geluidseffecten, kun je ze met deze kennis onderscheiden in stemloos en stemhebbend. Een zucht is stemloos, een loeiende koe stemhebbend.

Waarom is dit onderscheid van belang? Stemhebbende klanken hebben invloed op de inhoud van je track, stemloze klanken niet. Dus wil je puur subtiele geluiden gebruiken die ter aankleding dienen? Zoek dan naar de stemloze klanken in je library.

Om ze te verwerken in je track kun je ze goed laten samenspelen met je drums. Een zucht heeft enigszins het karakter van een crash cymbal, dus kun je die op de plek van of bovenop de crash cymbal plaatsen. Verder is het vooral een kwestie van creativiteit, lekker aanklooien, bijv. heel zacht een gehighpassfilterd drumloopje in je mix plaatsen, de eerste twee tellen laten meelopen en daarna een stukje van een zestiende tel loopen. Dingetjes filteren, gaten, etc. Hier kun je jezelf echt lekker uitleven en experimenteren.

Wat ik voor het plaatsen van swooshes enzo vaak doe, is dat ik gewoon goed naar m'n track luister en dan in het arrangement noteer (in Ableton kan dat bijv.) waar een swoosh moet komen. Als ik dat voor de hele track gedaan heb ga ik aan de slag met het ontwerpen van die swooshes.

Nog een leuke, uit de filmwereld: wanneer een scene wordt opgenomen, moet ook altijd even het geluid van de omgeving opgenomen worden. Er is om ons heen immers altijd geluid, dus wanneer je twee karakters hoort praten en het is echt helemaal stil zodra ze even niets zeggen, dan ga je kijken of er niet iets mis is met het geluid van je tv. De klanken om de karakters heen (het geluid van verwarmingsbuizen in een huis, auto's op straat, voetstappen van de buurvrouw etc.) zijn altijd als een heel subtiele sound aanwezig. Mocht er dus naderhand nog een zinnetje dialoog moeten worden ingesproken, dan hebben de filmmakers de opname van dit geluid om achter die dialoog te plakken.

Zo'n opname heet presence of room tone, als je zoekt op freesound.org vind je verschillende room tones die je royalty-vrij mag gebruiken. Mix zo'n room tone zachtjes achter je hele track en je voegt een subtiele laag toe die je track net even wat natuurlijker en aangekleder doet klinken.
 
jawel, maar ik denk dat de onderliggende boodschap is dat je gewoon moet maken wat je leuk vindt, geen template house, het "moeten" aankleden maakt het al weer zo'n keurslijf. dan maak je geen muziek meer, maar "me too" doe gewoon wat je lekker vindt en kom je in extase dan voel je vanzelf wel of je er nog een schepje bovenop wilt doen, of naar een klimax toe wil, of het gewoon lekker wil laten doorkabbelelen. muziek is gevoel, niet doctrine.
 
jawel, maar ik denk dat de onderliggende boodschap is dat je gewoon moet maken wat je leuk vindt, geen template house, het "moeten" aankleden maakt het al weer zo'n keurslijf. dan maak je geen muziek meer, maar "me too" doe gewoon wat je lekker vindt en kom je in extase dan voel je vanzelf wel of je er nog een schepje bovenop wilt doen, of naar een klimax toe wil, of het gewoon lekker wil laten doorkabbelelen. muziek is gevoel, niet doctrine.
Dat is een boodschap die ik hier regelmatig lees en die ook lekker artistiek vrijgevochten klinkt, maar waar m.i. niemand echt iets aan heeft. Je kunt dan alle boeken over muziektheorie, compositie etc. ook wel uit het raam flikkeren en 'gewoon doen wat goed voelt', maar je er in verdiepen geeft je juist de gereedschappen in handen om te maken wat goed voelt. Je hebt dan de keuze om je te houden aan 'de regels' (wat overigens geen regels zijn, maar meer verklaringen van de manier waarop iets werkt) of om ze bewust te breken. Wanneer je gehinderd wordt door kennis, heb je geen keuze meer, want dan lukt het je gewoon niet om te bereiken wat je wilt.

Het is dan aan de artiest zelf om zoiets een doctrine te laten worden of niet, ik denk dat wij dat niet voor een ander hoeven te bepalen. Imho :)
 
Klopt, vooral dat laatste is erg waar, een ander hoeft dat niet te bepalen.
Maar de vraag van TS is een smaak kwestie, en dat valt niet aan te leren.
we moeten techniek en theorie niet verwarren met smaak. gebrek aan techniek en theorie leveren ook wel vraagstukken op, maar niet van deze aard. ;)

Stel, je staat in in discotheek te dansen, dan voel je toch EXACT waar het heen gaat, de 4/8/16/32 zit zo in je bloed en systeem dat je al volledig anticipeert op wat komen gaat. in BigRoom is het keurslijf nog erger, leg 20 bigroom tracks naast elkaar en ze hebben allemaal extract hetzeflde stramien in blokken van 32. Dit soort antwoorden kan iedereen verzinnen toch? Als je moet vragen waar wat hoort, of niet snugger genoeg bent om te tellen wat je in die tracks hoort, dan sta je zo ver van het genre af, dat je je beter ergens anders in kan gaan verdiepen.
 
