Trappist in de koelkast?

Maar maakt dat echt veel uit? Het proces moet toch hetzelfde zijn, zou je denken, met iets andere waarden voor de variabelen die een rol spelen. Best een interessant onderwerp, eigenlijk.
 
Ik zag ook al dat er speciale bierglazen gemaakt worden om extra belletjes te genereren.

Misschien kun je met de langstrekkende belletjes zelfs muziek maken. :eureka:
 
Heb je een onderwaterbiermicrofoon nodig. :) Of anders optisch de bubbelsporen opnemen en het omzetten naar een geluid?
 
Kan allebei. Misschien is er ook een soort van sequencer van te maken, en je zou ook een rijtje gevulde bierglazen tegelijk kunnen bekijken. Of via een controller virtueel glazen kunnen legen of vullen. Of met een virtueel café met mensen die er ook nog van drinken. De mogelijkheden zijn legio.
 
Haha - dat is een goeie! De officiële benaming - die vervolgens niemand gebruikt - verzinnen we later wel. ;)

En inderdaad, je zou als presets kunnen toevoegen welke dranken er in de glazen zitten en hoeveel drank in een welk glas. Minder drank in een glas betekent immers dat de belletjes minder ver omhoog moeten voordat ze de schuimkraag bereiken.
 
Al die knappende bubbels maken een mooie ruisgenerator

Dat is de eenvoudigste optie, gewoon het geluid opnemen. Maar je kunt je ook voorstellen om van de glazen drank met die opstijgende belletjes videobeelden te maken, en die videobeelden dan door een programma voor de omzetting van beeld in geluid te halen.

Maar nu stop ik, want anders komt er van mijn analoge computer niets meer terecht... :mega:
 
licht doorheen sturen naar n sensor en die dan weer sample & hold laten schakelen, die de lengte van de burps bepaald, en n andere de filter openening, en n andere de pitch
 
Maar nu stop ik, want anders komt er van mijn analoge computer niets meer terecht... :mega:


Zo'n glas met belletjes is wel een mooi hybride systeem, de belletjes zijn discrete eenheden, maar andere eigenschappen als grootte, snelheid e.d. lijken me waarden te hebben die continue zijn.
 
Zo'n glas met belletjes is wel een mooi hybride systeem, de belletjes zijn discrete eenheden, maar andere eigenschappen als grootte, snelheid e.d. lijken me waarden te hebben die continue zijn.
Die je weer kan quantiseren. Een mooi voorbeeld van een koolzuurgasreclame is die door modularpionier Suzanne Ciani gemaakt is:
 
Help! Help! Ik geef het uit handen, wie ermee aan de slag wil heeft mijn zegen.

Ik kies zelf voor de analoge computer!! :smeris:
 
Ja m'jong, bezint eer ge aan een topic begint!

Dat is zeker waar! Ik heb vaak de neiging om mijn invallen op internet fora te droppen met het gedachte van dan ben ik er vanaf en kan ik weer verder met waar ik mee bezig was. Maar zo werkt dat niet! Al heel snel geraak ik dan "op meerdere borden" tegelijk aan het spelen, en kom ik tijd en energie te kort om ook maar iets af te maken. :(
 
Hoeft natuurlijk geen CO2 te zijn. Met water en elektriciteit krijg je belletjes zuurstof en waterstof. Als je dat gaat aansturen met een analoge computer... :eureka:
 
Ja, als je heel veel belletjes gaat maken... ;) Voor een kleine opstelling zal het wel meevallen, denk ik.

Maar stel dat je een analoge sensor hebt die kan "zien" hoeveel belletjes er zijn en die informatie weer laat lezen door de analoge computer, dan heb je het cirkeltje rond. Het moet dan in principe mogelijk zijn om patronen met belletjes te genereren. Iets om later wellicht 'ns over na te denken, als toepassing, als je je analoge computer redelijk compleet hebt.
 
Nog een stapje verder is om de analoge computer zelf de vorm en het gedrag van de belletjes te laten berekenen. Dan kun je de glazen met inhoud zelfs weg laten.
 
Back
Top