Als 't goed is is dit 't gedeelte dat je zelf hebt geschreven:
Kennis ontbreekt?Ik weet belange niet alles hoor en wil da ook niet pretenderen.
Ik weet heus wel dat er synths zijn die met samples werken en da andere virtueel analoog zijn,maar ik vind persoonlijk dat mijne mc505 die samples gebruikt ongelooflijk plat klinkt in vergelijking met de rest wat ik heb.
Ah, maar nu komt de aap uit de mouw. Een virtueel-analoog is niet bedoeld om realistische pianosounds te maken. Maar met een MC-505 kun je wel de sounds proberen te maken die je op je virtueel-analoge bakken hebt, al klinken die dan niet zo 'vet' omdat je niet met golfvormen werkt die per keer worden berekend maar met statische samples. De dynamische range is vaak niet zo groot, en de MC heeft een set gebaseerd op de XP/JV serie die al van '94 is - de nieuwere XV-sets (zoals te vinden in een XV-5050 of een MC-909) is beter van kwaliteit en klinkt ook 'sprankelender', 'warmer', en 'vetter'.
Ik wil gewoon volle warme klanken das alles.En als ik scherpere klanken wil of weet ik veel wat gebruik ik wel filters of EQ,of niet?
Kijk, je hebt de MC. Die gebruik je voor gesamplede drums, klein percussiegrut op de achtergrond, en misschien complexere pad-geluiden die niet of met veel moeite te maken zijn op je virtueel analoogjes. De vette trancearpeggio's, bassen (en misschien de basdrum zelf met creatief programmeren) maak je met je virtueel analoogjes omdat die daar geschikter voor zijn. Ieder z'n taak zogezegd. Vind je de MC ruk klinken in waar je 'm voor gebruikt, pak dan een nieuwe sample-playback synthesizer/groovebox (RS7000/MC-909?), maar de MS-2000 gaat je daar echt geen betere klanken voor geven.
En nee, ik koop geen synths omdat andere mensen die hebben
,ma verklaar eens waarom praktisch iedere dance-studio een virus,een jp, een q, een nordlead, een ms2000, een novation en noem maar op hebben?
Die statements spreken elkaar tegen. Het is niet verplicht om voor een dance studio een dergelijk apparaat te hebben - sterker nog, voordat ze op de markt kwamen werd er heel veel met samples gedaan en oudere analoge synths.
Ook heeft een MS2000 bijvoorbeeld maar 4 stemmen. Een JP heeft er 8. Een Nord heeft er 16. Een Novation komt bij de 24, evenals de Virus, en de nieuwere komen bij nog meer stemmen. Technologie staat niet stil, en als je niet wil 'bouncen' is een synth met meer stemmen kopen misschien een beter idee dan nog meer van hetzelfde.
Waarom gebruikt men een dergelijke synth dan?
Die oudere analoge synths (bijvoorbeeld de Jupiter-serie, maar ook vele vele anderen) waren geliefd - er zaten 'nieuwe geluiden' in die goed bruikbaar waren voor dance te maken (pads, leads, arpeggios, filterlijnen, baslijnen), maar omdat niet iedereen zich zoiets kon veroorloven en omdat de techniek ook vooruitging en naar de markt kijkt kwamen bedrijven met virtueel-analoge machines aanzetten. Bij Roland zagen ze in dat
1) de apparaten die op samples gebaseerd waren het qua dynamiek vaak tegen de oudere synths moesten afleggen
2) niet iedereen behoefte had aan een General Midi set
3) vrij weinig mensen er zin in hadden met drieduizen menuutjes geluiden te maken - alleen maar schermpje kijken, knopje drukken is niet tactiel genoeg.
4) de primitievere sample-based synths (Korg M, T, X, N-series, Roland D-serie/U-serie, Yamaha YS-serie, Kawai K-serie) geen filters hadden - en dance leunt nogal zwaar op filteren en kloten met de Cutoff/Resonance.
De JP kwam met het befaamde trance-zaag geluid. De Nord Lead/Rack 2 was een van de eerste 16-voice polyfone synthesizers die niet een compleet huizenblok innam, en deze was makkelijk te programmeren.
Vergeet dan ook niet dat een hoop van die dancemensen ook gewoon net als jij en ik gearlust heeft en zo'n ding koopt omdat het nieuw is en omdat de demo's van de winkel gaaf waren. De Klubbheads hebben voor "The Launch" bijvoorbeeld een presetgeluidje gebruikt dat er in zat - nou, die hebben het geld dat een Nord kostte er al lang uitgehaald.
