ik heb geen probleem met veel dingen door elkaar, dat kan zeker coherent blijven.
ik hoor te weinig gloomy.... de eigenzinnigheid mis ik juist...
wat bij de andere 2 laatste nummers nog wel aanwezig is, en het sterkst bij Simuraclum.
ik schrijf terwijl ik voor de 2e keer luister, het zit zoals altijd steengoed in elkaar, dat zeker, sterke produktie, maar mis, ik kan alleen de term eigenzinnigheid gebruiken.
jouw eigenzinnigheid.
en het zit zeker in dit nummer verborgen, kun je er -zeker- uit halen.
ik zou het juist voller proppen.... haha... nee... ik mis net die kracht dat het me geheel pakt, zoals bij je andere werk.
aha, misschien bedoelt 'men', dat ideeën bij elkaar, een focus mist, de gloomy focus. dus kan komt het nog op hetzelfde neer, in wezen.
het einde vind ik prachtig overigens.
dit is alleen kritiek, ik zeg het maar, vanwege dat het op zich zéker geen slecht nummer is, maar ik ken je kracht, wat je kracht is.
al wil wellicht andere dingen maken, of een andere aanpak, 'de eigen kracht', een wel hele vage frasering..., die lijkt niet behouden.
Oriental Borders, die ik nu hoor, heeft dat wel meer. en pakt me. ik heb nog het gevoel dat er wellicht wat zaken sterker kunnen uit worden gewerkt, maar het groeit bij het herbeluisteren.