wat was de eerste synth waar je nou echt verliefd op bent geworden??

Haha.. gaaf te lezen.. vooral die verhalen over jeugdliefdes..

De ouwe bruine DXen vond ik ook erg boeiend vroeger. Maar snapte niet veel van de geluidsinstellingen.. herinner me nog een keer toen ik een patch compleet ontregeld had (instant noise / terror) en vriendelijk een koptelefoon toegereikt kreeg in de muziekwinkel. Toch vond ik het wel heel interessant hoe dit apparaat zo anders en divers kon klinken dan de Roland Juno 106 bv die er in die tijd ook stond.

Oh ja; ik had indertijd een DX-21 maar ben nooit verder gekomen dan op wat knoppen en presets drukken, begreep er niets van, hoezo een onoverzichtelijke synth?
 
Formant, zelf gebouwd in de 80's. Klinkt nog steeds geweldig en karaktervol met z'n 4 VCOs. Dit was m'n eerste synth en de wereld was daarna nooit meer hetzelfde. Inmiddels meer gear dan op de mengtafel past :D

Dat ding heeft bovendien m'n levensloop bepaald..
- Door de synth in een bandje terechtgekomen
- Door de band m'n vriendin leren kennen
- Door de schoonfamilie m'n huidige baan gevonden
 
De imposante jd800, schuifjes, schuifjes, schuifjes
 
Nord Lead 2, tot de dood ons scheidt! :luv:
 
Oh ja; ik had indertijd een DX-21 maar ben nooit verder gekomen dan op wat knoppen en presets drukken, begreep er niets van, hoezo een onoverzichtelijke synth?

Hey, Willem.. of krautrock moet ik zeggen nu :) Ja die DX21 vond ik wel het mooist klinken van de 4 operator DXen, hij had als extra een mooie stereo chorus waardoor alles wat warmer / breder klonk. Heb FN later wel beter leren kennen op een DX100, die kocht ik een paar jaar na de Casio. Ik blijf altijd een zwak houden voor die FM synthjes, heb er dan nog redelijk wat rondslingeren hier.. :)
 
Kleine toevoeging...

De Andromeda van Alesis. Maar zoals dat soms gaat in de liefde, vond ik haar mooier aan de buitenkant dan de binnenkant. Ontwerp technisch echt een pracht synth om te zien. Veel knoppen in diversen maten. Gewoon het draaien aan die grote filter knoppen, zelfs als ze ontstond, was een waar genot. Wanneer ze aanstond en ik haar verder ging bewerken kwam ik nooit tot voldoening. Zoals men dan ook in de liefde leerd is dat het op de lange duur niet alleen om het uiterlijk gaat. Alhoewel ouderdom bij haar niet te zien was... hebben we de relatie toch verbroken. Hoe het haar verder is afgegaan weet ik niet, nooit meer wat van gehoord. Zelf heb ik nu de liefde gevonden in software waar ik met name (alweer als eerst voor het uiterlijk gegaan) een grote aantrekkingskracht voel voor de Avenger. Gelukkig is deze wel erg fijn van binnen en kan ze fijne geluiden produceren. We zijn nog steeds samen.
 
Verliefdheid...zoiets als: na het veel moeite doen om ze te krijgen er 's avonds thuis mee op de bank belanden, verlekkerd ernaar kijken, zwoel uit de kleren helpen en vervolgens uren onzedelijk betasten terwijl ze de meest waanzinnige kreten uitslaat. Dat had ik toch echt alleen met m'n Monotron :luv:
Op zich best een zinloos ding, maar wel heerlijk om mee te spelen.
 
Korg Wavestation, en daar houd ik nog steeds van :-)
 
Voor mij de Solina String Ensemble, laatste model, mijn eerste toetsen. Daar kon zelfs een bassist muziek mee maken! Toen kwamen de MS-20 en DX-27S, van die laatste weinig begrepen, veel mee gedaan. Daarna is het helemaal uit de hand uitgelopen.
 