De Q kwam later - meer stemmen, meer mogelijkheden; net zoals de Supernova. De Virus geeft voor je geld heel veel stemmen en komt standaard met een hele bak trance-geluiden erin. Er staat geen regel dat het -moet- dat jij een bepaald assortiment synths koopt omdat je dance maakt.
Wat is het verschil? In feite niet veel - een zaagtand is een zaagtand - maar niet altijd. Een laagdoorlaat filter komt er ook in vele smaken en verschilt per fabrikant. ADSR's; daar valt ook niet veel aan te sleutelen.
Misschien helpt het volgende : de synthesizer werd in de eerste plaats gemaakt omdat mensen iets anders wilden horen dan gitaren, blaasinstrumenten of drums. De toepassing in de muziek is heel lang als lead-instrument geweest - de Minimoog; en nog langer eigenlijk als een soort radio/muziektechnisch mirakel dat voor bijzondere effectgeluiden kon zorgen voor hoorspelen (BBC Radiophonic Workshop).
Als je zoiets hebt als een Jupiter - die kan bijvoorbeeld ook "strings" doen - een compleet orkestraal ensemble redelijk realistisch nabootsen. Als je de oude patch-sheets en presetlijsten ziet zie je dat de programmeurs bestaande instrumenten (trompetten e.d.) wilden nabootsen zodat je bijvoorbeeld evengoed trompetgeluiden kon spelen, ook al was je dan pianist.
Deze hang naar realisme heeft er tot geleid dat er ook andere manieren kwamen om geluiden te maken; en een piano op een oude analoog is niet echt overtuigend. De DX-7 maakte gebruik van digitale techniek en had een compleet ander geluidsspectrum; samples gaven ons beschikking over nog meer realisme. Dit heeft zich doorontwikkeld en uiteindelijk zijn ook de niet-realistische geluiden die synthesizers kunnen maken weer 'herontdekt' (ook al werden ze even goed gebruikt, het is de reden dat bij de geboorte van digitaal/samples e.d. analoge synths voor een prikkie werden verkocht). Dat was de 'drive' achter de ontwikkeling - muzikanten willen een multi-inzetbaar apparaat zonder meerdere instrumenten te beheersen, ze willen realisme als het nodig is, vreemde klanken als die nodig zijn, een 'eigen sound', en als 't kan ook nog niet een terroristische aanslag op de portemonnee.
Dance heeft niet altijd realistische geluiden. Samples zijn in den beginne gebruikt om -realistische- geluiden te maken. Nu kun je wel een sample van een basisgolfvorm gebruiken, maar deze probeert het origineel na te doen. Het origineel probeert helemaal niks na te doen maar kwam eerder niet voor.
Als jij een track gaat maken neem je een bepaald recept - basdrum, overige percussie, bas, midden (pads), hoog, effecten, arpeggios, submelodielijnen e.d.
Niemand zegt dat je daarvoor alleen maar een bepaald type synth -moet- gebruiken, het blijkt gewoon alleen dat samples voor niet-realistische geluiden niet altijd toereikend zijn. Als iemand een Nord heeft staan gebruikt 'ie 'm bijvoorbeeld omdat deze makkelijk te programmeren is - snel resultaat - goede klank op de goede plaats. Iemand heeft een JP omdat je daar makkelijker brede pads op kunt maken. Iemand heeft een MS-2000 omdat daar zo'n kittig sequencertje in zit en omdat je met de DWGS-golfvormen een leuke evoluerende arpeggiolijn te maken is. Iemand heeft een Virus omdat 'ie lui is en niet 1024 superstrings wil maken (haha, grapje

). Iemand heeft een Q omdat die prettig te programmeren is en omdat het geluid eigenzinniger klinkt. And so on and so on.
Ik heb zelf een Q omdat ik de sound van de Micro Q kon waarderen maar de programmeringsmethodiek niet. Ik had de Micro Q omdat ik met m'n bestaande apparatuur bepaalde geluiden niet goed kon maken, en omdat deze me te weinig ruimte om te experimenteren boden. Ik heb een AN200 omdat 'ie goedkoop was en een grappig simpel bakje is met een groot scala aan snel toepasbare geluiden. Ik heb een Micromodular omdat 't een Zwitsers zakmes is - voor alles toepasbaar, en deze gaat verder waar de Q qua experimenteren ophoudt.
Vertel me dan eens, waarom heb jij je synthesizers gekocht? Als het niet is omdat andere mensen ze gebruiken, waarom dan?