Mwoah dat vind ik wel erg streng. Wanneer ik terugdenk aan m'n eigen eerste stappen op muziekgebied, dan wist ik ook van toeten noch blazen, ook qua structuur, al zat dat er qua gevoel wel in. Er zitten zoveel facetten aan het maken van muziek, dat je zeker wanneer je relatief onervaren bent snel zaken vergeet/over het hoofd ziet. Dat vergeet je misschien wanneer je behoorlijk ervaren bent, dan voelt het allemaal 'logisch', maar wanneer je nog op zoek bent naar houvast vind ik het helemaal niet zo erg om soms het voor de hand liggende over het hoofd te zien.
 
Maar TS is al 14 jaar lid? en geeft zelf eigenlijk al het antwoord al. hij weet dus min of meer het "wat", maar heeft een vraag over het "waar"
bij dance is dat altijd in blokken van 8,16, 32 of 64 meer valt daar niet over te zeggen anders dan dat je het het zou moeten aanvoelen, of een bestaande track als template nemen.

deze is hier ook wel weer toepasselijk, vooral het "gevoel" en "anticiperen":

 
Maar TS is al 14 jaar lid? en geeft zelf eigenlijk al het antwoord al. hij weet dus min of meer het "wat", maar heeft een vraag over het "waar"
bij dance is dat altijd in blokken van 8,16, 32 of 64 meer valt daar niet over te zeggen anders dan dat je het het zou moeten aanvoelen, of een bestaande track als template nemen.

deze is hier ook wel weer toepasselijk, vooral het "gevoel" en "anticiperen":

WHEN WILL THE BASS DROP? (ft. Lil Jon) - YouTube
Volgens mij valt er veel meer over te zeggen, dat heb ik met mijn post in ieder geval wel geprobeerd. Ik vind het in ieder geval een interessant en lastig onderwerp, omdat het juist gaat om ontzettend subtiele versierinkjes gaat die er wel zijn maar die je eigenlijk alleen onderbewust hoort. Vind het zonde als het blijft hangen in een 'zoek het zelf maar uit'-topic.

Dat filmpje :D
 
Ok hier gaan we dan:
Het gebeurt altijd bij een transitie
Soms instrumrnten zelf (dubbele kick, kick weglaten, maat weglaten)
Soms iets wat toeneemt in intensiteit, snare roll,pitchshifter etc.
De eerste maat van het volgende blok heeft dan atijd een crash of een explosie o.i.d.
Alles gaat AKTIJD in 2en dus bijc een rifje van 16 maten, WORDT 2x herhaalt, 1x bijv zonder rides en een keer met rides, dan 2x de variatie waarbij je of de 2x variatie pakt voor ke climax, of het hele circus van 2x2 nog een keer herhaalt.
Je kan bij wijze van soreken al markers neerzetten in je daw voor deze structuur.
 
Ok hier gaan we dan:
Het gebeurt altijd bij een transitie
Soms instrumrnten zelf (dubbele kick, kick weglaten, maat weglaten)
Soms iets wat toeneemt in intensiteit, snare roll,pitchshifter etc.
De eerste maat van het volgende blok heeft dan atijd een crash of een explosie o.i.d.
Alles gaat AKTIJD in 2en dus bijc een rifje van 16 maten, WORDT 2x herhaalt, 1x bijv zonder rides en een keer met rides, dan 2x de variatie waarbij je of de 2x variatie pakt voor ke climax, of het hele circus van 2x2 nog een keer herhaalt.
Je kan bij wijze van soreken al markers neerzetten in je daw voor deze structuur.
Snap dat je het nu over de echt platte EDM-stampers hebt? En bij teruglezen lijkt het idd of TS daarom vraagt. Maar ik ben ook wel benieuwd hoe je 't in je eigen tracks aanpakt, al kaap ik daarmee misschien enigszins het topic (hoewel, TS vroeg ook: hoe doe jij het? :))
 
Ok hier gaan we dan:
Het gebeurt altijd bij een transitie
Soms instrumrnten zelf (dubbele kick, kick weglaten, maat weglaten)
Soms iets wat toeneemt in intensiteit, snare roll,pitchshifter etc.
De eerste maat van het volgende blok heeft dan atijd een crash of een explosie o.i.d.
Alles gaat AKTIJD in 2en dus bijc een rifje van 16 maten, WORDT 2x herhaalt, 1x bijv zonder rides en een keer met rides, dan 2x de variatie waarbij je of de 2x variatie pakt voor ke climax, of het hele circus van 2x2 nog een keer herhaalt.
Je kan bij wijze van soreken al markers neerzetten in je daw voor deze structuur.

Volgens mij is bovenstaande precies wat voor mij de reden is dat ik niet van Trance en verder commercieele dance houd. Zo voorspelbaar en iedereen 'trapt' erin. Ik zal vast wel bepaalde ideeen gebruikt hebben in het verleden, gewoon omdat het lekker klinkt maar het is zeker niet zo dat ik elke track via dezelfde wiskundige formule maak. Ik vermoed ook dat de in de hoek die ik leuk vind, dit ook niet gebeurt en daar ben ik blij om...
 
Back
Top