Waar zijn alle cd's en LP's gebleven?

Bij mij gaan de platen niet eerder de kast in dan nadat ik ze beluisterd heb. Al was het maar om vast te stellen of ze niet overspringen of erge tikken vertonen. Ik koop het meeste tweedehands... ;-)
 
Ik heb ook wat tweedehands, maar ik vind het wel een risico want ik ben inderdaad ook al de tikken en gruispaadjes tegengekomen. Koop ze liever nieuw, al is dat tegenwoordig niet goedkoop meer.
 
Ja - een tweedehandsplaat blijft altijd een gok. Pas zag ik op een rommelmarkt heel leuke platen staan die ik nog zocht maar voor prijzen tussen de 10 en 50 euro was mij het risico te groot. Dus heb ik ze maar laten staan...
 
Van de week 4 cd's gekocht bij Dig I! Records in Utrecht. Sympathieke zaak die nu nog voller gaat voor vinyl. Daarom zijn alle cd's 4 stuks voor 10 euro. Dat is toch net iets betaalbaarder.

Kwam trouwens ook een teleurgestelde verkoper van LP's langs. Die rekende zich rijk, maar de kwaliteit en het voorgestelde bod viel vies tegen. Nu maar hopen dat cd's wel waardevast zijn ☺️
 
Ik ben een vrijemarktjongen: vraag de prijs die je goeddunkt. Maar mensen laten zich helemaal gek maken door de perceptie dat er een vinylhype is. Elke willekeurige plaat op discogs heeft drie pagina’s aanbod maar de goedkoopste is €70 plus verzendkosten :kont:
 
Discogs is een beetje Reverb-achtig ja, iedereen denkt dat 'ie goud in handen heeft. Ik heb er wisselende ervaringen mee, mensen oversellen ook nog weleens de kwaliteit van hun spullen.

Was onlangs op een grote platenbeurs in Den Bosch en daar was wel een hoop leuks te vinden en vaak tegen redelijke of op zijn minst onderhandelbare prijzen. Aan de andere kant is dat ook wel een forse investering in tijd om al die bakken door te spitten, 2 hallen vol - je kunt nooit alles checken, er is wel ERG veel aanbod.
 
Ik heb louter positieve ervaringen op Discogs. Op één na waren al mijn bestellingen conform de opgegeven VG+ of NM-aanduiding. Soms prijzig, ja, maar Bill Evans op plaat (Japanse persing van eind '70) klinkt zóveel beter dan dezelfde Bill op cd.
 
Ik spaar singles van 80s nummers. Daarmee ben ik wat minder kieskeurig qua krassen, zeker als de prijs 0,50 eurocent is 😁
Sommige kom ik vaker tegen maar tot nu toe steeds in zeer slechte staat. Zoals Ça plane pour moi, en Bow Wow Wow.
Het valt vaak nog mee hoe het dan klinkt. Een paar oppervlakkige krassen hoeft geen probleem te zijn.
 
Singles hebben een grotere groef dan "11 nummers per kant" compilatie LP's dus een kleine kras raakt het afgetaste deel van de groef minder dan bij een heel dicht beperste LP. Ideaal op dit vlak zijn maxi's. Maar de beste kras blijft geen kras.

Ik heb nog een flinke stapel 80s singletjes.
 
Ik heb meer dan 400 bestellingen gedaan via Discogs en bijna altijd wel erg positief. Ik koop altijd minimaal VG+.
Sommige verkopers schalen VG+ te laag in inderdaad..
 
Het valt vaak nog mee hoe het dan klinkt. Een paar oppervlakkige krassen hoeft geen probleem te zijn.
Er was een tijd dat ik op een LP die ik tweedehands kocht heel goed kon herkennen of krassen serieus waren of dat het er erger uitzag dan dat het in de praktijk was. Ik voelde dan ook met mijn hand over het oppervlak van de plaat. Het ergste was eigenlijk als mensen hun LP verminkt hadden met van die vage reinigingsvloeistof die ook een tijd heel populair was. En daar lette ik dan ook op of ik daar nog sporen van kon zien. Ik was vroeger echt een vinyljunk en heb nog steeds zo'n 1800 LP's. Maar ik draai ze bijna nooit meer. Alleen de hoezen zouden voor mij nog een reden zijn om een LP te kopen. Digitaal klinkt véél mooier. Stil is echt stil bij digitaal. Dus de dynamiek is veel beter dan bij een LP. Je hoort digitaal veel meer details. Dat herinner ik me ook nog van vroeger toen ik voor het eerst een cd hoorde van een LP die ik al heel goed kende. Ik hoorde ineens allemaal nieuwe details. Verder heb je met digitaal geen last van krassen en tikken. Zelfs als ik LP's digitaliseer die nooit officieel gedigitaliseerd zijn klinken ze na mijn computer bewerking beter en gedetailleerder dan de originele LP. En daar komt dus nog een voordeel van digitaal naar boven. Je kunt veel dichter bij de originele opname in de studio blijven. Op LP's moest er ook altijd veel bas uit de mix gehaald worden omdat anders de groeven te "bochtig" werden waardoor de kans groter was dat de naald zou overspringen. Of de plaat blijft hangen. (Nog een nadeel van LP's t.o.v. digitaal). En ook werd de muziek tegen het einde van de plaat anders gemixt omdat daar de groeven een te sterke hoek maken (kleinere cirkel) waardoor je bij bepaalde frequenties (vooral koorklanken e.d.) in de muziek dan ook een op de maat van de muziek mee krassend geluid kreeg. En ten slotte : digitaal is ook nog eens heel veel goedkoper dan vinyl tegenwoordig. De prijzen van nieuw vinyl zijn echt belachelijk hoog. Maar daar staat dan wel tegenover dat een mooie uitklaphoes van een LP niet te evenaren is. Dat was bij de overgang naar CD al heel erg jammer. En over digitale files zullen we het maar helemaal niet hebben. Dus mijn favoriete combinatie is dan ook als ik de LP ook fysiek heb, om de digitale file te draaien met de LP hoes in mijn handen.
 
