Ware Liefde - Welke Synth is jouw all time favoriet en waarom?

[Takegawa]

Moeilijk kiezen, maar dit is toch wel 1 van m'n favorieten; De Yamaha CS-30L. Eindeloze mogelijkheden via ontelbare sliders, switches en knoppen, klinkt niet normaal dik, compleet hands on, prachtige Tolex behuizing, totaal out-of-this-world vlakverdeling van de interface [ook tov de CS-30 zonder L], robuust, zwaar, groot, eigenzinnig, zeldzaam, kwaliteit...

 

[Nap]

Na mijn diplomatieke antwoord in de vroege dagen van deze draad ga ik toch ook maar een keuze maken, en dat is de OB-X8. Waarom? Ten eerste is het een heerlijk ding om mee te werken, lekker ruim met grote stroeve knoppen en fijne schakelaars. Ten tweede is het 1 grote sweetspot qua sounds. En dan die klank, ja. De OB-X was altijd al mijn favoriete vintage synth, maar ik wilde er nooit een kopen vanwege de leeftijd en (inmiddels) hoge prijs van die dingen. Zit gewoon niet te wachten op een oud hok met al zijn gebreken en gedoe, hoe mooi ik de klank ook vind. Natuurlijk wel andere manieren gezocht, zoals plugins (OP-X Pro II bijvoorbeeld) en de OB-6. Maar ja, dat was het toch ook allemaal niet.

Toen Sequential met de Prophet-5/10 rev 4 kwam begon ik al stiekem te hopen op een reissue van de OB-X, en waar Dave en Tom uiteindelijk mee kwamen overtrof al mijn verwachtingen. Niet alleen een OB-X, maar ook de OB-8, OB-Xa en OB-Sx, stuk voor stuk genailed qua sound. En dan extra mogelijkheden die de originelen niet hadden, zoals afwijkende filtertypes, een fijn Fatar klavier met velocity en (via MIDI polyphonic) aftertouch. MPE ook sinds de laatste update. En natuurlijk de moderne dingen die we gewend zijn zoals MIDI, USB, firmware updates etc. etc. Dus ja, de OB-X8 is mijn 'desert island' synth geworden omdat hij altijd een lach op mijn gezicht tovert, wat ik er ook mee probeer te doen.

Nog steeds geldig, bijna 2 jaar later Al zou de Quantum mk2 nu misschien wel de desert island zijn niet vanwege de klank maar omdat 'ie zoveel meer kan nog...

 

[HJB]

Qua geluid is de minimoog nog altijd mijn favoriet. Helaas geen geld voor het origineel. Maar ook met de 'B' kloon kan ik uren zoet zijn.
2e plaats is de OB Matrix 12.
Maar ook daarvoor is geen budget.
Ook denk ik niet dat ik er een zou kopen als ik het geld wel had.
Als er een storing of schade is dan kost het bakken met geld om het te herstellen.
Als je al een goede techneut in de buurt kan vinden.

 

[Pim]

Ik heb over deze vraag best wel lang moeten nadenken. Mijn synths vormen samen een klanken-ecosysteem en los van elkaar zijn ze 'leuk', zoals mijn Minimoog, System 100 (compleet), Andromeda, Prophet VS, Kawai K5000S, Microwave XT, Hartmann Neuron... Maar na wat nagedacht te hebben kom ik tot de conclusie dat er eentje al een tijdje bovenuit springt:

Waldorf Quantum MK2

Expressief, dik, dun, trommelvliezenbeul, tranentrekker, is-dit-nog-wel-muziek-geluidsbron, metaal, hout, water, vuur, aarde, space.

 

[flyweight]

Ik heb niet echt een favoriet want ze zijn allemaal zo anders.
Maar idd ik zou al mijn synths kunnen multisamplen en dan allen de Quantum Mk1 kunnen houden.
Wat een relaxed leven zou ik dan hebben

 

[klinkske]

Ik kan elke dag vast een ander antwoord geven, vandaag zeg ik Korg minikorg 700s

 

[pistolenedje]

Mijn op1 (de eerste). Ondanks dat ik verder niets begrijp van dat nieuwe spul van teenage engineering (en vooral de idiote prijs), vind ik dit zowel qua vorm als mogelijkheden als sound echt een topding.

 

[Nap]

De Syntakt heeft afgelopen maanden ook echt mijn hart gestolen. Meestal heb ik niet veel geluk met de Elektrons (heb er aardig wat versleten en ook de Digitakt II die hier nu staat kan me nog altijd niet echt bekoren), maar de Syntakt was een schot in de roos en wordt eigenlijk alleen maar beter naarmate ik meer thuis ben geraakt in de synth engines en natuurlijk dankzij de prima updates waaronder eindelijk ook sample playback. Als ik maar 1 drumbak/groovebox-achtige toestand over mocht houden... Dan maakt de Syntakt een hele goede kans.