Ik was 16 jaar en mijn eerste liefde was een Korg MS20, voor amper 200 euro was ze direct mijn teerbeminde huisgenote tot heden. Met zeer beschaamde kaken moet ik toegeven dat het al gauw een 'menage-à-trois' was met een JD-800 ook tot nu. Alle gekheid op een stokje, mijn vrouw is en blijft de absolute nummer1!!! Maar de Ms20 en de JD-800 zijn nog altijd in 'the house' en dit zal zo blijven zolang ik mag rondlopen op deze aardkloot ... en hopelijk toch nog een heel tijdje :walker:
 
Bij mij was het toch ook een driehoeksverhouding. Begin jaren '90 een muziekwinkel in Den Bosch binnen gelopen en zag daar een synth staan die er wat ouder uit zag. Ik dacht: dat lijkt me nou echt iets waar Hawkwind (de band waar ik destijds erg into was) gekke geluiden mee zou maken. Dat was een Juno-60. Ik had geen eigenlijk geen geld maar toch maar gekocht (dan maar geen brood eten) en in een loodzware flightcase met een zware Juno-60) te voet naar station. Trein en weer te voet (half uur lopen) naar huis. Heb 'm nog steeds, blijft een mooie synth.

Maar eigenlijk had ik altijd mijn oog op een Korg MS-20. Gastmuzikant op de eerste plaat van mijn band had een MS-10 met Space Echo. En daar kwamen me toch een paar vette geluiden uit. Een tijdje later kwam ik door een samenwerking voor een eenmalige show waar ze mensen uit de metal hoek samenbrachten met mensen uit de electronische muziek hoek bij iemand over de vloer die een MS-20 had. Direct verliefd daarop, maar duurde toch nog tot eind jaren '90 voor ik het geld had om er 1 te kopen. Destijds ging dat nog via dat gele krantje, de Vondst. Ook de MS-20 staat er nog en heeft een paar jaar terug een (gehackte, zonder toetsenbord) MS-10 als speelkamaraad gekregen.
 
verliefd op een synth, geen enkele tot nu toe..eigenaardige draad..
 
Ik ben geloof ik nogal van de knipperlichtrelaties. In 2001 een Roland MKS-50 gekocht en nu voor de tweede keer een Alpha Juno 2 in bezit. In 2002 een Access Virus Rack gekocht en nu voor de tweede keer een Access Virus B in bezit. Dus na 18, 19 jaar knipperlichtrelaties met beide synths kan ik denk ik toch wel vaststellen dat er sprake is van échte liefde :luv:
 
.... toch een Casio CZ101 gekocht omdat ik de Poly 800 II niet mooi vond en niet wist hoe ik er 2e hands aan kon komen. De Casio heb ik nog steeds...
Ding is ook echt mooi. Ik heb er wel een geelgroene OLED display in moeten zetten, de helft was onzichtbaar daarvoor, maar nu is ie eigenlijk nog mooier, die display past perfect bij de groengele bedrukking. Vind m ook heel analoog kinken voor een digisynth, heel anders dan een DX.
 
Een tweedehandse MS-20 voor volgens mij 600 gulden, maar die mocht ik toen niet van de opbrengsten van mijn krantenwijk kopen... Mijn ouders hadden het niet zo op duivelse muziek..

Inmiddels zijn ze wel iets bijgedraaid en hebben ze weleens naar mijn deuntjes geluisterd...

Al vinden ze het maar niks.. :-)
 
Laatst gewijzigd:
Visueel...... Akai S1000KB... Zag hem in een clip van Duran Duran voorbij komen destijds... 8~

qua geluid.... Wavestation, SY99, TS10.. En Juno 60... Ik lijk wel Rob De Nijs... :beard:
 
Dat voor mij de MS20 rond 1990 eens schoolvriend had een hele thuisstudio vol synths, maar de MS20 had een magische aantrekking vanwege het geluid. Kort daarna was mijn 1e eigen synth een Realistic MG1.
Via een advertentie in de krant, synthesizer t.k. 100 NLG. Toen nog zonder fotos en extra info, je kon het ook niet opzoeken. Toen ik daar kwam en aan de knoppen zat tripte ik helemaal op het geluid (lekkere Moog filter) Ik heb ze allebei nog. :luv:
 
Back
Top