Het punt dat Katz maakt is dat in een "loudness normalized environment" de keuze voor luidheidsmaximalisatie (dus niet voor compressie als smaakmaker) niet zo voor de hand liggend is als nu het geval. Ik heb best een tijd lang netjes op Bob katz' K12 niveau afgemixt, maar op een gegeven moment ben je het wel zat dat je beats in een andere studio weggeblazen worden puur op volume. Toegeven - vuige beats maken en dan heel bezorgd zijn om je microdynamiek is natuurlijk ook best lachwekkend) Maar ik blijf wel mijn oortjes gebruiken,
Een productiemethode die me goed helpt is heel veel met mono te werken en de suggestie van ruimte te geven door de plaatsing van verschillende sporen ipv er maar standaard een dikke reverb over te kwakken,. Het zijn toch met name de faseproblemen die bij te hard gemasterde producties om de hoek kijken die je beleving van de muziek veranderen (en niet in positieve zin).
maar goed, loudness normalized environments als de norm op de interwebs, dat zou een uitkomst zijn.