Voor iemand die een Minimoog heeft zal dit niet altijd makkelijk te accepteren zijn. Het is nl. zo dat velen hun bezit / keuze van aanschaf al gauw willen verdedigen.
Ik zou bij deze review ipv "beter klinkt" eerder zeggen "anders klinkt". Bovendien hecht ik (veel) meer waarde aan het luisteren van een instrument in mijn studio en/of de muziekwinkel dan het luisteren van geluiden (met beperkte kwaliteit) van YouTube filmpjes.
^^Omgedraaid werkt dit netzo. Jij doet namelijk precies hetzelfde: namelijk jouw keuze verdedigen. Dat de Behringer evt minder goed klinkt als je oude echte model d en dus jouw keuze om voor dit pad te kiezen lijkt ook moeilijk te accepteren zijn als je jouw hele post leest.
Dus eigenlijk kan je dat argument gewoon wegstrepen bij allebei de kanten.
Maar als ik dat niet doe en het in perspectief zet over tijd zie je dat jouw argument elke keer wordt gebruikt als er een clone, reissue of iets wat in de buurt komt voor 1/4 van de vintage prijs.
Dat begon al bij de novation drumstation en later bij de tr8 en bij vele andere machines.
Maar anders wordt het denk ik al gauw een moeilijk te accepteren verhaal. Een argument vóór een Minimoog zou wat mij betreft wel het gebruik live on stage zijn (of een zeer professionele geluidsstudio). Dan wil je je nl. graag de allerbeste spullen hebben die zo degelijk mogelijk zijn. En wellicht ook om er on stage meer indruk mee te maken bij je publiek, waar ik zelf echter helemaal niets mee heb. 
Het is simpelweg gewoon zo! Maar in dit geval was er de zeer prettige bijkomstigheid dat Behringer met de Model D clone op de markt kwam die ook nog eens erg goed klinkt. En daar had ik nog plaats voor over, nl. lekker compact in mijn eurorack. 
Een Minimoog vond ik voorheen ook altijd, maar met de komst van de Behringer dus niet meer. Of ik zou het voor de toetsen en de magie van een fraaie / grote synth bak moeten doen. 
Ik mis dat wel, maar niet voldoende om daar plaats voor vrij te maken in mijn studio.Test het ding eens voor de gein. Het feit dat Behringer er voor een paar centen zo dicht tegenaan mikt doet niks af aan de kwaliteit van het origineel, alleen aan de mystiek, en aan de mystiek heb je sowieso weinig, want uiteindelijk moet het ding ook nog muziek maken. Vergeet niet dat de originele Mini ook een goedkope versie was van de echte grotemannensynthesizers zoals de IIIp en System 35/55 waar de 901 oscillators in zaten die pas echt de fundering deden schudden.Omgedraaid werkt dit netzo. Jij doet namelijk precies hetzelfde: namelijk jouw keuze verdedigen. Dat de Behringer evt minder goed klinkt als je oude echte model d en dus jouw keuze om voor dit pad te kiezen lijkt ook moeilijk te accepteren zijn als je jouw hele post leest.
Dus eigenlijk kan je dat argument gewoon wegstrepen bij allebei de kanten.
Het voornaamste voordeel aan de originele 909 en 808 is dat ze lekker hufterproof gebouwd zijn, en de TR8 is dat niet echt. De Drumstation had nog wat meer issues.Maar als ik dat niet doe en het in perspectief zet over tijd zie je dat jouw argument elke keer wordt gebruikt als er een clone, reissue of iets wat in de buurt komt voor 1/4 van de vintage prijs.
Dat begon al bij de novation drumstation en later bij de tr8 en bij vele andere machines.
Elke goede test is welkom!
Dat is waar (en er is helaas nog geen goed alternatief). Vandaar dat er ook ca. 3000-4000 EUR voor gevraagd wordt. Of je dat er voor over hebt is voor iedereen verschillend. R8 drumcomputer (of toch samples) is denk ik nog het beste alternatief. Ik hoop op een Roland 808/909 opvolger in full formaat (!) - die op zijn minst gelijkwaardig of liever nog beter is dan het origineel. Maar Behringer schijnt ook 808/909 plannen te hebben...
Dat klopt wel, ik voeg er wel aan toe dat je niet mag weten / zien wat een ander gekozen heeft. Anders kun je daar nog door beïnvloed worden.
Vorig jaar heb ik weer eens op een Minimoog gespeeld en dan merk je inderdaad (weer) hoe fijn het is om er op te spelen. De draaiknoppen / druktoetsen zitten bij een B. Model D natuurlijk veel dichter bij elkaar dan bij een Minimoog, maar zo dichtbij als bijv. een SE-02 zitten ze niet. In de studio is dit goed te doen vind ik, maar voor live op de bühne zou ik dat niet willen.
Tsja, maar ik heb mijn Minimoog dus juist verkocht.
Voor meer speelplezier en/of live on stage en wellicht een hogere betrouwbaarheid kan ik de aankoop van een Minimoog wel goed begrijpen. En de Minimoog is natuurlijk een icoon in de geschiedenis van de elektronische muziek. Ik kan me ook voorstellen dat iemand 'm om die reden graag wil hebben. Wie stuurt er even een B. Model D naar Don Airey toe om daar een YouTube review filmpje van te laten maken?
