Dit is mijn bescheiden opinie: Ondanks dat Roland op zich heel goed de tendensen en trends in de markt kan signaleren lijkthet er op dat Roland langzaam maar zeker een te grote afstand genomen heeft van de gebruikers van muziekinstrumenten en hun wensen, en te veel kijkt naar hun eigen ideeën. Ze lijken van tevoren een heel specifiek beeld te creëren wat voor gebruiker een bepaald apparaat waarvoor moet gebruiken. Dat zie je heel duidelijk terug in hun verschil in productlijnen, namen (boss) en dergelijke. Technologie en potentieel hebben ze genoeg, ze lijken alleen sinds midden jaren 90 niet de flexibiliteit te hebben om het juiste soort product met de juiste ingredienten op het juiste tijdstip te introduceren. Dit is een riskante uitspraak omdat een apparaat gecreëerd met Rolands werkwijze in verhouding gemakkelijk veel makkelijker later een hit kan worden, met name wanneer ze buiten hun context gebruikt worden. Vaak genoeg is het gevolg ervan dat het apparaat op de lange termijn, juist omdat het net niet helemaal klopt opeens zo'n hit wordt. Als je veel van de echte populaire producten bekijkt zie je dat dit bijvoorbeeld geldt voor de tr 808 en 909, tb 303, of in iets mindere mate voor bijvoorbeeld de JD800. Zelfs voor de JV-1080 is dit enigzins het geval. Voor dit soort apparaten geldt dat ze binnen hun tijdsbestek net niet helemaal klopte met de tendensen van dat moment maar blijkbaar toch op het moment, of iets later in een ofwel nog niet bestaande ofwel door de introductie opeens sterk groeiende markt in konden spelen.
Wanneer we de lijn van huidige apparaten afgaan zien we een heel duidelijke scheiding van (wat ik voor het gemak ff noem) 'risico'-apparaten en 'risicoloze' apparaten. Risico-apparaten moeten het vaak van een bepaalde sex-appeal hebben en exotische features. Een apparaat als de V-synth, Varios, MV-8000 of de SH-32 is daar een mooi voorbeeld van. Daartegenover heb je dus de risicoloze apparaten waaronder ik de XV-50x0 of bijvoorbeeld de Fantom vallen, apparaten die ten eerste vooral gewoon een goede geluidsbron of instrument moeten zijn. Het zelfde geldt echter ook voor de hele groove-lijn van Roland zoals de hele groovelijn, juist omdat ze zo direct op een bepaalde doelgroep gemarket zijn. Als je kijkt naar Korg en Yamaha lijkt het verschil of de barrieres tussen al deze 'subdivisies' veel smoother over te lopen. Daarnaast heeft een Merk als Kurzweil heel specifiek in de gaten wat zijn sterke en zwakke punten zijn en speelt op die kennis in. Roland lijkt dat in mindere mate te kunnen, en probeert tegelijkertijd een grote jongen te zijn.
Uit de eerste helft van mijn verhaal wordt denk ik wel duidelijk dat ik op zich heel veel respect heb voor de werkwijze zoals Roland die altijd gehad heeft, en hopelijk zal houden, tegelijkertijd probeer ik duidelijk te maken dat daar sinds midden jaren 95 heel sneaky wat probleempjes ingeslopen zijn.
Op basis van onze honger: Zou dit ze misschien kunnen helpen?: een 'V(arios)-synth LE' voor onder de 1800, een nieuwe generatie rompler met oa.: 5050 vervanger die met de Motif Rack kan concurreren voor onder de 1000 en model dat weer iets dichter naar de XV-88 neigt voor onder de 2000, Een SH-32 met 3 octaven en draaiknoppen/pots voor onder de 800, een MC432, dus een SH32, een MC-307 en wie weet SP-303 in 1 voor eenzelfde bedrag. Een eventuele Super-JP10k nieuwe generatie VA, knobs+sliders, met XY(Timetravel) pad, 320 Character LCD en eventueel een simpele mod-matrix optie voor minder dan 1600 euro. ik denk t wel.
).
