When Worlds Collide

Eens met Gloomy, veel te schel, niet te beluisteren zo.
 
Heel erg BBC Radiophonic workshop...DR Who, 50's sci-fi...
Wat dat betreft prima, ware het niet dat ik dat zelf ieg niet zo ga beluisteren. Er zijn er die dat soort soundscapes prachtig vinden,
maar voor mij moet er toch iets met harmonie of melodie zijn. Of iets meer ritme?
 
Dat schelle vind ik wel wat meevallen. Verder spreekt het me niet erg aan, ik mis iets van diepte of wat. En het is ook vrij abrupt afgelopen.

Voor de prijsvraag: een zwarte en een rode.
 
Er zijn er die dat soort soundscapes prachtig vinden,

Check! :)


Context is key. Vergeleken met, zeg, een Merzbow.. is dit fluweel.

Afgaande op de reacties en korte previews, heb ik deze beluisterd in de trein, met de oogjes dicht, op weg naar huis na een werkdag..

En dat was een prima ervaring.

De opbouw had wel beter gekund, wat mij betreft. Je valt vrij snel met de deur in huis, ik zou de schelle partijen bewaren om naartoe te werken.

De laatste passages hadden de rust waar het hele ding mee mocht beginnen, op de allerlaatste momenten na, met alsnog even die schelle shizzle.

Als je dat allerlaatste er nou af zou knippen. En dan de hele mixdown zou reversen. Misschien een slecht idee, maar ik ben wél benieuwd.. :)


En je mag raden

Geen flauw idee, haha... maar ik dacht aan de Roland D-50, bij één van de twee partijen.. shot in the dark hoor..
 
Bedankt voor de comments. Ik waardeer al jullie opmerking oprecht.
Deze doodles worden altijd in 1 keer 'spur of the moment' opgenomen op de Presonus.
Moet inderdaad misschien wat meer knippen/plakken maar ga vooral voor de vluchtige ervaring dikwijls zonder plan behalve de patches.
Schel/doof is een wisselende ervaring. Mijn 60 jarige oren zijn niet meer zo top maar het e.q.'n is een kwestie van smaak ook.

De synths : Moog Matriarch en Hydrasynth Desktop met Eventide H9 erbij voor de ambiance.
 
Back
Top