.:tendency:.

dfam drijft de boel aan
furtherrrr generator door grand terminal voor de achtergrondgeluiden, aangedreven door subharmonicon sequencer (een heel klein beetje helemaal subharmonicon puur op het einde)
tekst is een ingave van het moment en niet noodzakelijk het nec plus ultra

pulsar en mother32 zaten er oorspronkelijk ook nog bij, maar overdaad schaadt en het is zo al schadelijk genoeg 8)
het is zo al geen toonbeeld van subtiele dynamiek :D

strofe/refrein zit er niet in, de track is gebaseerd op een dfam-improvisatie waaraan ik niets veranderd heb - buiten de toevoeging van reverb en delay in ableton.
 
Ik heb hardrock en punk goed gevonden, metal, industrial of minimal en andere stijlen die door velen vroeger soms als lawaai (mn vader bv) omschreven.
Toch vond ik dat er in veel van die stijlen (zelfs in house en techno) min of meer een vorm van muzikaliteit en composities terug te vinden was.
Luister bv maar eens naar Motorhead. Dat zijn echte songs (bv Capricorn), zij het dat ze er stevig tegenaan gaan.
Of The Source waar techno echt bol staat van mooie sounds, compositie en arrangement.

Als ik oordeel tracht ik steeds mijn voorkeur achterwege te laten en te luisteren naar wat de componist heeft neergezet.
Ongetwijfeld zijn er mensen die dit goed vinden. Ik niet. De reden daarvoor is simpel. Muziek maken is meer dan een een vervormde bassdrum
bijna 6 minuten te laten stampen en er nog wat stem bij te gooien. Whatever the style is.
Slechts op het laatst in je outro komt er een lichtpuntje in de vorm van een arpje.

Heb je daardoor een slechte track gemaakt? Neen. Over smaak kan je niet twisten.
Maar ik ontdek gewoon niets dat me doet opveren en zeggen van 'heeeey'

Ik verwijs graag naar Vink en Gloomey die er wel in slagen om duistere dingen te doen en materiaal te compileren dat iets losmaakt.
 
eerst en vooral bedankt voor de uitvoerige reactie!

toevallig dat je metal vermeldt, deze impro-sessie volgde op herhaaldelijke luisterbeurten van meshuggah's laatste telg.
niet dat ik wil pretenderen dat het er verder iets mee te maken heeft.
zij zijn op zijn minst gezegd iets polyritmischer en de niet aflatende druk is bij hun misschien nog iets sterker aanwezig :D

ik moet zeggen, hoewel de basdrum niet voorzichtig op kousenvoetjes uit de speakers geslopen komt, vind ik '6 minuten stampen' toch wat te sterk uitgedrukt.
maar misschien moet ik dat even in context plaatsen, want ik besef ook wel dat ik naar meer 'lawaai' en repetitief doorbeukende basdrums luister dan 99% van de wereld.
daardoor zijn mijn ijkpunten misschien wat out of whack. ik zal je de luistertips besparen van mijn voorbeelden van vroeger, want dit is enorm subtiel in vergelijking daarmee 8)
dat is geen excuus overigens! gewoon context.

zoals je al zei, over smaak valt niet te twisten, en over vaders en lawaai gesproken: mijn vader vond the cure al lawaai en 'geen muziek' - bij ons thuis alleen klassiek!
ondertussen ziet hij dat ook in een andere context, maar toch... deze track zal ook bij hem zeker niet scoren ;)

die outro, het lichtpunt dat je vernoemt, liet ik aanvankelijk vaker opduiken, maar dat deed mijns inziens afbreuk aan het geheel wegens te licht, dus heb ik dat hele spoor eruit gegooid.
op de outro na dus. een lichtpunt op het einde van de rit als het ware.
in plaats daarvan ga ik de volgende keer op zoek naar hier en daar een rustpunt.
ook zal het helpen er op een paar secties een stuk uit te kappen, om het kurz und knackig te maken. of gewoon ook wat ritmische variatie in de beukende basdrum te gooien.
toegegeven, ik vind de basdrum best wel evolueren wat het geluid zelf betreft, maar het ritme is inderdaad heel de tijd hetzelfde.
ik heb me gehouden aan de oorspronkelijke dfam-jamsessie en volgende keer moet ik wat rabiater knippen. (4 minuten de beuk erin ipv 6 :D)

al jokes aside, het blijft mijn doel om mensen overstag te laten gaan voor kapot klinkende muziek, en ik apprecieer jouw feedback.
hopelijk slaag ik er volgende keer wel in jouw aandacht vast te houden en iets los te maken! to be continued...
 