Reinigingsvloeistof als in knosti (eenmalig gebruik om een vieze plaat te reinigen) is niet het probleem tenzij je een vreemd eigen brouwsel gebruikte, het probleem was "nat afspelen" vloeistof en dan met name LencoClean wat inderdaad een tijd (maar dat zullen de 80s geweest zijn) populair was als manier om zonder kraakjes af te spelen. Om in de jaren daarna alleen maar kraakjes van de resten in de groef te hebben...
 
Ik zag ergens (misschien zelf wel hier), ik weet niet meer waar, (pfff overload en/of leeftijd....) iemand die oude vieze platen schoonmaakt met gewone houtlijm: dun laagje erop nachtje drogen en in 1 go eraf, klaar.
heb het nog nooit zelf geprobeerd, maar kan na een koniginnedag of plattelandbeurs wel een goeie truc zijn.
 
iemand die oude vieze platen schoonmaakt met gewone houtlijm: dun laagje erop nachtje drogen en in 1 go eraf, klaar.
Ik zou het er niet op wagen. Als een plaat er zo erg aan toe is, zou ik hem lekker laten liggen. Trouwens hoeveel houtlijm heb je wel niet nodig om een hele plaat in te smeren. Dat kost misschien wel meer dan de plaat waard is.
 
Reinigingsvloeistof als in knosti (eenmalig gebruik om een vieze plaat te reinigen) is niet het probleem tenzij je een vreemd eigen brouwsel gebruikte, het probleem was "nat afspelen" vloeistof en dan met name LencoClean wat inderdaad een tijd (maar dat zullen de 80s geweest zijn) populair was als manier om zonder kraakjes af te spelen. Om in de jaren daarna alleen maar kraakjes van de resten in de groef te hebben...
Knosti is altijd wel goed, Okki Nokki ook wel. Ik zou zelf nooit kraanwater of glassex gebruiken om platen schoon te maken.
 
Digitaal klinkt véél mooier. Stil is echt stil bij digitaal. Dus de dynamiek is veel beter dan bij een LP. Je hoort digitaal veel meer details. Dat herinner ik me ook nog van vroeger toen ik voor het eerst een cd hoorde van een LP die ik al heel goed kende. Ik hoorde ineens allemaal nieuwe details.
Grappig: daar kijk (luister) ik honderd procent omgekeerd tegenaan.
 
Ik vind de kwaliteit van LPs over het algemeen ook minder dan CD, tenzij je geluk hebt (of pech) dat de CD versie een slachtoffer van de loudness wars is geweest en de LP niet en dus een prettigere mix heeft. Maar als het puur om kwaliteit van de drager gaat, wint CD met 2 vingers in de neus. Stille passages zonder kiezelpaadjes enzo.
 
Als je een heel goed gemaakte LP hebt, in heel goede staat, en eentje van toen de mal nog vers was, en op een heel goede installatie, dan kan hij ook heel goed klinken. BEter of slechter dan de CD, dat hangt dan grotendeels af van de CD versus LP master tov jouw smaak.

Maar bovenstaande bevat erg veel voorwaarden. Bij CD is het beperkt tot een goede CD master en goede installatie. Want ja, er zit verschil tussen CD spelers maar je hoeft geen fortuin uit te geven om eentje te hebben die toch goed klinkt. Het is dus veel eenvoudiger om heel goede klank te verkrijgen bij CD weergave dan bij LP weergave.

Ik heb enkele CD's met slechte mastering, en dan nog niet eens loudness war. Een vroege Joshua Tree is echt erbarmelijk, neem dan de LP maar. En een oude Simon & Garfunkel Anthology klinkt ook nergens naar. Maar dat zijn uitzonderingen. Er zijn ook een paar CD's uit de begintijd waar men te veel hoog in masterde. Iets recenter zijn er dan inderdaad de loudness war wrakken, en enkele beruchte voorbeelden (Metallica, looking in your direction...) maar evenzo zijn er vele voorbeelden van LP uitgaven die gewoon niet goed zijn.

Die uitdaging om LP weergave goed te maken kan ook een hobby op zich zijn; ik heb behoorlijk wat energie gestopt in het zelf bouwen van een draaitafel. En dat project is nog altijd niet klaar, een upgrade ligt in onderdelen te wachten op tijd.
 
Back
Top