Orgineel geplaatst door Arveyman
Ik breng de stelling naar voren: 'de gebuiker bepaald de sound van een synth'
Iemand mee eens?
Arv
Ik ben daar gedeeltelijk mee eens. Deze stelling slaat vooral op echte synthese technieken. (Fm, analoge (vm mij part), addictieve, wavetable etc).
Je kan bijv met analoge synthese een scala van geluiden maken. Dwz, lead en bassen, bleepjes én achtergrond geluiden. Het gaat erom hoe je het ding bestuurt.
Alles heeft zo zijn beperkingen, en die geluiden die je mist met de synthese-methode kan je dus creeren met andere synthese technieken, zoals fm.
Dan heb je nog romplers/samplers. Dit zijn eigelijk synthesizers met ipv vco's, samples. De klanken zijn dus beperkt (of beter onbeperkt, in het geval van een sampler) aan wat je erin stopt.
IMHO is een rompler soieso een beperking van je creativiteit, en dus zal je beter een goede sampler kunnen kopen.
En wat betreft polyfonie en multitimbraliteit: het is logisch dat een rompler altijd meer multitimbraal is, dat komt omdat hij uitsluitend samples hoeft aftespelen, niet real-time te generen. Maar, monofoon betekent niet altijd monotoon.
Elke synth binnnen zijn catogorie heeft natuurlijk wel zijn karakter. Daar kan je over discussieren, maar dat is een kwestie van smaak.
Het komt erop neer dat IMHO er geen speciale "trance" synthesizer is. Het is maar hoe je het instrument gebruikt, en een synthesizer is per definitie gewoon ontworpen om niet vast te zitten aan één soort geluid, maar juist om een heel scala aan "instrumenten" aan te bieden.