Donders, wat klinken die Moogs lekker.
Vooral die DFAM.
Heb je daar nog FX overheen gezet?

De stem heb ik zelf iets minder mee, maar het past wel bij het genre denk ik.
 
bedankt voor de feedback, @Montfrooij & @Stupide!

zonder stem? u vraagt, wij draaien (hier zit nog af en toe wat subharmonicon in, nog voor de outro):


@Montfrooij
die dfam is echt een heerlijkheid.
toen ik de soundstudio 3 kocht, was mijn verwachting dat de dfam de 'minste' module zou zijn, maar dat draait anders uit en in de praktijk is de dfam mijn favoriet geworden.
hij kan beuken als de beesten maar ook zalven met zoetgevooisde klanken. ik neig ernaar hem voor het eerste te gebruiken ;)
geweldig klinken doet hij alleszins, en hij is meer dan 'gewoon maar' een drumsynth.

natuurlijk zijn er de klassieke kritiekpunten (maar 8 steps, geen reset button voor de sequencer, pitch sequencer knobs not quantized), maar ik heb graag beperkingen om me uit te dagen.
ik vermoed dat ik hem waarschijnlijk ook vaak als ondersteuning zal gebruiken met een andere drumdoos in de hoofdrol, of gepatched met andere modules (zoals hierboven maar wat uitgebreider/dieper), of beide. kwestie van te vermijden dat ik altijd bij hetzelfde soort output uitkom, ook al is dat een geluid naar mijn hart ;)

@Montfrooij - effecten zijn stock ableton: glue compressor om de pieken eruit te halen (slaat alleen maar in als het echt véél te bont wordt), een paar procent hybrid reverb en echo, een tikkeltje drum buss (0% bass boost!!) en ondanks dat toch nog een eq om de bassen onder 20hz eruit te halen. de dfam beslaat zo ongeveer het hele klankspectrum als je hem niet temt en eq'en is een must als je nog iets anders in de mix wilt krijgen :D
 
bedankt voor de feedback, @Montfrooij & @Stupide!

zonder stem? u vraagt, wij draaien (hier zit nog af en toe wat subharmonicon in, nog voor de outro):


@Montfrooij
die dfam is echt een heerlijkheid.
toen ik de soundstudio 3 kocht, was mijn verwachting dat de dfam de 'minste' module zou zijn, maar dat draait anders uit en in de praktijk is de dfam mijn favoriet geworden.
hij kan beuken als de beesten maar ook zalven met zoetgevooisde klanken. ik neig ernaar hem voor het eerste te gebruiken ;)
geweldig klinken doet hij alleszins, en hij is meer dan 'gewoon maar' een drumsynth.

natuurlijk zijn er de klassieke kritiekpunten (maar 8 steps, geen reset button voor de sequencer, pitch sequencer knobs not quantized), maar ik heb graag beperkingen om me uit te dagen.
ik vermoed dat ik hem waarschijnlijk ook vaak als ondersteuning zal gebruiken met een andere drumdoos in de hoofdrol, of gepatched met andere modules (zoals hierboven maar wat uitgebreider/dieper), of beide. kwestie van te vermijden dat ik altijd bij hetzelfde soort output uitkom, ook al is dat een geluid naar mijn hart ;)

@Montfrooij - effecten zijn stock ableton: glue compressor om de pieken eruit te halen (slaat alleen maar in als het echt véél te bont wordt), een paar procent hybrid reverb en echo, een tikkeltje drum buss (0% bass boost!!) en ondanks dat toch nog een eq om de bassen onder 20hz eruit te halen. de dfam beslaat zo ongeveer het hele klankspectrum als je hem niet temt en eq'en is een must als je nog iets anders in de mix wilt krijgen :D

Mooi man!
Ja, die DFAM (en überhaupt de soundstudio) lijken me geweldig.
Ik kan het tijd-, geld- en ruimtetechnisch niet verantwoorden helaas.
Maar wie weet.
Ik hoorde meer 'saturation' dan ik had verwacht.
En ja, Moog heeft de eigenschap om van A-Z te vullen als je niet uitkijkt. (Uit-EQ't)
 
@GentleG - dank! zo rond minuut 4 is het inderdaad zo dat de dreun net iets te lang duurt denk ik. als je niet aandachtig luistert, valt het niet zo op maar bij een actieve luisterbeurt verslapt de aandacht daar wat.
heb je naar de versie met of zonder vocals geluisterd?
 
wow..dit is vette sht. ook de stem vind ik tof.. die bassdrum mag af en toe nog wat meer freakier worden.. die is nu nog vrij braafjes..
 
Back
Top